[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Eftir Þröst Helgason throstur@mbl.is Kjúklingalund „fajitas“ að hætti Google-manna, mexíkósk maíssúpa og súkkulaðiís.

Eftir Þröst Helgason

throstur@mbl.is

Kjúklingalund „fajitas“ að hætti Google-manna, mexíkósk maíssúpa og súkkulaðiís. Þannig hljómaði matseðillinn í mötuneyti Orkuveitu Reykjavíkur daginn sem ljósmyndarinn Spessi tók myndirnar sem eru nú komnar út á bók með þessu sama heiti.

Í bókinni birtast, auk uppskriftar að réttinum fyrir 400 manns, ljósmyndir af matarbökkum og diskum starfsmanna eftir að þeir hafa borðað af þeim. Eftir sitja leifar matarins og ummerki þess sem hefur athafnað sig á diskinum.

Myndirnar eru teknar ofan á bakkana og diskana. Sjónarhornið er hið sama og þegar teknar eru myndir af landi úr lofti. Landslagið sem blasir við á þessum myndum er auðvitað manngert. Grunnformin eru reglulegir ferningar og hringir, en þau eru brotin upp á óreiðukenndan hátt með matarleifunum og öðru sem manneskjan, sem borðaði matinn, hefur skilið eftir sig.

Táknmál myndanna er ákaflega sterkt og auðlæsilegt. Það birtir í fyrsta lagi afhjúpandi mynd af neyslumynstri nútímasamfélaga, að minnsta kosti í hinum velmegandi vestræna heimi. Nánast enginn klárar af diskinum sínum! Leifarnar lýsa ofgnóttarsamfélagi sem hefur tapað tilfinningunni fyrir verðmætum. Um leið kallast þessir leifadiskar úr Orkuveitu Reykjavíkur auðvitað á við leifarnar sem orkuiðnaðurinn skilur eftir sig eftir að hafa fengið sér af gnægtaborði náttúrunnar.