Birgir Vilhjálmsson fæddist á sjúkrahúsi Egilsstaða 1. mars 1960. Hann lést af slysförum 29. mars síðastliðinn. Foreldrar hans eru Vilhjálmur Magnússon, f. 31. júlí 1937, d. 18. janúar 1998, frá Jórvíkurhjáleigu, og Oddrún Valborg Sigurðardóttir, f. 3. janúar 1928, frá Vallanesi. Birgir er einn af níu bræðrum sem eru upp taldir hér í aldursröð: Sigurður Klausen, f. 24. nóvember 1950, búsettur á Egilsstöðum, Jónatan Klausen, f. 10. júní 1953, d. 6. desember 1967, Emil Thoroddsen, f. 26. desember 1957, búsettur í Reykjavík, Magnús Már Vilhjálmsson, f. 11. nóvember 1958, búsettur í Kópavogi, drengur f. 11. nóvember 1958, dáinn sama dag, Snæbjörn Ómar Vilhjálmsson, f. 1. mars 1961, búsettur á Djúpavogi, Vilhjálmur Rúnar Vilhjálmsson, f. 31. desember 1966, d. 22. mars 2008, Jónatan Fjalar Vilhjálmsson, f. 10. október 1971, búsettur í Hafnafirði. Þann 25. maí 1976 hóf Birgir sambúð með Jóhönnu Birnu Sigbjörnsdóttur, f. 15. september 1960, foreldrar hennar eru Sigbjörn Sigurðsson, f. 20. október 1931, frá Fögruhlíð, og Þórlaug Jónsdóttir, f. 21. desember 1934, d. 17. febrúar 2008, frá Möðrudal. Börn Birgis og Birnu eru: 1) Sesselía, f. 9. október 1976, í sambúð með Ragnari Fjalari Sævarssyni, búsett í Svíþjóð, og eiga þau eina dóttur, Ragnheiði Birnu, og hann soninn Sakarías Nóa Fjalar, 2) Jónatan Logi, f. 10. júní 1981, í sambúð með Valdísi Valgeirsdóttur, búsett í Danmörku, 3) Sigbjörn Þór, f. 14. október 1983, búsettur í Danmörku, 4) Heiðrún Brynja, f. 6. desember 1986, í sambúð með Örvari Ásmundssyni, búsett í Reykjanesbæ.

Birgir fór snemma að vinna og aðeins 13 ára gamall var hann farinn að vinna við sorphirðu á Egilsstöðum og í framhaldi sem fjósamaður á sveitabýlinu Búbót. 16 ára gamall fór hann að vinna hjá Vélaverkstæði Gunnars og Kjartans. Þá vann Birgir hjá Rafmagnsveitu Ríkisins í 17 ár og á þeim tíma lærði hann rafveituvirkjun. Eftir það vann hann hjá Jóni Hlíðdal ehf., en árið 2000 hóf Birgir að vinna sjálfstætt við vöruflutninga á milli Reykjavíkur og Egilsstaða. Árið 2004 eignaðist hann, ásamt Birnu konu sinni, vöruflutningafyrirtækið Aðalflutninga og með dugnaði og elju byggðu þau upp fyrirtækið. Um mitt ár 2007 seldu Birgir og Birna Aðalflutninga. Birgir var mikill fjölskyldumaður, einstaklega barngóður og eignaðist stóran og traustan vinahóp í gegnum leik og starf. Birgir sótti mikið í náttúruna og félagsstörf hans tengdust oftar en ekki útivist og ferðalögum. Veiðimennska, björgunarsveitarstörf, fjalla-, hesta-, göngu- og sjóferðir eru dæmi það. Birgir var mikill keppnis- og íþróttamaður og spilaði körfubolta með ÚÍA og Hetti í fjölda ára. Hann var virkur í félagsmálum og stoltur AA félagi og vann óeigingjarnt starf fyrir SÁÁ samtökin. Birgir og Birna voru ávallt búsett á Egilsstöðum og er heimili þeirra að Reynivöllum 12. Birgir var alltaf einstaklega stoltur af heimabyggð sinni og studdi rausnarlega við íþrótta- og menningarstarf á Austurlandi þar á meðal má nefna hestaíþróttir, knattspyrnu, handknattleik, torfæru, golf og tónleikahald.

Birgir verður jarðsunginn frá Egilsstaðakirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 12.

Elsku pabbi.

Ég trúi því varla að ég sitji hér og skrifi þessar línur. Mér finnst þetta svo ósanngjarnt og við hafa átt eftir að gera svo ótrúlega margt saman. Nú síðast um páskahelgina áttum við saman öll fjölskyldan svo yndislega helgi þar sem þú varst alltaf að segja okkur hvað þú værir stoltur af okkur og elskaðir mikið. Það er svo ótrúlegt og svo sárt til þessa að hugsa að þetta hafi verið okkar síðustu samverustundir.

Elsku pabbi, þú varst alltaf svo hlýr og glaðlegur. Ég vissi alltaf að ég gæti komið í traust faðmlag þitt pabbi minn og staðfesta þín myndi leiða og styrkja. Það var alltaf gleði og fjör pabbi þar sem þú varst að brasa. Ófáar minningar á ég þar sem þú tókst okkur öll fjögur með þér og við héldum út í náttúruna á vit ótrúlegra ævintýra hvort sem það var á snjósleða, skíðum, jeppum, bátum eða í útilegur. Þú varst með ótrúlega útgeislun, orku og svo rosalega duglegur. Þú ljómaðir í hvert skiptið sem við fórum í fótbolta, körfubolta, tennis eða annað sem krafðist mikillar orku en gaf samt svo mikla gleði. Elsku pabbi, þú hafðir alltaf svo gaman af lífinu og elskaðir að leika þér, bæði með mömmu, okkur fjölskyldunni og vinum. Við breyttum heilu útilegunum í (froska)hátíðir einungis með því að njóta þess að vera saman, leika okkur, syngja og gera pínu grín að okkur sjálfum. Þú gast alltaf hlegið að sjálfum þér og gast breytt smásögum í ævintýri með frásögnum. Við hlökkuðum alltaf til þess að hitta ykkur mömmu því það eina sem við gátum gengið út frá sem vísu var að hjá okkur yrði gaman.

