18. febrúar 2007 | Daglegt líf | 3345 orð | 1 mynd

umhverfið

Eigum ekkert nema góðan málstað

Sólarmegin Pétur Óskarsson talsmaður Sólar í Straumi segir stundaglas stóriðjustefnunnar að tæmast og því verði ekki snúið við.
Sólarmegin Pétur Óskarsson talsmaður Sólar í Straumi segir stundaglas stóriðjustefnunnar að tæmast og því verði ekki snúið við. — Morgunblaðið/Sverrir
Síðasta dag marzmánaðar ganga Hafnfirðingar til atkvæða um stækkun álversins í Straumsvík. Andstaðan gegn stækkun hefur myndað samtökin Sól í Straumi. Freysteinn Jóhannsson ræddi við talsmann sólarinnar; Pétur Óskarsson.
Hann gengur glaðbeittur til móts við mig og ég hef orð á því að hann hljóti að vera svona ánægður með nýja skoðanakönnun Blaðsins, sem sýnir að meirihluti landsmanna er andvígur stækkun í Straumsvík. "Já, já. Ég er auðvitað glaður með það," segir hann. "En það er svo merkilegt að Fjarðarpósturinn er líka með frétt um málið sem gengur í hina áttina. Samkvæmt henni er meirihlutinn með stækkun og prósenturnar eru nánast þær sömu og hjá Blaðinu, bara með öfugum formerkjum. En niðurstöður Blaðsins eru á sama veg og skoðanakönnun Alcan í desember. Hún var reyndar bundin við Hafnarfjörð og þar kom fram að Hafnfirðingar eru ekki á móti álverinu en þeir vilja ekki stækkun þess."

– Af hverju eruð þið á móti stækkun?

"Við fórnum svo miklum hagsmunum fyrir svo lítinn ávinning að það er ekki verjandi að leyfa Alcan að stækka álverið.

Þarna er framtíðarbyggingarland bæjarins og stækkun framlengir líf álversins um 50–60 ár. Þótt ekkert kreppi að okkur með byggingarland í dag er ekki forsvaranlegt að binda þetta svæði í svo langan tíma. Auk þessa verðum við að hafa í huga sjónmengun, hávaðamengun og loftmengun. Þegar öll þessi atriði eru tekin með í reikninginn er útkoman stækkun álversins í óhag."

– En hvað um auknar tekjur?

"Því er haldið fram að tekjur bæjarsjóðs muni aukast um 5–7%. Nú eru tekjur af álverinu um 1% af tekjum bæjarsjóðs. Þetta er ekki sá fjárhagslegi ávinningur að miklu sé fórnandi fyrir hann.

Hafnarfjörður er blómlegur bær í örum vexti. Það er gott að búa í Hafnarfirði eins og Gunnar Birgisson segir um sinn bæ. Í Hafnarfirði stendur allt í blóma; þar eru 7.300 fjölskyldur, 9.000 störf og þeim fjölgar um 240 á ári. Og ef marka má bæjarstjórann stendur bæjarsjóður vel. Það er ekkert í kortunum fyrir Hafnfirðinga sem kallar á stækkun álversins."

Á vitlausum stað á vitlausum tíma

– Hvað með þá Hafnfirðinga sem starfa hjá álverinu?

"Þeir eru 216 og munu að öllu forfallalausu starfa þar næstu 15–20 árin. Það er nefnilega ekkert sem bendir til þess að álverið hætti þótt ekki verði af stækkun.

Við skulum hafa það á hreinu að Hafnfirðingum er vel ljóst að á sínum tíma var álverið í Straumsvík lyftistöng fyrir bæinn og Ísland allt. Það breytti bænum úr fátækum útgerðarbæ í nokkuð efnalega sjálfstæðan bæ og það breytti efnahagslífi þjóðarinnar líka til hins betra.

En nú eru breyttir tímar. Hafnarfjörður er mjög öflugt bæjarfélag og ekki lengur upp á álverið kominn um afkomu sína. Og viðhorfin til stóriðju eru að breytast. Nú finnst fólki komið nóg. Eins kærkomið og álverið kann að hafa verið í Straumsvík á sínum tíma er þreföldun þess tímaskekkja núna.

Ég upplifi þessar breytingar sem ótrúlega skemmtilega tíma. Reyndar er ég jafngamall álverinu í Straumsvík; varð fertugur í fyrra og vona svo innilega að ég fái að lifa það."

– Fertugur! Gafstu einhverjum geisladisk?

