14. september 2008 | Innlent - greinar | 2713 orð | 2 myndir

Ljúfur og listfengur

Mægðin nú Breki í eldhúsinu á heimili móður sinnar og Þorfinns við Stýrimannastíg þar sem oft er eldaður góður matur og samræðurnar við matarborðið eru ekki síðri.
Mægðin nú Breki í eldhúsinu á heimili móður sinnar og Þorfinns við Stýrimannastíg þar sem oft er eldaður góður matur og samræðurnar við matarborðið eru ekki síðri. — Morgunblaðið/Frikki
[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Tengsl Mægðinin Ástrós Gunnarsdóttir og Baltasar Breki Samper eru bæði listhneigð. Inga Rún Sigurðardóttir fékk þau til að tjá sig um hvort annað og komst meðal annars að því að þau hafa gaman af að borða góðan mat og eiga skap saman.
Tengsl Mægðinin Ástrós Gunnarsdóttir og Baltasar Breki Samper eru bæði listhneigð. Inga Rún Sigurðardóttir fékk þau til að tjá sig um hvort annað og komst meðal annars að því að þau hafa gaman af að borða góðan mat og eiga skap saman.
Ástrós Gunnarsdóttir leikstjóri, danshöfundur, dansari og Pilates-þjálfari fæddist í Reykjavík 24. júlí 1964 og er uppalin þar. Foreldrar eru Ingibjörg Pétursdóttir og Gunnar Guðmundsson. Hún á tvær systur sem báðar eru eldri og heita Guðbjörg og Kristín Sigríður. Maki Ástrósar er Þorfinnur Ómarsson.

Var í íþróttum og „með hreyfifíkn“ frá barnæsku. Stefndi á nám í veðurfræði en ákvað í menntaskóla að helga sig dansnáminu.

Útskrifaðist frá Alvin Ailey American Dance Center í New York árið 1986. Hún er CPI (Certified Pilates Instructor) frá Romana's Pilates í New York og hefur ennfremur lokið meistaraprófi, MA, í mennta- og menningarstjórnun frá Háskólanum á Bifröst.

Hefur unnið sem danshöfundur og aðstoðarleikstjóri og leikstjóri við öll helstu leikhús landsins. Stýrði og kenndi í nútímadansdeild Listdansskóla Íslands í níu ár. Kenndi einnig hjá Íslenska dansflokknum og í mörgum dansskólum. Er einn upphafsmanna Reykjavík Dance Festival.

Næst á dagskrá er að vera danshöfundur í Söngvaseið í leikstjórn Þórhalls Sigurðssonar í Borgarleikhúsinu. Ennfremur vinna Ástrós og Lára Stefánsdóttir að dansverkinu Bræður en nýverið settu þær upp verkið Systur við góðan orðstír.

Baltasar Breki Samper fæddist í Reykjavík 22. júlí 1989 og er uppalinn þar. Foreldrar eru Ástrós Gunnarsdóttir og Baltasar Kormákur Baltasarsson. Stjúpsystir er Stella Rín Bieltvedt, hálfsystir er Ingibjörg Sóllilja og hálfbræður Pálmi Kormákur og Stormur Jón. Stjúpbræður eru Hinrik Örn og Rúrik Andri Þorfinnssynir.

Breki, eins og hann er jafnan kallaður, er á fornmálabraut Menntaskólans í Reykjavík og stefnir á útskrift í vor. Vinnur á Kaffibarnum með skólanum. Hefur tekið þátt í leiklistarstarfi Herranætur í MR og líka vakið athygli fyrir hlutverk sitt í Veðramótum, kvikmynd Guðnýjar Halldórsdóttur, sem frumsýnd var síðastliðið haust. Hann hefur líka unnið bak við tjöldin í kvikmyndum föður síns.