Elsku pabbi, þú og mamma eruð okkur svo endalaust miklir gleðigjafar í lífinu, styrkur og stolt. Þið hafið alltaf verið til staðar fyrir mig. Ég gleymi ekki þegar ég hringdi í ykkur og sagði að nú væri litla barnabarnið á leiðinni. Nokkrum klukkutímum síðar voruð þið búin að keyra þvert yfir landið og þið sátuð fyrir framan hurðina hjá okkur þegar litla barnabarnið kom í heiminn. Strax og við lögðum litlu Ragnheiði Birnu í fang þitt og kölluðum þig afa sáum við að þið myndum ávallt eiga ótrúlega sérstakt og kærleiksríkt samband. Ykkar samband var svo sérstakt að stundum þurftuð þið ekki að tala ykkar á milli heldur brösuðu bara saman í hljóði í bílunum úti á plani eða slóguð grasið í garðinum.

Elsku pabbi, við sitjum hér öll svo sorgmædd á fallega heimili ykkar mömmu sem alltaf var umvafið ást og hlýju. Okkar missir er stór og ég sakna þín svo mikið elsku pabbi minn. Ég mun aldrei gleyma öllum þeim yndislegu stundum sem við áttum saman og þakka þér fyrir að vera besti pabbi og afi sem hægt er að hugsa sér.

Hvíl í friði elsku pabbi.

Guð gefi mér æðruleysi

til að sætta mig við það

sem ég fæ ekki breytt,

kjark til að breyta því

sem ég get breytt

og vit til að greina þar á milli.

(Reinhold Niebuhr.)

Þín dóttir,

Sesselía.

Elsku pabbi minn.

Ég sakna þín alveg ólýsanlega mikið og nú verðum við að bíta í það mjög svo súra epli að þú ert farinn úr þessum heimi og er hann fátækur af gleði og hlýju fyrir vikið, því alltaf varst það þú sem komst með grínið á góðum tímum og styrkinn á erfiðum til okkar hinna.

Ég mun sakna allra ævintýranna okkar, „þú varst alltaf til í allt“, hvort sem það var að fara í einsöng og fíflast með okkur hérna heima eða fara í einhverja svaðilför sem voru oftar en ekki tengdar náttúru og að sjálfsögðu tækjum og tólum sem ætluð voru til að skemmta börnunum þínum. Það var svo gaman að fara með þér á sjóinn, snjósleðann, í bústaðinn eða ferðast með fellihýsið. Þetta eru allt saman yndislegar minningar sem ég gleymi aldrei.

Ég hafði svo gaman af morgunbollanum og rettunni með þér, þá gátum við rætt vinnuna, skólann og lífið. Þú varst alltaf sá sem skildir mig best í þessum málum enda búnir að smíða og leika mikið saman og duglegari mann hef ég ekki hitt. Svona var það í Svíþjóð síðastliðna páska, ég fór á fætur og ef þú varst ekki vaknaður tautaði ég „Hvað, er pabbi ekki vaknaður, sefur gamli“ nógu hátt þannig að þú heyrðir og reifst þig á fætur. Nú var gaman, pabbi kominn í öllu sínu veldi og hvað segir hann? „Byrjum daginn, förum í borðtennis“. Þetta lýsir pabba svo vel. Þú varst driffjöður í mínu lífi. Allt sem ég er þakka ég þér og mömmu, þú kenndir mér á lífið allt frá vinnu til leiks.

Það er ótrúlegt hvað þú gast gefið mikið af þér, umhyggja og hlýja var þitt stóra tromp.

Takk fyrir allar yndislegu minningarnar, þú átt stóran stað í mínu hjarta og mun ég ávallt láta minningu þína lifa.

Með sárri saknaðarkveðju,

þinn sonur,

Sigbjörn Þór Birgisson.

Elsku pabbi.

Á þessari stundu er erfitt að sætta sig við staðreyndir lífsins og því erfiðara að hugsa til þess að þú varst ekki bara pabbi heldur líka okkar besti vinur. Það eru ófáar minningarnar sem fljúga í gegnum hugann, aftur og aftur, og þær minningar munu vera í hjarta okkar og huga um ókomna tíð. Það er sárt að hugsa til framtíðarinnar, vitandi það að þú munt ekki upplifa mikilvægar stundir með okkur, þó vitum við að andi þinn mun alltaf vera hjá okkur og vaka yfir okkur.

Alltaf varst þú tilbúinn að hlusta og tilbúinn til að gefa okkur huggun eða hvatningu.

Þar sem þú varst lýsti andi þinn og jákvæðni alltaf upp umhverfið, já ekkert mál, við reddum þessu, gerum það, voru þín orð þegar eitthvað átti að gera eða taka ákvarðanir.

Hugarfar þitt er, og mun ávallt vera okkar fyrirmynd, og við vonum að við getum miðlað þínum anda og þrótti til fjölskyldu og vina.

Elsku pabbi og tengdapabbi, við munum halda áfram að leita til þín.

Með þessum orðum kveðjum við þig, elsku pabbi, hvíldu í friði :

Hærra, minn Guð, til þín,

hærra til þín,

enda þótt öll sé kross

upphefðin mín.

Hljóma skal harpan mín:

Hærra, minn Guð, til þín,

hærra til þín.

Villist ég vinum frá

vegmóður einn,

köld nóttin kringum mig,

koddi minn steinn,

heilög skal heimvon mín.

Hærra, minn Guð, til þín,

hærra til þín.

Sofanda sýndu þá

sólstigans braut

upp í þitt eilífa

alföðurskaut.

