Hverjir eru bræðurnir í bréfinu?

Elskulegi bróðir! Á þessum orðum hefst bréf Magnúsar til óþekkts ...
Elskulegi bróðir! Á þessum orðum hefst bréf Magnúsar til óþekkts bróður síns hér á landi.

Elskulegi bróðir! Hér um bil hafa 45 ár liðið síðan við sáumst. Ég hefi oft hugsað til þín, en aldrei getað dragnast til að taka upp penna og hripa fáeinar línur.

Á þessum orðum hefst áratugagamalt bréf sem Guðrún Dóra Þórudóttir fann fyrir tilviljun fyrir nokkrum árum. Síðan þá hefur hún velt fyrir sér sögunni á bak við bréfritarann og viðtakandann og freistar þess nú að finna afkomendur þeirra með hjálp samfélagsmiðla.

Guðrún Dóra Þórudóttir fann sendibréf frá árinu 1948 og leitar ...
Guðrún Dóra Þórudóttir fann sendibréf frá árinu 1948 og leitar nú afkomenda þeirra sem getið er um í bréfinu.

Guðrún Dóra og eiginmaður hennar, Hermann H. Hermannsson, fóru í fjársjóðsleit uppi á háalofti í húsi sínu á Háteigsvegi 20 á dimmu vetrarkvöldi fyrir um sjö árum. Þar fundu þau m.a. gamlar bækur og dagblöð og í kassa fundu þau sendibréf sem dagsett var í mars 1948. Þau reyndu árangurslaust að hafa uppi á afkomendum bréfritara með aðstoð Íslendingabókar og ákváðu að lokum að afhenda Þjóðskjalasafninu bréfið, eftir að hafa tekið myndir af því.

Áhugaverð saga á milli lína

Guðrún Dóra birti nýverið myndir af bréfinu á facebook þar sem hún spurði hvort einhver kannaðist við fólkið sem skrifað er um í bréfinu. „Það er áhugaverð saga á bak við þetta bréf. Það má alveg lesa það á milli línanna,“ segir hún.

Bréfið er frá Magnúsi nokkrum til bróður síns. Bréfritari var þá búsettur í borginni Virginíu í Minnesotaríki og bróðirinn, sem óvíst er um nafnið á, virðist hafa búið hér á landi. Magnús biðst forláts á að hafa ekki skrifað fyrr, segist ekki hafa haft hugmynd um hvar bróðirinn væri staddur, en hafði þó frétt að hann væri búinn að missa sjónina.

Magnús biðst forláts á að hafa ekki skrifað fyrr, segist ...
Magnús biðst forláts á að hafa ekki skrifað fyrr, segist ekki hafa haft hugmynd um hvar bróðirinn væri staddur, en hafði þó frétt að hann væri búinn að missa sjónina.

„Ég mun vera latasti penna maður í heimi,“ skrifar Magnús og svo virðist sem bréfinu hafi fylgt úr sem hann gerir sér þó grein fyrir að viðtakandinn hafi lítið gagn af þar sem hann sé blindur. …„Sem gæti á sinn hátt sagt þér, ef þú héldir því við eyrað, að ég væri enn lífs og hugsaði til þín.“  Magnús segir bróður sínum síðan undan og ofan af högum sínum og lýkur bréfinu á að óska honum alls hins besta.

Greinileg bræðraást

„Mér brá þegar ég fór að lesa bréfið,“ segir Guðrún Dóra. „Mér fannst það svo persónulegt. Það er greinilegt að einhver óuppgerð mál voru á milli þessara bræðra en líka augljóst að þrátt fyrir að þeir hafi ekkert verið í sambandi í 45 ár er mikil bræðraást þeirra á milli. Magnúsi, sem skrifar bréfið, finnst skipta miklu máli að bróðir hans viti að hann sé að hugsa til hans.“

Bréfinu lýkur með kærri kveðju.
Bréfinu lýkur með kærri kveðju.

Guðrún Dóra segist ekki hafa fundið fleiri bréf á háaloftinu sem tengdust Magnúsi. Hún hafi, síðan hún fann bréfið, hugsað um það af og til og þegar hún frétti af hóp á facebook, þar sem birtar eru gamlar ljósmyndir, datt henni í hug að þar væri kominn vettvangur til að finna fólkið sem tengist bréfinu. Sú leit bar ekki árangur.

„Hefur ekki látið mig í friði“

Nú hefur Guðrún einnig birt bréfið í facebookhópi fyrir Íslendinga í Ameríku, þar sem Magnús bréfritari var búsettur í Bandaríkjunum og einnig börn hans. Hún vonast til þess að einhverjir þar kannist við fólkið sem fjallað er um í bréfinu.

„Þegar ég var krakki dreymdi mig alltaf um að finna gamalt bréf, flöskuskeyti eða eitthvað annað slíkt. Ég er mjög forvitin að eðlisfari og þetta bréf hefur bara ekki látið mig í friði öll þessi ár. Það væri virkilega gaman ef einhver gæfi sig fram sem kannast við málið,“ segir Guðrún Dóra og segist vonast til að í hópi lesenda mbl.is og Morgunblaðsins sé einhvern slíkan að finna.

mbl.is