Ljúfur og listfengur

Ástrós: „Breki var yndislegt barn, óskaplega ljúfur, svaf eiginlega of mikið, og gerir það enn! Það var erfitt að vekja hann, alveg frá því hann fæddist, bara til að gefa honum brjóst, og er enn erfitt. Hann var hvers manns hugljúfi, gott að ferðast með hann og aldrei neitt vesen á honum. Honum lá lágt rómur, var alltaf svolítið djúpraddaður og mikil rólegheit yfir honum. Hann hefur það frekar frá móður sinni. Hann hefur alltaf verið sjálfum sér nægur. Það er sérkenni á honum.

Þessi svefnþungi hans hefur reyndar orðið neikvæðari með árunum, þegar hann þurfti að fara að vakna til að mæta í skóla og annað. Þá fór þetta að verða vesen en var mjög vel þegið í gamla daga.

Ég var með hann ein þar til hann varð tólf ára og ég hóf núverandi sambúð með Þorfinni. Á þessu tímabili bjuggum við tvö saman nema hvað ég leigði með Guðbjörgu eldri systur minni í sjö ár. Hún er landvörður á Snæfellsnesi núna en var kennari á þessum tíma sem kom sér oft vel.

Breki er listfengur. Hann hefur gaman af allri list og hefur alltaf haft. Hann er skýr strákur, traustur og góður við vini sína og fjölskyldu.

Ef ég verð að segja eitthvað neikvætt þá er það þessi leti á morgnana sem getur alveg farið með hvert foreldri.

Hann var í leiklist í MR fyrri tvö árin í skólanum en svo kom það niður á náminu þannig að hann ákvað að vera ekki með seinni tvö árin. Hann hefur mikla hæfileika í leiklist og í raun kom ekki á óvart að hann hneigðist í þessa átt þó að það hafi alls ekki komið strax í ljós. Ég var mikið að vinna í allskonar barnasýningum en hann hafði aldrei áhuga á að koma í prufu og ég var ekki að ýta honum út í þetta. Svo kom hann í eina prufu þegar hann var sjö ára fyrir Galdrakarlinn í Oz í Borgarleikhúsinu. Það var ekki að ræða það að hann kæmist í hópinn, hann var svo lélegur! Hann var svo mikill sveimhugi að Kenn Oldfield leikstjóri sagði við mig: „Fyrirgefðu, Ástrós mín, ég get bara alls ekki notað hann.“ Hann sýndi enga leiklistartakta þar. Svo kom þetta bara með tímanum á hans eigin forsendum. Ég veit að hann stefnir á þennan geira, hvort sem það verður í leiklist eða leikstjórn, á Íslandi eða annars staðar. Hann er búinn að sýna að hann hefur hæfileika, mikinn áhuga og hefur gaman af þessu. Hann er duglegur að viða að sér vitneskju um leiklist, bæði hérlenda og erlenda. Veit ýmislegt um leikhús, leikstjóra og kvikmyndir. Þetta er hans áhugasvið. Það er mikið rætt um leikhús á báðum heimilum, hjá mér og pabba hans. Að sjálfsögðu smitar umræðan út frá sér án þess að við höfum verið að ýta honum út í þetta.

Með músík í skrokknum

Breki var í samkvæmisdansi þegar hann var krakki. Ég held það hafi nú bara verið út af því að hann var skotinn í stelpunni sem fór með honum í dansinn. Hann er ágætur í dansi og er músíkalskur. Hann hefur lært á gítar og er líka með músík í skrokknum, ekki bara fingrunum eins og sumir músíkantar.

Hann hefur gaman af því að dansa en ég hef kannski ofboðið honum hér á árum áður. Ég var með hann ein og mikið að kenna, oft frá fjögur eða fimm og fram eftir kvöldi. Þá tók ég hann oft með mér, hann hefur kannski fengið meira en nóg!

Þegar hann komst á unglingsárin lengdist útivistartíminn ískyggilega og það varð jafnerfitt að fá hann heim á kvöldin og var að vekja hann á morgnana.