Hljómi svo harpan mín:

Hærra, minn Guð, til þín,

hærra til þín.Guð, til þín,

hærra til þín.

(Matthías Jochumsson.)

Elsku pabbi og tengdapabbi, mundu leyndarmálið sem við sögðum þér.

Þín börn,

Jónatan Logi og Valdís.

Elsku pabbi minn.

Nokkrir dagar eru liðnir frá því að við komum heim frá yndislegri ferð okkar í Svíþjóð. Þú varst hrókur alls fagnaðar í þessu ferðalagi. Okkur fannst öllum svo erfitt að þessi ógleymanlega helgi væri búin og við þurftum að kveðja hvort annað og halda okkar venjulega lífi áfram. Ég talaði við þig í símann á föstudaginn og við hlæjum og gerum grín eins og okkur var líkast. Seinni partinn á laugardag þarf Örvar að færa mér þær hræðilegu fréttir að þú hafir látist í vélsleðaslysi á Fjarðarheiði og mér líður eins og allur máttur hafi verið soginn úr mér. Ég er svo vanmáttug pabbi. Á svona stundum þarf ég á styrkri hendi þinni að halda. Svo oft sátum við hlið við hlið og horfðum á sjónvarpið saman og þegjandi réttir þú út höndina til mín án þess að horfa á mig. Ósjálfrátt tek ég í hana og við leiðumst. Þannig fannst okkur best að vera. Það eru svo mörg orð sem tjáð eru með þögninni einni saman. Ég finn að þú heldur í höndina á mér núna. Þú gerðir allt sem þú gast fyrir alla og hjálpaðir öllum sem þú mögulega gast hjálpað. Þess vegna er svo erfitt að missa þig pabbi minn. Þú passaðir svo vel upp á að við, börnin þín, hefðum það gott og að okkur liði vel, sama hvað það myndi kosta þig. Ef þú áttir ekki peninga til að kaupa það sem okkur langaði í þá bjóstu það til. Okkur langaði í heitan pott og þú, elsku pabbi, minn reddaðir sko heitum potti. Þú komst með fiskikar, grófst holu í garðinum, bjóst til niðurfall og græjaðir lagnirnar. Okkur fannst þetta flottasti heiti pottur sem við höfðum á ævi okkar séð. Þú gladdir okkur alltaf svo mikið. Þetta ert þú í hnotskurn. Svo ólýsanlega mikill dugnaður.

Þú varst svo einstaklega blíður og elskulegur faðir. Núna þegar er búið að höggva svona stórt skarð í fjölskylduna sem aldrei verður hægt að fylla upp í, þá þakka ég fyrir að þið mamma kennduð okkur alltaf að standa saman. Ef við hrösuðum, þá kenndir þú okkur að standa upp með reisn. Það er bara svo erfitt að standa með reisn núna pabbi minn. Missirinn er svo mikill og söknuðurinn er svo sár. Það verður ekkert eins án þín.

Við áttum okkur einstakt samband sem ég mun aldrei gleyma. Við gátum pexað, stundum slegist og tuðað hvort í öðru daginn út og daginn inn en það var okkur líffræðilega jafn nauðsynlegt og vatn. Við komumst varla í gegnum daginn án þess. Við létum allt flakka og allt mátti segja, enda vissum við alltaf að í lokin myndum við enda hlæjandi. Þess á ég eftir að sakna mikið. Þú kallaðir mig alltaf leiðindaskjóðu og skvettibrók sem er bara prýðis viðurnefni.

Elsku pabbi, ég gæti skrifað í heilan Mogga um þig en það er margt sem hægt er að segja þó að fá orð séu notuð.

Ég elska þig og sakna þín.

Ég missi máttinn, ég er eins og fótalaus. Nota alla mína krafta í að reyna að halda haus.

Missir er sár og það brennur við skinn, en ég stend upp aftur og segi með stolti: Birgir Vilhjálmsson, hann er faðir minn.

Hvíldu í friði elsku pabbi minn.

Þín dóttir,

Heiðrún Brynja.

Elsku besti tengdapabbi minn er fallinn frá.

Leiðir okkar lágu saman fyrst fyrir tæpum sjö árum og síðan þá hefur þú verið mér að mörgu leyti sem faðir, en ekki aðeins faðir heldur líka sem náinn vinur. Ég komst strax að því að þú varst einstakur maður sem áttir yndislega fjölskyldu og gríðarstóran vinahóp. Þú varst alltaf óeigingjarn og fyrstur til að hjálpa öðrum og ég gleymi því aldrei þegar þið Birna komuð með okkur til Boston þegar við fórum með Ragnheiði Birnu í aðgerðina. Það var ómetanlegt. Stórbrotnum persónuleika þínum, fjölhæfni, gleði og góðvild er ekki hægt að gera skil hér, til þess þyrfti mörg bindi og ég veit að kaflar úr þeim bindum eru í dag vel geymdir hjá þeim sem þig þekktu og elskuðu. Hver á sína einstöku bók sem geymd er á sérstökum stað því þú áttir einstakt samband með öllum þeim sem þú þekktir.

Missir okkar er mikill, óskiljanlegur og óréttlátur. Fyrir augnabliki vorum við fjölskyldan saman og lékum okkur eins og börn, í dag ertu farinn.

Elsku besti tengdapabbi minn, ég skal passa upp á elsku stelpurnar þínar og elsku strákana eins og ég get og ég veit að þú hjálpar mér með það. Ég læt fylgja með brot af texta sem ég veit að var þér sérstaklega kær.

Ekki gráta elskan mín

ég bið engla að gæta þín.

Þó margar vilji þér vinna mein

mundu að þú ert aldrei ein

Það voru sérstök forréttindi að eiga samleið með þér þennan tíma og allar þessar minningar sem við eigum, elsku tengdapabbi, eru ómetanlegar.

Ég kveð þig að sinni.