"Ég skilaði þeim sem Alcan sendi mér, en gaf engum geisladisk. Reyndar er fyrirtækið mitt 10 ára um þessar mundir. Hver veit nema ég splæsi geisladisk á starfsmennina!"

– Þú segist vonast til að lifa álverið. Hvað sérðu fyrir þér ef ekki verður af stækkun?

"Ef! Þú meinar þegar! Ég sé fyrir mér að þegar raforkusamningarnir renna endanlega út 2024 verði hugsanlega einhver tímapunktur.

Það er einfaldlega þannig að ef af stækkun verður framlengist líf álversins um 50–60 ár og þegar viðbótin verður komin kemst endurnýjun gömlu skálanna vafalaust á dagskrá; það verður óhentugt að reka fyrirtækið með tvenns konar tækni. Sú endurnýjun kallar svo á enn lengri lífdaga og eigendur álversins munu ekki þurfa að spyrja Hafnfirðinga leyfis til að endurnýja eldri framleiðslubúnað.

Já, nú er því ekki einasta samþykki við stækkun, heldur og endurnýjun kerskála 1, 2 og 3."

– Þið hafið ekkert verið að flagga þessu?

"Við bendum á þetta en þeir neita því auðvitað núna. Þessi endurnýjun er ekki aðkallandi í dag en þegar nýja verksmiðjan kemur mun hún kalla á hana. Það er bara heilbrigð hagfræði að eigendur álversins muni teygja sig eftir auknum tekjum sem verða innan seilingar eftir stækkunina.

Álverið í Straumsvík er fyrirtæki, ekki hugsjón. Nema þá að við köllum það hugsjón að gefa eigendum sínum sem mestan arð. Það er auðvitað ekkert við það að athuga. En til þess að stækka er álverið á vitlausum stað á vitlausum tíma."

– Sól í Straumi. Hvers vegna það nafn?

"Við vildum fá jákvæðan tón. Ekki Samtökin sem eru á móti...Samtökin Sól í Hvalfirði voru á sínum tíma stofnuð gegn álverinu á Grundartanga og það var Ásgrímur Sverrisson kvikmyndagerðarmaður sem átti hugmyndina að því að sækja nafnið þangað."

– Það hefur ekkert fælt frá að álver reis á Grundartanga?

"Nei, nei. Landslagið er svo breytt síðan þá. Fólk veit svo miklu meira og er óhræddara við að taka afstöðu.

Hugsaðu þér; ég er alinn upp og gekk í skóla að heita má í göngufæri við álverið í Straumsvík en aldrei var mér kennt neitt um álframleiðslu. Ég lærði ekkert um boxít, yfirborðsnámur, vítissóta eða rauðu drulluna. Af hverju vissi ég ekkert um þetta? Það er eins og að sá sem fæddur er í svissnesku Ölpunum viti ekki að mjólkin kemur úr kúnum!"

– Hvað er rauða drullan?

"Við Íslendingar erum svo heppnir, innan gæsalappa, að við sitjum bara uppi með sjálfa álbræðsluna. En þar sem boxítnámurnar eru sitja menn uppi með vítissótann og rauðu drulluna; hún verður til þegar boxítið er skolað með vítissóda. Menn tala um súrálið sem rjómann og rauða drullan er undanrennan.

En þótt bara álbræðslan sé okkar megin og önnur starfsemi fjarri okkur, liggur ábyrgð okkar þar líka."

– Og undanrennan til einskis?

"Sum fyrirtæki hafa reynt að fá á sig einhvern virðuleika með flísaframleiðslu úr rauðu drullunni. En það eru bara einhver prómill sem fara í þá framleiðslu. Afganginn sitja menn uppi með."

– Hvað opnaði augu þín?

"Ég las Draumaland Andra Snæs! Reyndar bjó ég í 13 ár í Þýzkalandi og kom þaðan smitaður af þýzkum umhverfis- og náttúruverndarhugmyndum. En Andri Snær færði mér lykilinn."

Heiðarleikinn verði settur ofar hagsmununum

– Hvað varstu að gera í Þýzkalandi?

"Ég nam rekstrarhagfræði með ferðaþjónustu í München og starfaði þar. 1997 stofnaði ég ferðaskrifstofuna Katla Travel GmbH ásamt skólasystur minni, Bjarnheiði Hallsdóttur."

– GmbH?

"Það er þýzkt ehf.! Við seljum Austurríkismönnum, Svisslendingum og Þjóðverjum Íslandsferðir."

– Var ferðaþjónustan alltaf á dagskrá hjá þér?

