Dómsmálaráðherra um áskorun 156 einstaklinga um endurskoðun á staðsetningu nýs Hæstaréttarhúss Húsið samþykkt og ekki aftur snúið 156 einstaklingar hafa ritað undir áskorun til ríkisstjórnarinnar um að endurskoða áform um staðsetningu nýs hæstaréttarhúss...

Dómsmálaráðherra um áskorun 156 einstaklinga um endurskoðun á staðsetningu nýs Hæstaréttarhúss Húsið samþykkt og ekki aftur snúið

156 einstaklingar hafa ritað undir áskorun til ríkisstjórnarinnar um að endurskoða áform um staðsetningu nýs hæstaréttarhúss á lóð við gatnamót Lindargötu og Ingólfsstrætis. Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson, formaður skipulagsnefndar Reykjavíkur, segir það ekki vera á valdi borgaryfirvalda að draga fyrri ákvörðun til baka. Það sé í höndum ríkisins sem sé lóðarhafi. Þorsteinn Pálsson dómsmálaráðherra segir Alþingi hafa samþykkt bygginguna og með það verði ekki aftur snúið.

Í áskoruninni, sem birt var í auglýsingu í Morgunblaðinu á þriðjudag, segir að borgarbúar hafi lengi vel ekki trúað að samþykkt yrði bygging á þessum stað. Undirritaðir einstaklingar séu eins og margir aðrir ósáttir við þessa staðsetningu og þætti miður ef reist yrði bygging sem skyggði á Safnahúsið, eitt allra fegursta hús Reykjavíkur.

Engar athugasemdir

Í maí árið 1993 var boðið til samkeppni um nýbyggingu Hæstaréttar Íslands og var skiladagur ákveðinn 6. júlí. Þann 16. júní hafnaði skipulagsstjórn ríkisins erindi Borgarskipulags Reykjavíkur þar sem þess var óskað að skipulagstjórn staðfesti án auglýsingar þá breytingu á deiliskipulagi Skúlagötusvæðis sem heimilaði byggingu dómshúss á lóðinni nr. 2 við Lindargötu. Skipulagsstjórn heimilaði auglýsingu breytingartillögunnar og rann frestur til að gera athugasemd við hana út þann 20. ágúst 1993. Að sögn Stefáns Thors, skipulagsstjóra ríkisins, bárust engar athugasemdir vegna fyrirhugaðra framkvæmda.

Almenningur áttaði sig ekki

Skúli Nordal, arkitekt, er einn þeirra sem höfðu frumkvæði að því að safna undirskriftum undir ofangreinda áskorun. Aðspurður að því hvers vegna ekki hafi verið gerðar athugasemdir fyrr, eða þegar til þess var gefinn frestur, segir hann að þegar breyting á staðfestu aðalskipulagi á reitnum hafi verið auglýst frá því að vera óbyggt svæði í það að vera byggingarsvæði þá hafi almenningur ekki áttað sig á því hvað í rauninni hafi verið á ferðinni. Þegar samkeppni um hönnun hússins hafi síðan verið auglýst hafi hann og margir aðrir mótmælt í dagblöðum, bæði staðsetningunni og hvernig að samkeppninni var staðið.

"Svo héldum við satt að segja að þetta mál myndi lognast út af þar til að auglýsing birtist um útboð á grunngreftrinum. Þá tók þessi hópur við sér og fór að kanna ýmsa hluti. Tólf manna hópur, allt fólk sem tjáði sig um málið á prenti, kom síðan saman í síðustu viku, réði ráðum sínum og ákvað að safna andmælum. Þegar í ljós kom að ekki yrði hægt að birta nöfnin nema í auglýsingu var ekki hægt að safna undirskriftunum öðru vísi en með því að tala beint við fólk."

Skúli segir mjög almenna andúð gegn byggingu dómhúss á þessari lóð en ekki sé hægt að bjóða hverjum sem er að rita nafn sitt undir áskorunina nema viðkomandi sé tilbúinn að taka þátt í þessum kostnaði.

Siðleysi að túlka þögn

sem samþykki

Skúli segir það ljóð á skipulagslögum að hægt sé að tilkynna um breytingar með svo óljósum hætti að allur almenningur geri sér enga grein fyrir hvað verið sé að auglýsa. Það sé síðan vegna siðleysis í lögunum að ef ekki séu gerðar athugasemdir innan sex vikna jafngildi það samþykki. "Það þarf ekki annað en að menn fylgist ekki með auglýsingum og þá er það túlkað þannig að menn séu samþykkir. Við sem erum fagmenn ættum að hafa varann á okkur, það verður að viðurkennast og okkur má saka um andvaraleysi en ekki allan almenning," sagði Skúli.