Þinn elskandi tengdasonur,

Ragnar Fjalar.

Kæri tengdapabbi, nú er komið að kveðjustund, miklu fyrr en mig hefði grunað.

Það er svo stutt síðan við áttum yndislega páska öll saman í Svíþjóð þar sem mikið var hlegið, leikið og stundaðar íþróttir. Þegar Raggi tók okkur með í fótboltann og það átti að fara að skipta í lið stóð ekki á svörum hjá þér, þú sagðir án þess að hika „Ég, synir mínir og tengdasynir á móti rest“ og það var alveg lýsandi fyrir þig, þú settir fjölskylduna alltaf í 1. sæti, enda sá hver maður það langar leiðir hvað þú varst stoltur af henni Birnu þinni og öllum börnunum. Þótt að tími okkar saman hafi verið mun styttri en mig hefði getað órað fyrir þá náðum við að gera ótrúlega marga hluti saman, og minningarnar sem ég á um góðan mann eru margar, enda stóð aldrei á að framkvæma hlutina þegar Birgir var annars vegar. Kæri Birgir, ég kveð þig með trega í hjarta. Kæra fjölskylda, megi Guð styrkja okkur í þessari sorg okkar.

Kallið er komið

kallið er komið,

komin er nú stundin,

vinaskilnaðar viðkvæm stund.

Vinirnir kveðja

vininn sinn látna,

er sefur hér hinn síðsta blund

Margs er að minnast,

margt er hér að þakka.

Guði sé lof fyrir liðna tíð.

Margs er að minnast,

margs er að sakna.

Guð þerri tregatárin stríð.

Far þú í friði,

friður Guðs þig blessi,

hafðu þökk fyrir allt og allt.

Gekkst þú með Guði,

Guð þér nú fylgi,

hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.

Grátnir til grafar

göngum vér nú héðan,

fylgjum þér, vinur.

Far vel á braut.

Guð oss það gefi,

glaðir vér megum

þér síðar fylgja' í friðarskaut.

(Valdimar Briem.)

Örvar Ásmundsson.

Við erum svo buguð af sorg að engin orð fá því lýst hvernig okkur líður þessa dagana. Við fórum til Egilsstaða á föstudaginn með það í huga að vera við útför Villa bróður og til að dreifa huganum ákváðum við bræður að skella okkur á vélsleða sem við höfðum oft talað um að gera saman. Við höfðum átt yndislega tvo tíma við leik þegar ósköpin dundu yfir, og að horfa á eftir þér elsku bróðir og geta ekkert gert er það versta sem ég hef á ævinni upplifað. Ég reyndi allt sem ég gat en það var ekkert hægt að gera.

Þú varst okkur ekki bara bróðir og mágur heldur einn af okkar bestu vinum og synir okkar dýrkuðu þig. Það var alltaf tilhlökkun ef vitað var af ykkur Birnu í bænum á leiðinni til okkar.

Við höfum brallað ýmislegt saman og okkar bestu minningar eru frá öllum ferðalögunum okkar saman með börnunum okkar, um verslunarmannahelgar, þegar við héldum svokallaða froskahátíð, og á tónleikunum á Borgarfirði eystra og allar ferðirnar okkar út í Þórsnes að veiða og á skyttirí, og okkur þótti skemmtilegast ef nógu mikið bras fylgdi ferðum okkar. Við Fjóla og strákarnir gleymum heldur aldrei deginum þegar við ákváðum að fara í dagsferð upp í Snæfell og til að fá Fjólu með urðum við að plata hana til að koma með okkur í stuttan bíltúr. Við vorum búnir að lauma kuldagöllum í skottið á bílnum og koma okkur upp nesti. Við áttum þarna yndislegan dag í sól og blíðu.

Þið Birna voruð alltaf búin að skipuleggja eitthvað skemmtilegt þegar við komum til Egilsstaða og við hlógum alltaf mjög mikið saman því þú varst einn skemmtilegasti sögumaður sem við höfum kynnst.

Í janúar sl. héldum við upp á 80 ára afmæli móður okkar og þá var svo sannarlega glatt á hjalla hjá okkur, mikið hlegið og sprellað, sá dagur er svo dýrmætur fyrir mömmu sem er að missa svo mikið, fyrst Villa og svo þig viku síðar. Áður hafði hún misst Jonna bróður okkar af slysförum, andvana fæddan son og elskulegan eiginmann.

Konurnar okkar voru svo yndislegar að gefa okkur í jólagjöf ferðina sem við höfðum talað svo mikið um að fara í, það var hestaferð á vegum Íshesta sem við fórum í í fyrrasumar tveir saman og áttum yndislegar stundir. Okkur fannst þetta nú heldur stór jólagjöf en í dag er þetta það dýrmætasta sem ég hef fengið því við áttum svo góða tíma þarna saman.

Þú sást ekki sólina fyrir henni Ragnheiði Birnu þinni, fyrsta barnabarninu þínu, og hafðir gaman af því að segja okkur sögur af henni.

Það verður mjög tómlegt að koma til Egilsstaða eftir þetta, enginn Biggi. Við eigum eftir að sakna þín mikið, okkur þótti svo vænt um þig.

Elsku Birna, börn, tengdabörn, Ragnheiður Birna, Sakarías Nói, Dúna amma, Sigbjörn afi og aðrir aðstandendur, missir ykkar er mikill en minningin um góðan dreng lifir.

Magnús Már, Fjóla,

Arnar Már og Einar Már.

Elsku Biggi.

Við þökkum þér allar þær notalegu samverustundir sem við höfum átt í gegnum tíðina. Það hefur verið afar dýrmætt að eiga þig að og höfum við átt margar ómetanlegar gleðistundir með þér og fjölskyldu þinni. Við kveðjum þig með miklum söknuði.

Farðu í friði vinur minn kær

faðirinn mun þig geyma.