Samband okkar hefur alltaf verið mjög gott. Við höfum líka rifist eins og hundur og köttur eins og gengur og gerist þegar fólk býr saman. En við erum góð saman og eigum skap saman. Hann er opinn við mig og talar við mig um allt mögulegt. Hann er miklu opnari og hreinskilnari við mig en ég nokkru sinni við mína foreldra.

Hann fékk óskipta athygli mína og systur minnar þegar við bjuggum saman, enda eina barnið á heimilinu. Systir mín hafði líka voða gaman af honum og var dugleg að mata hann á ýmsum fróðleik um náttúru og vísindi, þar sem hennar áhugasvið liggur.

Borðar allt

Svo á hann ömmur og afa í báðar ættir sem hafa reynst honum afskaplega góð. Hann var um tíma hjá ömmu sinni og afa í föðurætt, bjó hjá þeim í nokkra mánuði meðan ég var erlendis. Hann er mikill ömmu- og afadrengur.

Hann borðaði alltaf mikið og borðar minna í dag en hann gerði sem krakki og hann borðar ALLT. Það hefur alltaf verið mjög þægilegt, hann hefur það ekki frá mér, ég var mikill matargikkur.

Hann er alinn upp við öðruvísi mat en margir eiga að venjast, mikið eldað af sterkum mat og notast við chilli, mygluosta, svartar ólífur og fleira í þeim dúr. Hann hefur alltaf borðað svona mat og elskar þetta. Amma hans í föðurætt er meistarakokkur og hefur alið hann vel upp að þessu leyti. Sjálf hef ég líka mjög gaman af eldamennsku og ekki hafa matargæðin á heimilinu minnkað eftir að Þorfinnur bættist í hópinn.

Hann byrjaði á því sem unglingur að prófa sig áfram í eldamennskunni því ég var alltaf að vinna frameftir öllu. Þá fór hann búa til hrísgrjónagraut, spaghettí og ommelettur. Ég veit að núna um daginn var hann að bjóða vinum sínum í mat. Hann er fluttur að heiman og er fullfær um að sjá um sig sjálfur.

Hann verður stúdent í vor ef allt gengur upp. Ég held það sé kominn tími á það og ég gæti trúað því að hann hefði hug á að fara eitthvað út í heim að skoða sig um. Sem ég skil mjög vel, ég flýtti mér með menntaskóla og dreif mig út.

Ein fyndin saga af Breka er þegar hann var með mér í dansstúdíói í kennslu. Hann var úti í horni eitthvað að dunda sér og ég var að kenna æfinguna „Grand Battement“. Ég var að útskýra þetta fyrir stelpunum og endurtók orðið „Battement“. Þá kom hann skyndilega á þeysireið yfir stúdíóið og öskraði Batman! Batman! En þetta var á þeim tíma sem verið var að sýna Leðurblökumanninn í bíói. Nemendum mínum fannst þetta mjög fyndið og hafa oft nefnt þetta við mig síðan. Hann var bara tveggja, þriggja ára þegar þetta gerðist og fylgdist greinilega meira með en ég hélt.

Dýravinur

Breki er dýravinur og var rosalega góður vinur tveggja tíka sem amma hans og afi í föðurætt áttu. Það var fallegt samband. Önnur tíkin passaði hann alltaf þegar hann var barn og það samband hélt áfram og þau voru bestu vinir þangað til hún dó. Ég held það gefi börnum mikið að eiga félaga í dýrum.

Svo hefur hann verið í hestum með pabba sínum og líka eru amma hans og afi mikið hestafólk. Hann á hest og hefur mikinn áhuga á hestum. Pabbi hans segir að hann sé góður, ég hef ekki vit á hestum.