"Nei, nei. Ég ætlaði að verða flugmaður. En 19 ára fór ég sem skiptinemi til Austurríkis og tók þar að mér leiðsögu fyrir Icelandair. Þannig datt ég inn í ferðaþjónustuna, sem hlóð utan á sig og endaði með námi í München."

– Og flugið datt upp fyrir!

"Ég lærði nóg til að verða flugfær og tek kannski þráðinn upp síðar."

– Himinninn bíður. Hann fer ekki neitt!

"Nei. Ekki nema við önum fyrirhyggjulaus áfram í loftmenguninni."

Þegar fjölskyldan flutti til Íslands 2002, settist hún að í Áslandshverfi í Hafnarfirði. Pétur segir annan bæ ekki hafa komið til greina. Og er þó eiginkonan; Kristín Dóra Sigurjónsdóttir sjónfræðingur fædd Garðbæingur. "Já, en hún er fædd Hafnarfjarðarmegin í Garðabænum," segir hann og ber ótt á.

"Þegar við komum heim var ég satt að segja með það inni á mér að hvern daginn sem væri kæmi sólarlagsyfirlýsing úr Straumsvík um ákveðið ártal fyrir lokun fyrirtækisins. Það kom mér algjörlega í opna skjöldu að menn skyldu þess í stað vera að ræða möguleikann á stækkun.

Ég er bæði sjálfstæður maður og sjálfstæðismaður og hef vanið mig á að skoða hlutina áður en ég geri upp hug minn. Það kom mér á óvart hvað Hafnfirðingar hafa í raun fengið lítið fyrir sinn snúð hin síðari ár og hvað þessar stækkunarhugmyndir eru vondar fyrir vöxt og viðgang bæjarins.

Með þetta í höndunum og innblásinn af Draumalandinu skrifaði ég grein í Morgunblaðið. Ég átti svo sem von á einhverjum skoðanasystkinum en viðbrögðin komu mér satt að segja á óvart. Þeir voru svo margir sem höfðu samband og upp úr því kynntist ég fólki í öllum stjórnmálaflokkum, boltinn rúllaði og 23. október var Sól í Straumi stofnuð."

Segja má að þjóðin sé ennþá undir áhrifum HM í handbolta. Er ekki handboltagen í öllum Hafnfirðingum?

"Ekki mér alla vega! Ég var aldrei í boltaíþróttum. Ég stundaði skíðin með Fram og hélt því áfram í Austurríki.

Nú stundum við hestamennskuna í Hafnarfirði og fyrir vikið þykir okkur ennþá vænna um útivistarsvæði Hafnfirðinga."

– Aftur að álverinu! Nú er komið að endasprettinum fyrir atkvæðagreiðsluna. Hvernig leggst hann í þig?

"Ég hlakka til. Ég vona bara að baráttan verði heiðarleg. Ég hef svo sem verið varaður við því að það verði reynt að draga trúverðugleika minn í efa. Ég trúi því þegar ég tek á því. Það yrði miður ef menn færu að grípa til óvandaðra meðala. Ég undanskil ekki okkur Sólarfólkið þegar ég segi það.

Það eru miklir hagsmunir í húfi. Og þá getur mönnum orðið það á að setja hagsmunina ofar heiðarleikanum. Mín heitasta ósk á endasprettinum er að sjá það ekki gerast."

– Þið hafið gert athugasemdir við málflutning Alcan og bæjarstjórans í Hafnarfirði.

"Já, því miður hafa menn borið rangfærslur á borð fyrir Hafnfirðinga, einkum hvað varðar fjárhagslegan ávinning af stækkun álversins. Það er eins og menn vilji láta söluprísinn fyrir framtíð Hafnarfjarðar vera sem mest lokkandi. Þessi málflutningur er ekki heiðarlegur.

En við treystum Hafnfirðingum. Fái þeir að byggja afstöðu sína á réttum upplýsingum þarf enginn að velkjast í vafa um útkomuna."

– Þið hafið líka gagnrýnt Hafnarfjarðarbæ fyrir að velja Capacent Gallup til að sjá um kynningarmálin.

"Já. Í sporum bæjarstjórans hefði ég ekki fengið það til kynningarstarfsins. Fyrirtækið hefur unnið fyrir Alcan í stækkunarmálinu og er því ekki hafið yfir gagnrýni en það má hlutlaus kynningaraðili ekki vera. Ég ætla Capacent Gallup ekki óvönduð vinnubrögð en finnst þessi aðkoma þess að málinu óheppileg.