Um aldur og ævi þú verður mér nær

aldrei ég skal þér gleyma.

(Brot úr ljóði Bubba Morthens)

Elsku Birna og fjölskylda, Guð gefi ykkur styrk á erfiðum tímum.

Sigurður Klausen bróðir

og fjölskylda.

Orð fá ekki lýst því hversu tómlegt er hér án þín. En alltaf ertu hjá mér að segja mér að rétta úr bakinu og sætta mig við það sem ég get ekki breytt og gera hlutina eins og maður. Ég sit fyrir utan hjá mömmu okkar sem þú hefur ávallt verið svo yndislegur við og vindurinn blæs. Ég skil ekki vind, ég skil ekki sólskin, ský, snjókomu eða neitt. Ég skil ekki að þú sért ekki að koma til mömmu og heilsa uppá okkur. Mig langar til að labba eins og þú, tala eins og þú, spila körfubolta eins og þú, faðma konuna mína eins og þú, vera jafn barngóður og þú og fá sama háralit og þú, því það er allt fallegt við þig. Þú hefur verið, ert og verður fyrirmynd mín og það er svo gott að finna fyrir þér í hjartanu og réttsýnin algjör á lífið og náttúruna. Nú finn ég huggun í börnunum þínum því ég sé þig þar og stoltið fyllir brjóstið mitt að vera nálægt þeim og að sjá að bróðir minn skuli hafa skapað svo yndislegar mannverur. Alltaf beið ég eftir sprengjufjölskyldunni á jólunum sem drengur og jafnvel enn í dag bíð ég eftir ykkur, en nú er ég kominn sjálfur með sprengjufjölskyldu og lætin og gleðin skulu sko verða rosaleg. Það eru svo yndislegar myndirnar í huganum sem ég á af þér og þú varst sá aðili sem litli bróðir gat alltaf leitað til ef vantaði eitthvað, hvort sem það var fjör eða hvernig ég ætti að bera mig að við erfiðar aðstæður. En sú gjöf sem þú hefur gefið öllum sem kynntust þér er meira virði en allar eigur heimsins. Sú manngæska og fegurð sem þú gafst lífinu skulu aldrei gleymast og ég veit að ég mun lifa eftir dygðum þínum og reyna að vera betri maður á hverjum degi. Ekkert þrái ég heitar en að eiga þig sem stoltan bróður af mér og ætla ég að gefa af mér allt það góða sem ég hef og elska konu mína og börn af öllum mætti eins og þú. Alla brandara sem ég ætla að segja skal ég reyna að segja eins og þú og hjálpaðu mér að segja sögur sem lifnuðu svo mikið við þegar þú sagðir þær. Þó þú sért enn að kenna mér að elska lífið, elsku Biggi bróðir minn, skal það alveg viðurkennast að ég hlakka til endurfunda okkar en fyrst ætla ég að njóta lífsins og hugsa hlýtt og vel um Birnu og börnin þín í minningu þinni. Ég þakka þér, Biggi, fyrir að hreinsa burtu grámann og þokuna sem byrgir mér stundum sýn á lífsleiðinni og takk fyrir styrkinn í að brosa og gráta við réttu vörðurnar á leið minni til þín aftur. Elsku Birna, Sesselía, Jónatan Logi, Sigbjörn Þór, Heiðrún Brynja og Ragnheiður Birna og fjölskyldan ykkar öll, megi allur kraftur lífsins koma til ykkar því missir og harmur ykkar er mikill.

Jónatan Fjalar Vilhjálmsson.

Biggi er dáinn.

Laugardagurinn 29. mars var runninn upp, ég vaknaði ekkert sérstaklega snemma þennan morguninn en fyrir hádegi samt. Ég leit út um gluggann og sá að það var snjófjúk úti og hugsaði með mér, æ, það er ekki gott sleðaveður í dag, en Þórarinn sonur minn var búinn að panta kvöldið áður að fara á sleða ef gott veður yrði á laugardeginum. Þannig að í stað þess að fara á sleðann ákváðum við Helga að taka til hendinni og mála smávegis.

Við vorum nýbúin að klára málningarvinnuna, enda klukkan eitthvað gengin í sjö og vorum við að taka saman dótið. Þórlaug og Ingvar, tengdasonur okkar, voru byrjuð að hita grillið þegar síminn hringdi. Birna systir var í símanum. Gunni minn, segir hún, hann Biggi var að deyja. Hann dó í snjósleðaslysi rétt áðan. Viltu láta systkini okkar vita Gunni minn og farðu til pabba fyrir mig. Tíminn stóð í stað, ég fraus gjörsamlega, svo kom brotið. Ég kvaddi Birnu og æddi af stað til hinna.

Erfitt er að lýsa í orðum þeim missi sem orðinn er við fráfall Bigga. Sársaukinn er mikill, reiði og sorg blandast þar saman við.

Ég var barn að aldri þegar Biggi fór að heimsækja systur mína og mín yngri ár mótuðust því talsvert af Bigga. Hann var mjög duglegur að taka mig með á skíði, í veiði, í fótbolta og fleira og fleira þó svo að ég hafi verið talsvert yngri en hann. Á unglingsárum mínum vorum við mikið saman og fékk ég oftar en ekki góð ráð hjá honum. Biggi var mér mikil fyrirmynd og hlustaði ég oft á hann þegar hann sagði mér frá reynslu sinni. Eitt sinn sagði Biggi mér frá því þegar hann var á vertíð í Hornafirði ásamt Birnu systir en þar komst hann í kynni við sjómennsku, ungur að árum. Biggi sagði mér að þetta yrði ég að prófa einhvern tímann því það hefðu allir gott af því að vinna í fiski og míga í saltan sjó eins og hann orðaði það.

Viti menn, einu ári seinna var ég búinn að fá vinnu í frystihúsinu á Djúpavogi. Já, nú skyldi tekið frí í skólanum og haldið til sjós, en Biggi sagði að þetta gerði manni gott.

