1. desember 2005 | Aðsent efni | 502 orð | 1 mynd

Að elska sitt eigið kyn

Gústaf Níelsson
Gústaf Níelsson
Gústaf Níelsson fjallar um hjónaband samkynhneigðra: "...það á að knésetja þjóðkirkjuna með góðu eða illu..."
RÍKISSTJÓRN Íslands hefur lagt fyrir Alþingi lagafrumvarp, sem á sér vart hliðstæðu í kristnum samfélögum Vesturlanda. Frumvarpið er sett fram undir formerkjum jafnréttis og mannréttinda í því skyni að gera samkynhneigðum kleift að ganga í hjónaband líkt og karl og kona væru. Að vísu hlífir ríkisstjórnin þjóðkirkjunni í bili við því að þurfa að vera auðmjúk ambátt tíðarandans, en stjórnarandstaðan mun taka þann kaleik frá henni og aðstoða dyggilega við það óþurftarverk, ásamt mörgu innankirkjufólki, sem nú leggur nótt við dag, svo finna megi fáránleikanum stoð í kenningu Krists. Og meðan á öllu þessu stendur, er biskupinn yfir Íslandi líkt og skoðanalaus hornreka gagnvart mögnuðustu atlögu sem lagt hefur verið til gegn íslensku þjóðkirkjunni og hefur honum þó verið trúað fyrir veraldlegum og andlegum málefnum hennar. Leiðtogahlutverk er jafnan vandasamara, en hlutverk vikapilts.

Vissulega þarf mikið hugmyndaflug til að gera tvo karla að hjónum eða tvær kerlingar, en félagsfræðiþjóðfélagið lætur ekki að sér hæða; þar skal allt leyfilegt óháð staðföstum grunngildum, sem þó hafa agað mannskepnuna í aldanna rás. Enginn karl má eiga tvær konur, þótt báðar vildu og öfugt. Hvers vegna ekki? Er ekki skömminni skárra fyrir konu að eiga hálfan hlut í góðum karli, en heilan hlut í vondum? Er það ekki hámark sjálfselskunnar að leggja ást á sitt eigið kyn, og slík ást getur aldrei borið ávöxt. En úr því að sú nöturlega staðreynd blasir við, er réttast að gera þá kröfu á ríkið að börn séu til útdeilingar handa hommum og lesbíum í hjónabandi - í jafnréttisskyni. Þá er auðvitað enginn að huga að þeim sjálfsögðu mannréttindum barna, að eiga bæði föður og móður, sem öll börn jú eiga, því ekkert barn verður til nema fyrir tilverknað sæðis karls og eggs konu. Ég geri ráð fyrir því að umboðsmaður barna hafi einhverja rökstudda skoðun á þessu, eða eru sjónarmið hans óþörf í mannréttinda- og jafnréttisbaráttu homma og lesbía?

Það hefur löngum verið þekkt að sumt fólk leggur ást á sitt eigið kyn, en það er ekki þar með sagt að slík háttsemi sé eðlileg, heldur þvert á móti. En hin kristnu samfélög Vesturlanda eru frjálslynd og umburðarlynd. Þau skilja að sum okkar eru öfugsnúin og afbrigðileg og láta refsilaust í dag, enda kærleiksboðskapurinn grunntónn í trúnni. En fyrr má nú rota en dauðrota, það var aldrei meiningin að leiða hið afbrigðilega og ófrjóa til öndvegis. Íslenskt samfélag hefur á undangengnum árum komið verulega til móts við samkynhneigða og er skemmst að minnast laga um staðfesta samvist (1996), þótt ótrúlega fáir hafi nýtt sér þá réttarbót. Hvað skyldi valda því? Og hið nýja frumvarp ríkisstjórnarinnar felur í sér margháttaðar réttarbætur, sem margir geta fallist á. En mörkin hljótum við að draga við frumættleiðingu (með hliðsjón af mannréttindum barna) og giftingu í kirkjum landsins. Samkynhneigðir geta mér að meinalausu stofnað sína sérkirkju og iðkað þar sína homma- og lesbíuguðfræði og lagað hana að sínum hugmyndaheimi. En á því er enginn áhugi, vegna þess að það á að knésetja þjóðkirkjuna með góðu eða illu, en kljúfa hana ella.

Höfundur er sagnfræðingur.

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.