Lífið er tapas við Laurel-stræti
Það er hægt að fá tapas í öllum bæjum og borgum Spánar, flestir barir bjóða upp á einhvers konar smárétti við barborðið. Á fáum stöðum er hins vegar hægt að njóta spænsku tapasmenningarinnar með jafnmögnuðum hætti og í borginni Logrono í Rioja-héraði.
Við götuna Calle del Laurel og hina nærliggjandi Sant Augustin er bókstaflega ekki þverfótað fyrir tapastöðum og þegar líða tekur á kvöldið myndast mikil mannmergð í hverfinu. Alls eru tapasbarnirnir um fimmtíu og það á ekki mikið stærra svæði en Austurvöllur. Þetta er arfleifð þess tíma er litlar vínbúðir var að finna í þröngu miðaldagötunum í Logrono sem þróuðust út í að verða tapas-barir.
Calle Laurel er hluti af lífstíl og menningu fólksins í borginni. Þangað kemur það til að hitta vini og vandamenn, sýna sig og sjá aðra. Fólk sem búið hefur í öðrum löndum segir það alltaf hafa verið það fyrsta sem það gerði þegar það kom heim til Logrono að mæta í Laurel til að hitta gömlu kunningjana og fá allar sögurnar um hvað hefði gerst í bænum í millitíðinni.
Staðirnir eru flestir agnarsmáir og það sama má segja um réttina sem í boði eru. Lítil sneið af pylsu eða djúpsteiktri fylltri papriku. Skinka, rækjur eða sneið af reyktum fiski. Pöntunin kemur á litlum diski ásamt brauðbita. Flestir réttir kosta eina evru stykkið og það sama sama kostar glas af Crianza-víni með.
Sumir staðir sérhæfa sig í einstaka hlutum. Á El Sabas eru bestu tortilla-eggjakökurnar í boði og á Soriano sérhæfa menn sig í grilluðum sveppum. Með þessari sérhæfingu er fjölbreytni Laurel tryggð. Í stað þess að allir staðirnir reyni að bjóða upp á allt myndast og kála hver öðrum í samkeppni og að lokum einsleitni myndast hringrás um hverfið þar sem fólk gengur á milli bara og fær sér smakk af mismunandi réttum á hverjum stað.
Ef þér líkar ekki það sem þú færð á einum stað, röltir þú bara yfir á þann næsta. Fær þér ljúffenga grillaða chorizo-pylsu á Muro eða Patatas Bravas, stökksteiktar kartöflur með majonnesi og sterkkryddaðri paprikusósu á Jubera eða bita af steiktum smágrís á hinum smarta Las Cubanas.
Spánverjar borða seint og það er ekki fyrr en upp úr klukkan níu sem göturnar byrja að fyllast. Á miðnætti loka síðan allir staðirnir og eigendurnir taka til við að sópa upp götuna sem þakin er litlum servíettum um það leyti.
Leit að uppskriftum og greinum
Ítalskt humarpasta
Indverskur kjúklingur með kókos og tómötum






