Í stuttu máli þá hafði Biggi lög að mæla, ég hafði mjög gott af veru minni á Djúpavogi og má ég þakka Bigga það allt, og í ofanálag þá fann ég Helgu mína þar og sennilega værum við Helga ekki saman í dag ef Biggi hefði ekki selt mér þá löngun að verða farandverkamaður að hætti Bubba.

Þetta er dæmi um hvað Biggi var mikill mótandi í mínu lífi.

Elsku Biggi, ég og fjölskylda mín söknum þín svo mikið, en þú hefur verið okkur mjög góður vinur og gott var að leita til þín með öll mál, eins og pallasmíðina í fyrrasumar. Þar gafst þú okkur Helgu góð ráð.

Núna ætlaði ég að fá þig til að gefa mér ráð varðandi nýja snjósleðann minn og ræddum við aðeins þau mál daginn fyrir slysið sem tók þig frá okkur.

Elsku Biggi. Núna ert þú farinn og samleið okkar í þessu lífi verður ekki lengri, en ég mun áfram leita til þín Biggi, bara á annan hátt.

Minnumst við þín, elsku Biggi, með virðingu og þakklæti.

Fjölskyldan Laugavöllum 2.

Hann Biggi mágur okkar, tengdasonur og kær vinur, var skyndilega og allt of snemma frá okkur tekinn, er hann lést af slysförum laugardaginn 29. mars. sl.

Stórt skarð hefur myndast í okkar fjölskyldu, sem erfitt verður að fylla, þar sem Biggi var gjarnan hrókur alls fagnaðar og mikill þátttakandi í leik og starfi allrar fjölskyldunnar.

Í raun var Biggi ekkert síður uppeldisbróðir okkar en mágur, þar sem hann og Birna hófu sambúð mjög ung að árum. Lífsgleði hans setti svip á uppvaxtarárin okkar. Hann hafði skemmtilegan húmor og sá mjög gjarnan spaugilegu hliðarnar á málunum, var aðdráttarafl og gleðigjafi í öllum okkar samverustundum. Hugmyndirnar að fjölskyldusamkomunum, hvort sem það var árlega útileguferðin okkar, ferðir erlendis, eða bara grill í garðinum hjá foreldrum okkar, urðu oftar en ekki til í eldhúsinu hjá Birnu og Bigga ef einhver okkar systkina skrapp þangað í kaffi. Var hann svo mættur fyrstur þegar farið var að skipuleggja, kominn með landakortið og spáð og spekúlerað hvert væri gaman að fara og hvað ætti að gera. Skellti svo brúnu töskunni með græna hústjaldinu á toppinn og klár.

Þvílík stemming sem myndaðist þegar var verið að raða saman tjaldsúlunum og mikið var strokið um höfuð sér fyrstu árin. Urðu menn svolítið trekktir þegar búið var að sturta úr súlupokanum enda flókin húsasmíð framundan. Í raun myndaðist útilegustemmingin við þetta, mikið hlegið og gert grín. Var þetta tjald gjarnan miðpunktur stemmingar og mikið spjallað, hlegið og sungið. Það er sama á hvaða hátt við minnumst hans, alltaf koma upp skemmtilegu atriðin og uppákomurnar sem mynduðust í kringum hann.

Biggi hafði mikla unun af allri útivist og sporti og við þá iðju myndaði hann mjög sterk tengsl innan sem utan fjölskyldu, enda vinahópurinn stór. Hann hvatti börnin sín til íþróttaiðkunar og studdi þau vel í því en hann fylgdist líka með hvað hin börnin í fjölskyldunni voru að gera og hvatti þau. Hann var mikill barnakarl og stutt í „strákinn í honum“,alltaf til í leiki og fjör jafnt með okkur þegar við vorum krakkar og síðar börnum okkar, enda á hann stórt pláss í hjörtum þeirra allra. Okkur þótti líka alltaf gaman að sjá hversu stoltur hann var af sínum eigin börnum og barnabarni.

Gott var að eiga Bigga að þegar framkvæma átti eitthvað, enda duglegur, verklaginn og greiðvikinn með endemum. Studdi og aðstoðaði foreldra okkar jafnt sem sína.

Við getum lengi haldið áfram að rifja upp góða tíma og komum til með að gera það áfram svo lengi sem við lifum. Við minnumst þín elsku Biggi okkar með virðingu og þakklæti. Biðjum góðan Guð að styðja og styrkja Birnu, börnin og fjölskyldur þeirra, Dúnu, bræður hans og fjölskyldur.

Mikill söknuður er í hjörtum okkar allra.

Tengdafjölskyldan þín frá Hvassafelli.

Það voru hörmulegar fréttir sem mér bárust laugardaginn 29. mars síðastliðinn. Biggi, minn kæri vinur og mágur, hafði látist af slysförum.

Það voru margar minningar sem runnu í gegnum huga minn á þessari mínútu. Biggi hafði alltaf haft mig sem sinn litla bróður að mér fannst og því var ég oft tekinn með í hinar ýmsu aðgerðir. Skíðaferðirnar, bátsferðirnar, útilegurnar og fleira sem Biggi stóð alltaf fyrir voru margar og var hann alltaf í essinu sínu þegar við vorum sem flest með honum í þessu. Var ég oftar en ekki hafður með þegar þau hjúin fóru í útilegu á mínum yngri árum og eru það ómetanlegar minningar. Þvílíkt gaman alltaf var. Þar sem Biggi var einstaklega barngóður hændust öll börn mjög að honum og voru mín börn þar engin undantekning. Að fara til Birnu „frænku“ og Bigga var alltaf gaman og mikil kátína. Birna og börn þeirra voru honum allt. Þvílíkt sem hann var stoltur af fjölskyldu sinni og talaði mikið um hana.