Við erum þeirrar skoðunar að mikið velti á því hlutlausa kynningarstarfi sem framundan er. Okkar áherzlur eru að vera ekki með neinar flugeldasýningar eða berja fast á trommurnar. Ef málið verður lagt heiðarlega fyrir Hafnfirðinga erum við þess fullviss að þeir muni hafna stækkuninni með meiri mun en nú virðist vera."

– Upplifið þið ykkur að einhverju leyti sem Davíð gegn Golíat?

"Ekki get ég nú sagt það. En allir muna hvernig þeirri viðureign lauk! Okkur er sagt að Alcan hafi varið 80–100 milljónum króna í stækkunarkynningu sína til áramóta. Þá höfðum við eytt 60 þúsund krónum.

Þeir eiga allt nema góðan málstað en við ekkert nema góðan málstað."

Ábyrgð Hafnfirðinga nær út fyrir bæjarmörkin

– Hvað heldur þú að hafi breytt málstað ykkar til hins betra?

"Það er enginn vafi á því að algjör hugarfarsbreyting hefur orðið hjá þjóðinni hvað varðar framkvæmdir og stóriðju í landinu. Kárahnjúkaandstaðan kristallaðist kannski of seint til að hafa áhrif á þær framkvæmdir en hún þjappaði mönnum saman og vakti almenning til vitundar um náttúruna og málstað hennar. Sú vakning fékk svo byr undir báða vængi í Draumalandinu.

Munur sést til dæmis í þeim viðtökum sem nýjasta skýrslan um loftslagsbreytingar hefur fengið. Í stað þess að höfða aðeins til útvaldra og vera lokað umræðuefni þeirra hefur hún vakið almenna athygli og orðið umræðuefni allra. Fólk gerir sér nú grein fyrir því að það sem er gert í Hafnarfirði hefur víðtæk áhrif. Þetta er spurningin um að líta í eigin barm. Til þess að hugsa um heiminn verðum við að líta okkur nær.

Hafnfirðingar geta ekki sagt já í Straumsvík og firrt sig um leið allri ábyrgð af afleiðingunum annars staðar; línumannvirki í gegnum átta sveitarfélög og virkjanir við neðanverða Þjórsá svo dæmi séu tekin. Ábyrgð Hafnfirðinga í þessu máli nær út fyrir bæjarmörkin.

Það er þessi ábyrgð sem fólk er farið að finna fyrir og taka alvarlega. Við berum öll ábyrgð. Ég hef ferðazt talsvert um heiminn og séð hvað hann er í raun lítill og við náin hvert öðru. Ég vil geta horft framan í börnin mín og svarað þeim kinnroðalaust þegar þau spyrja hvar ég hafi verið þegar þessu máli var ráðið til lykta; ég vil geta sagt að ég hafi gert mitt."

– Þú nefndir línumannvirki áðan. Nú eru þau í umræðunni ofan jarðar eða neðan.

"Náttúruverðmæti eru næsta ómetanleg í beinhörðum peningum og tilfinningaverðmæti þeirra gerir þau ómetanleg með öllu.

Í síðustu viku var ég í Þýzkalandi og við börnin fórum í dýragarð þar sem við sáum meðal annars krókódíla, eðlur og fleiri þess konar dýr og í húsi þeirra mikinn gervifoss. Þá sagði strákurinn við mig: Pabbi, sérðu fossinn? Hann dró að sér alla athygli drengsins."

– Við getum þá sloppið fyrir horn með því að koma okkur upp gervigullfossi!

Í eina skiptið í þessu samtali kemur á Pétur Óskarsson. Hann horfir agndofa á mig. Sér svo að ég hef lesið þessa dæmisögu hans eins og ónefndur aðili Biblíuna og snúið henni gegn náttúrunni. Auðvitað gerði barnið sér ekki grein fyrir því að fossinn var gervi. Í hans augum var þetta bara foss. Og svo miklu merkilegri en allt annað. Þannig stendur dæmisagan fyrir sínu. Látum svo vera! Og aftur í línumannvirkin!

"Við leggjum áherzlu á að gera fallegt í kringum okkur og þykir sjálfsagt að allar línur á höfuðborgarsvæðinu séu í jörð. Við malbikum götur og tyrfum lóðir og opin svæði. Af hverju gildir eitthvað allt annað annars staðar? Ég held að það sé ekki spurning um hvort, heldur bara tímaspursmál hvenær allar línur verða lagðar í jörð.