Breki hefur kennt mér ýmislegt. Hann togar mig stundum niður á jörðina. Hann er sveimhugi eins og ég en stundum ef það er mikið stress í gangi, þá segir hann mér að slaka á og taka það rólega. Ég hlusta alveg á hann.“

Mikill morgunhani

Baltasar Breki: „Mamma er mjög góður uppalandi og ég hef búið með henni nærri alla mína ævi en ég flutti út fyrir ári eða svo. Hún er rosalega góð kona en getur verið erfið, eins og þegar mann langaði út á lífið á unglingsárunum. Þá rifumst við svolítið. Hún hefur alltaf stutt við bakið á mér. Hún er mjög ákveðin og veit alveg hvað hún vill. Hún er líka mjög bjartsýn og er alltaf að prófa eitthvað nýtt og skemmtilegt, með tilraunastarfsemi bæði í dansinum og öðru sem hún gerir. Hún er mjög framsækin. Fór til dæmis til Texas í tengslum í meistaraverkefnið sitt í mennta- og menningarstjórnun.

Flott á sviði

Hún er ekki síst gefin fyrir tilraunir í sambandi við dansinn og dettur mér sérstaklega í hug sýning sem hún setti upp með Láru Stefánsdóttur í Iðnó fyrir nokkrum mánuðum. Vinir mínir spyrja mig stundum hvort það sé ekki skrýtið að horfa á mömmu á sviði í hinum ýmsu hlutverkum. Mér finnst það allt í lagi og er vanur að sjá foreldra mína koma fram. Hún verður ákveðinn karakter þegar hún er að dansa, kemst í vissan gír. Hún er rosalega flott á sviði.

Hún er alltaf dansandi hérna heima. Um leið og það fer einhver tónlist í gang byrjar hún að dansa. Ég hef gaman af því að dansa og sótti um í Listdansskólanum. Ég komst inn en hafði ekki tíma enda hefði það kannski verið skrýtið að vera í tíma hjá henni.

Hún var í fimleikum þegar hún var yngri. Þess vegna er hún kannski svona lítil!

Hún er alltaf full af orku og vinnur við að hreyfa sig allan daginn sem hlýtur að taka á. Hún slapp við það að vera atvinnuballerína. Mamma valdi sér þá braut að vera móderndansari en það passar miklu betur við persónuleika hennar. Hún er alltof framsækin til þess að vera ballerína.

Hún var að vinna í Þjóðleikhúsinu á sama tíma og pabbi þannig að það var eins og mitt annað heimili þegar ég var lítill. Ég fór líka oft með henni í vinnuna þegar hún var að kenna þannig að ég þekki alveg inn á hana í dansinum þó að ég sé ekki að blaðra alltaf um það við hana. Ég held að hún haldi að ég hafi engan áhuga á þessu! Ég reyni að mæta á flestar sýningar sem hún gerir og gef henni mína gagnrýni. Ég get horft á hana dansa út frá öðru sjónarhorni en að þetta sé mamma mín, sem er gott og ég vona að hún geti líka gert hið sama við mig þegar ég er að leika. Það þurfa allir gagnrýni, ekki síst í fjölskyldu þar sem allir eru listamenn.

Góður kokkur

Mamma hefur alltaf verið mjög Miðjarðarhafsleg í eldamennsku. Hún eldar spænskan, franskan og ítalskan mat og ég ólst upp við þessa matargerð. Afi minn er spænskur og konan hans eldar bara svona mat. Ég ólst upp við góðan mat. Mamma er rosalega flink í matargerð og svo kynntist hún Þorfinni, sem er svaka kokkur líka. Það er aldrei leiðinlegt að fara í mat til mömmu og stemningin við matarborðið er góð. Frá því að ég var pínkulítill var uppáhaldsrétturinn minn grænmetislasagna sem hún gerir. Mamma er mikil grænmetisæta. Ég elska kjöt og vil borða skepnur og Þorfinnur kemur með það inn í matargerðina hjá henni. Hann er mikill súkkulaði- og kjötmaður. Ef hún mætti ráða væri aldrei neitt annað en grænmeti á boðstólum. Mamma vinnur við að hreyfa sig og verður að borða góðan mat, hollan og léttan. Hún býr yfir sjálfsaga hvað þetta varðar.