Elsku Biggi minn, við áttum eftir að gera mikið saman en við gerum þetta allt seinna. Ég veit að þú ert á fullu núna að reyna hugga þína nánustu og veit ég að þú verður alltaf hjá okkur öllum. Vil ég að lokum, elsku Biggi minn, þakka þér fyrir allan þann stuðning sem þú hefur veitt mér öll mín lifandi ár og ekki síst þegar þú sast með mér í veikindum mömmu.

Ég veit, þú hefðir sagt mér að herða huga minn.

Ég hugga mig sem best til að gera vilja þinn.

Ég geymi hvert þitt bros í minning minni.

Ég man og skal ei gleyma samvist þinni.

(Hannes Hafstein.)

Vil ég kveðja þig, Biggi minn, með þessu fáu orðum en margt er ósagt.

Þinn,

Sigurður Steinar.

Manni verður orða vant, og fer að spá í tilgang lífsins þegar maður fær fréttir eins og við öll fengum á laugardaginn 29. mars.

Góður maður í blóma lífsins, Birgir Vilhjálmsson, tekinn frá henni Birnu okkar, börnunum og allri fjölskyldunni. Elsku Birna og fjölskylda, þið eigið alla mína samúð og bið ég guð að vera með ykkur á þessari sorgarstundu og um ókomna tíð.

Ég vil bara fá að segja eitt að lokum: „Biggi minn, við steikjum saman kótilettur seinna með bros á vör.“

Allt er í heimi hverfult,

hratt flýgur stund, lán er valt.

Góðar og glaðar stundir

þú geyma við hjarta skalt

(Ómar Þ. Ragnarsson.)

Sunneva Flosadóttir.

Biggi mágur minn er fallinn frá. Það er enn svo óraunverulegt því hann var eitthvað svo ósnertanlegur og eilífur fannst manni. Maður sem alltaf var jákvæður, hjartagóður og laus við óþarfa leiðindi. Ekkert var vesen í hans huga, spurningin var bara að kýla á hlutina og þannig reif hann mann með sér í jákvæðnina.

Mér fannst ég lítil stelpa þegar ég fyrir 13 árum fór fyrst og hitti tengdafjölskyldu mína á Egilsstöðum með son minn tveggja ára. Með þeim fyrstu sem ég hitti fyrir utan tengdaforeldrana var bróðir Jonna, Biggi, og yndislega fjölskyldan hans. Biggi var ekki lengi að bjóða okkur velkomin í fjölskylduna með því að segja við son minn: „Komdu til Bigga „frænda“,“ og þar með var ísinn brotinn. Svona var Biggi. Með eindæmum góður við fólk og þá sérstaklega börn. Í kringum hann var alltaf gleði og fjör enda er hann fyrirmynd okkar Jonna um hvernig við viljum lifa lífinu sem fjölskylda.

Þótt lífið haldi áfram verður það aldrei eins og áður. Mikill maður er fallinn frá og skarðið sem hann skilur eftir er stórt og verður aldrei uppfyllt. Engin svör eru við því hvers vegna hann er ekki lengur meðal okkar en það sem ég veit er að við munum lifa í hans anda og hafa gaman af lífinu eins og hann vildi hafa það.

Elsku Biggi, ég bið Guð að geyma þig þar sem þú ert án efa að brasa eitthvað með Villa bróður þínum og föður og bið hann um að styrkja og hugga Birnu, Sessu, Loga, Didda, Heiðrúnu og Ragnheiði Birnu og aðra aðstandendur í þessari miklu sorg.

Þín mágkona,

Sigríður Elísabet Ragnarsdóttir.

Hann Biggi er dáinn. Ég á mjög bágt með að trúa því, og finnst mér eins og ég eigi eftir að heyra hann koma, glamra í lyklakippunni sem hann var með á sér, og glaðlega röddina.

Þetta hlýtur að vera slæmur draumur, hvenær vakna ég?

Hlýjan og gleðin í augum þínum

eru fágaður steinn í lófa mínum.

Ég mun aldrei láta neinn

taka steininn minn frá mér.

(Caroline Krook.)

Ég vil þakka þér, elsku Biggi, fyrir allar þær stundir sem við áttum saman. Þær eru ómetanlegar og mun ég aldrei gleyma þeim. Geislaðir af kærleik í garð okkar systkina og fjölskyldu minnar og tókst vel utan um mig þegar mamma dó. Þú varst mjög mikill fjölskyldumaður og elskaðir þína fjölskyldu meira en nokkuð annað í veröldinni, og varst duglegur að sýna það bæði í verki og orðum.

Rosalega stórt er skarðið, og verður það aldrei fyllt, en sagt er að tíminn muni deyfa sársaukann og maður reynir að lifa með þessu, þótt maður verði aldrei sáttur að horfa á eftir þér, elsku mágur og vinur. En þér var ætlað annað mikilvægt verk og bið ég Guð að blessa og styrkja fjölskylduna hans Bigga og styðja hana í gegn um alla þessa miklu sorg.

Guð veri með okkur öllum.

Margrét Kristín Sigbjörnsdóttir og fjölskylda.

Elsku Biggi frændi.

Mikið óskaplega munum við öll sakna þín. Þú hefur alltaf verið hrókur alls fagnaðar hvar og hvenær sem er. Lífsgleðin og ævintýramennskan geislaði af þér. Með þér eigum við okkar bestu minningar. Þín nærvera var alltaf notaleg og hlý. Þegar við vorum yngri varstu óþreytandi við að gera eitthvað skemmtilegt með okkur krökkunum. Hvort sem var skíðaferðir, sund í Eiða eða útilegur. Þú heillaðir alla krakka upp úr skónum og tókst þátt í öllum uppátækjum með þeim, hvort sem var teboð eða trampólínkeppni.