Ef það er ekki fjárhagslegur grundvöllur fyrir slíku er ekki fjárhagslegur grundvöllur fyrir framkvæmdinni yfir höfuð."

Pétur rifjar upp frá erlendum borgum "þau ósköp", þar sem línur liggja í loftinu. Eins og á landsbyggðinni og í óbyggðum hjá okkur.

"Ég sem sjálfstæðismaður get ekki skilið ríkisrekstur í orkumálum. Hann gerir það að verkum að ákvarðanir eru ekki teknar á hagrænum forsendum, heldur einhverju allt öðru, sem við getum ekki kynnt okkur af því að orkusamningarnir eru lokuð bók.

Stóriðjustefnan hefur lagt á þjóðina og landið einhver álög og því sem skiptir máli er haldið leyndu."

– Er tími stóriðjustefnunnar liðinn?

"Fyrsta áþreifanlega merki þess verður þegar Hafnfirðingar segja nei við stærstu álbræðslu í Evrópu í garðinum hjá sér.

Ég er alinn upp í því að álbræðslan sé bæði hjartað og hugurinn í Hafnarfirði. Það kom mér því í opna skjöldu að komast að allt öðru; 1% af tekjum bæjarins og 2% vinnufærra manna. Svo höfum við verið ótrúlega lin í kröfum okkar á hendur fyrirtækinu. Nú er þynningarsvæðið 18 ferkílómetrar. Með stækkun segjast þeir geta minnkað það í 3,5 og ef engin stækkun verður ætti að mega draga það saman í 1,5 km eða hreinlega þurrka það út! Ætli það yrði ekki einhver munur! Hins vegar er svo sem ekkert fýsilegt að fara nær álverinu eins og það er núna. En við getum alveg beðið. Okkar tími mun koma!"

– Hvað verður um Hafnfirðinga þá?

"Mig langar að sjá Hafnarfjörð þróast sem menningar-, mennta- og ferðaþjónustubæ. Við eigum að leggja áherzlu á fjölda lítilla og meðalstórra fyrirtækja og halda áfram uppbyggingu í verzlun, þjónustu og iðnaði."

– Er ekki smæðin tómt óhagræði nútildags?

"Hagkvæmni stærðarinnar er alls ekkert náttúrulögmál. Ég sé það víða í Þýzkalandi að stór fyrirtæki í fjölbreyttum rekstri eru að skipta sér upp í minni fyrirtæki til þess að fá hlutina í fókus og ná þannig betri árangri. Það eru ekki endilega stóru fyrirtækin sem sigra þau litlu. Það eru miklu frekar þau viðbragðsfljótu og sveigjanlegu sem skora mörkin.

Við Hafnfirðingar eigum að leggja áherzlu á fjölbreytnina. Mörg lítil og meðalstór fyrirtæki eru bæjarfélaginu heppilegri en eitt stórt, ég tala nú ekki um þegar stóra eggið í körfunni heldur reglulega uppi hótunum til þess að fá sitt fram."

Umhverfisverndin snýst um lífið sjálft

– Þú talar nokkuð digurbarkalega af manni að vera sem hefur staðsett fyrirtækið sitt í Reykjavík!

Pétur tekur þessum ónotum með glaðlegu brosi. "Það er nú einfaldlega vegna þess að meðeigandi minn; Bjarnheiður Hallsdóttir, býr á Akranesi. Hér mætumst við á miðri leið!

Ég hef að sjálfsögðu lagt til að fyrirtækið flytji í Hafnarfjörð en þær tillögur fá engan hljómgrunn fyrr en búið er að bæta samgöngurnar.

Mig langar hins vegar í fullri alvöru að gera eitthvað í bænum mínum og hugsa oft um það þegar ég sit í bílalestinni á Hafnarfjarðarveginum. Ég veit að til þess eru ótal tækifæri. Það er bara að stökkva á það rétta á réttum tíma!"

– Þú ert að flytja ferðamenn inn í landið. Af hverju ekki Íslendinga til útlanda?

"Það er ekki á dagskrá. Við skipuleggjum ferðir frá Mið-Evrópu til Íslands, einstaklings- og hópferðir á Íslandi og rekum sumarhúsamiðlun, sem skilar nú 20 þúsund gistinóttum á ári. Svo höldum við ráðstefnur og hvataferðir sem eru óbundnar dagatalinu.

Þessi starfsemi öll hefur kennt mér æ betur að meta landið mitt. Ísland er óviðjafnanlegt og íslenzk náttúra er eitthvað það bezta sem boðið er upp á í heiminum í dag!"