Bæði hjá henni og pabba snýst allt í kringum vinnuna. Þannig var þetta ekki síst á meðan mamma var meira að dansa og minna að kenna. Hún var oft að vinna í söngleikjum og þá tók það yfir fjölskyldulífið og ég fékk þessi lög á heilann í marga mánuði. Hún var alltaf að skrifa eitthvað og dansa heima. Þegar ég tek að mér verkefni sekk ég mér í þau eins og hún. Þetta er ekki bara starf heldur líka lífsstíll.

Mamma hefur kennt mér ást á starfi, að velja sér eitthvert starf sem maður hefur rosalega gaman af, alveg eins og hún gerði. Hún er búin að vinna við þetta alla sína ævi og leggur mikinn metnað í það sem hún gerir og sekkur sér í starfið. Hún hefur róast svolítið með aldrinum. Hún reykti einu sinni en hætti, sem er mjög flott hjá henni. Hún hætti af því að ég bað hana um það, þá var ég svona sjö, átta ára.

Hófsöm manneskja

Mamma er hófsöm manneskja og ég lít upp til hennar hvað það varðar. Hófsemi er eitthvað sem ég er ekki bestur í. Hún er hófsöm á mat og áfengi. Margir í kringum mig hafa farið illa á áfenginu og þá er gott að hafa fyrirmynd í mömmu. Mér finnst oft vanta hér á Íslandi að foreldrar séu fyrirmyndir barna sinna hvað varðar drykkju.

Hún hefur líka kennt mér að njóta lífsins. Til dæmis ferðast þau Þorfinnur heilmikið saman og lifa lífinu, án þess að það bitni á starfinu.

Mamma kemur oft á óvart. Einu sinni kom hún heim nærri snoðuð og ég fékk algjört sjokk. Annars hef ég líka heyrt margar skemmtilegar sögur af henni sem gerðust áður en ég fæddist. Einu sinni sviðnaði allt hár framan úr henni þegar hún var að reyna að kveikja á gasofni þegar hún bjó í New York!

Annars hefur hún aldrei slasað sig alvarlega en hefur verið veik í bakinu eins og margir atvinnudansarar. Hún er að kenna Pilates en í því er verið að rækta alla þessa vöðva sem við notum almennt rosalega lítið. Hún er núna mikið að hugsa um hvað sé best fyrir líkamann.

Ég bjó með mömmu og Guðbjörgu, systur hennar, í mörg ár. Ég hef alltaf verið umkringdur kvenmönnum. Allar systurnar eru rosalega ólíkar. Mamma er yngst og minnst en að sama skapi stæltust.

Fylgist vel með

Mamma átti mig þegar hún var svo ung. Ég á því unga foreldra og hef alltaf getað talað við þau um allt. Líka tónlist og bíómyndir sem eru í gangi í dag því þau fylgjast svo mikið með. Mamma lifir og hrærist í menningarlífinu. Hún og Þorfinnur fara mikið á tónleika og í leikhús.

Það kom mér frekar mikið á óvart þegar hún fór í mennta- og menningarstjórnunarnámið. Mér fannst það mjög flott hjá henni. Líka að flytja til fjölskyldu í Texas á meðan hún var að gera lokaverkefnið, komin á fimmtugsaldur.

Mamma er algjör morgunhani, sem ég hef aldrei verið. Ég er nátthrafn á meðan hún er heldur betur morgunhress.

Það er mjög gaman að ferðast með henni. Við fórum í skíðaferð til Austurríkis um síðustu páska með Þorfinni og strákunum hans. Þá var hún hálfpartinn að stíga sín fyrstu skref á skíðum. Það kom mér á óvart að hún hefði ekki skíðað fyrr. Hún lét það ekki á sig fá og fór á námskeið þarna úti. Hún var orðin ágæt undir lokin. Hún hefur allavega þorið í að drífa sig á námskeið í stað þess að sitja heima.“

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.