Það var dásamlegt er þú sveifst um Fjarðarheiðina á sleðanum þínum og með okkur krakkana í eftirdragi á skíðum í langri halarófu. Það var svo mikið frelsi að svífa um á sleðanum alveg eins og þú lýstir svo flott er við hittumst fyrir páskana. Þá var eins og alltaf gaman að hitta ykkur Birnu og ríkti mikil tilhlökkun hjá ykkur báðum að fara út til Danmerkur og Svíþjóðar að hitta börnin ykkar og ekki síst litlu afastelpuna.

Það er eftirtektarvert hversu samheldin fjölskyldan að Reynivöllum 12 hefur ætíð verið. Það er heldur ekki að ástæðulausu að fjölskyldan hefur alltaf verið kölluð sprengjufjölskyldan. Aldrei lognmolla í kringum þau, alltaf glaumur og gleði.

Elsku Birna, Sessa, Logi, Diddi, Heiðrún, amma Dúna og afastelpan Ragnheiður Birna, megi Guð gefa ykkur styrk á erfiðum tímum.

Elva Rún Klausen og fjölskylda.

Biggi frændi er dáinn. Ég ætla að reyna að kveðja hann með nokkrum fátæklegum orðum.

Hann var frændi eins og góðir frændur eru. Lét mann aldrei gleyma því að þar sem hann var þar átti maður góðan frænda sem gott var að leita til og njóta samveru með.

Það var alveg sama hvar og hvenær maður hitti þig, elsku Biggi minn, alltaf heilsaðir þú mér: „Sæl frænka“. Mér fannst þú alltaf vera stóri frændi minn þó ekki hafi munað nema 4 árum á okkur. Kannski leið mér svona af því hvernig þú varst. Alltaf stór, stórhuga, litríkur og sterkur. Allt fas þitt bar það með sér að þarna var sterkur maður á ferð, maður sem lætur ekki bugast. Gefst ekki upp. Heldur áfram. Tekur sér ný verk fyrir hendur þegar hin gömlu hafa klárast. Sjálfstæður sem stendur með sjálfum sér. Þannig kemur þú mér fyrir sjónir.

Vá hvað ég er búin að vera rík á minni ævi að hafa fengið að alast upp með ykkur bræðrunum og kynnast ykkur svona vel. Það er stórt skarð hoggið í frændgarðinn þar sem þið eruð báðir kvaddir burtu með svo stuttu millibili, þú og Villi Rúnar.

Villi Rúnar svo skemmtilegur strákur, oft var ég að hanga með þér fram yfir unglingsárin. Þú varst ekki ólíkur bræðrum þínum. Kátur, með húmorinn í lagi, stutt í hláturinn og glettnina.

Minning um góða drengi lifir í hjörtum okkar.

Elsku Dúna frænka, Birna, Sessa, Logi, Diddi og Heiðrún Brynja.

Bræður og fjölskyldur.

Innilegar samúðarkveðjur.

Erla Sigrún.

Þegar mér barst sú frétt að Birgir Vilhjálmsson hefði látist í vélsleðaslysi við Fardagafoss á Fjarðarheiði helltust yfir hrikalegar tilfinningar missis og tómleika. Lífið varð í einni svipan svo óumræðanlega fátæklegt.

Biggi; jafnaldri, vinur og frændi. Frá því ég fyrst man eftir var Biggi nálægur, á svo sjálfsagðan hátt að aldrei hafði mér dottið annað í hug en svo yrði meðan ég lifði. Barnæskan og unglingsárin liðu þar sem ég naut verndar þessa öfluga vinar og frænda. Biggi fór að búa með Birnu sinni strax á skólaárununum, þau voru kóngurinn og drottningin í bekknum. Lífsbaráttan hófst snemma hjá Bigga og Birnu og börnin komu eitt af öðru. Þau héldu tryggð við æskuslóðirnar og bjuggu sinn búskap á Egilsstöðum. Þó svo að ég byggi á Djúpavogi og síðar í Reykjavík hélst okkar sjálfsagða samband frá æskuárunum.

Þegar ég bjó í Reykjavík fór ég oft á flutningaafgreiðsluna hjá Aðalflutningum til að fá Bigga til að flytja fyrir mig gersemar sem ég taldi engum treystandi fyrir nema honum og alltaf sagði Biggi: „Hafðu ekki áhyggur af þessu Maggi minn, þetta geymi ég inni í bíl hjá mér í kojunni.“ Stór þáttur í þessum ferðum mínum á flutningaafgreiðsluna var að sækja styrk í jákvæðnina og kraftinn sem einkenndi Bigga. Þegar ég flutti síðan aftur á Egilsstaði urðu samskipti okkar Bigga og fjölskydu mikil, ég hitti þau eða sá svo að segja daglega í flutningafyrirtækinu þeirra þar sem greiðviknin og þjónustulundin var einstök. Stundum gafst smá tími til að spjalla, þá smitaðist maður af gleðinni sem einkenndi þeirra fyrirtæki. Ég er sannfærður um að allir hafa haft hag af því að eiga viðskipti við Bigga og fjölskyldu enda blómstraði fyrirtækið þeirra á einstakan hátt. Ég trúi að allir sem kynntust Bigga hafi upplifað svipað í þeim samskiptum og ég, því er missirinn svo óumræðanlegur, því hafa Egilsstaðir misst einn af sínum bestu sonum.

Með þessum fátæklegu orðum vil ég votta ykkur Birnu, Sesselíu, Loga, Sigbirni, Heiðrúnu, Dúnu frænku og sonum mína dýpstu samúð.

Magnús Sigurðsson.

Hinsta kveðja

Hinsta kveðja

Elsku sonur.

Eins og laufin á trjánum,

svo er líf mannsins.

(Hómer)

Margar eru minningar frá fæðingu þinni til þessa dags. Þær geymi ég þar til við hittumst. Þú varst orkubolti, gleðigjafi og hvers manns hugljúfi og alltaf gott að vera í návist þinni. Megi ljósið lýsa þinn veg. Ég elska þig Birgir, jafnt lífs sem liðinn.

Mamma.