– Hvorki meira né minna!

"Kannski meira en alls ekki minna!"

– Hvað um nýjan Kjalveg?

"Ég vil ekki sjá Kjalveg byggðan upp. Það er hluti af sál Íslands og sjarma að hafa ekki uppbyggða vegi á miðhálendinu eða annars staðar í óbyggðum."

– Myndu ferðamenn þínir ekki þiggja betri leið yfir Kjöl?

"Nei. Við eigum að halda okkur við ströndina. Þeir fara hringinn, í hvalaskoðun og gönguferðir upp í fjöllin. Þeirra ferðir eru út frá hringveginum og mikilvægasta málið er að auka öryggið á honum. Það brot sem ferðast um hálendið vill hafa það eins og það er."

Í þessu sem öðru er Pétur Óskarsson ákveðinn og gefur engan afslátt. Það tekur því varla að spyrja hann um hvalveiðarnar. Þær standa örugglega í honum! "Ég er á móti hvalveiðum af markaðs- og hagkvæmniástæðum," segir hann. Vissi ég ekki! En leyfum honum að klára: "Þær skaða ímynd okkar og bera sig ekki fjárhagslega í þokkabót. Hvalaskoðun er hinsvegar góð leið til þess að nýta hvalina við Ísland. Það er framtíðaratvinnuvegur sem bæði ber sig og styrkir ímynd okkar í samfélagi þjóðanna."

Ein af úrklippunum á borði Péturs er frétt um rússneska álrisann Rusal og áhuga hans á öðrum álverum, þ.ám. Alcan í Straumsvík. Ég spyr hvort hann sé að velta þessum hlutum fyrir sér.

"Ekkert sérstaklega. En það er hollt að hafa í huga að Alcan er alltaf til sölu.

Eignarhaldið kann að skipta einhverju máli. Menn hafa talað um breytingar í Straumsvík eftir að Svisslendingarnir fóru og Kanadamenn tóku við. Sérstaklega nefna menn að afstaðan til starfsmanna sé nú önnur og harðari en var. Við vitum að vinnumarkaðurinn er ekki samur í Vestur-Evrópu og vestanhafs."

– Og ekki heldur í Austur-Evrópu.

"Nefni maður Rusal er manni borin Rússagrýla á brýn. Ég horfi ekkert sérstaklega á Rússana. Það eru fleiri til en þeir. Hitt stendur að Alcan er til sölu í dag og verður það áfram á morgun."

– Hvað tekur við eftir atkvæðagreiðsluna 31. marz?

"Það er í stefnuskrá Sólar í Straumi að samtökin verði leyst upp 1. apríl. Ég sé nú samt fyrir mér áframhaldandi áhuga á svæðinu sunnan Hafnarfjarðar. Og það hafa fleiri sólir komið upp; Sól á Suðurnesjum stefnir gegn álveri í Helguvík og Sól á Suðurlandi gegn virkjunum í Þjórsá neðanverðri.

Þótt stundaglas stóriðjustefnunnar sé að tæmast og því verði ekki snúið við er full þörf á að fylgja málum eftir. Það er eitt og annað að skjóta upp kollinum; Skagfirðingar takast á svo eitt dæmi í viðbót sé tínt til. Tíminn vinnur með okkur en það á áfram við að Guð hjálpar þeim sem hjálpa sér sjálfir."

– Hvað um pólitíkina? Náttúruvernd og stjórnmál og sérstök framboð hefur borið á góma. Hvað segir þú um slíkar vangaveltur?

"Stjórnmál næstu ára og áratuga munu ekki sízt snúast um umhverfismál og náttúruvernd. Við sjáum í löndunum í kringum okkur að það eru ekki jaðarhópar sem hafa áhuga á þessum málum heldur allur almenningur. Umhverfisvernd snýst um lífsgæði mannanna og þar með um lífið sjálft.

Það er ekki seinna vænna fyrir flokkana að skýra sína stefnu í þessum málum á trúverðugan hátt. Eins og ég sé stöðuna í dag eru stór tækifæri á miðjunni og hægra megin við miðju fyrir sannfærandi umhverfisstefnu. Það verður spennandi að sjá hvað Sjálfstæðisflokkurinn ætlar að gera í því og einnig hvað Framtíðarlandshópurinn ætlar að gera en þar er mikill kraftur sem ekki er enn búinn að finna sér farveg."

freysteinn@mbl.is

Fletta í leitarniðurstöðum

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.