15. maí 2009 | Kvikmyndir | 623 orð | 3 myndir

Rómantískur fýlupoki og óþarflega kurt eisir blaðamenn

Frá Cannes

Gala Dómnefnd kvikmyndahátíðarinnar í Cannes árið 2009 var viðstödd opnunarmyndina Up frá Pixar.
Gala Dómnefnd kvikmyndahátíðarinnar í Cannes árið 2009 var viðstödd opnunarmyndina Up frá Pixar. — Morgunblaðið/Halldór Kolbeins
[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Byrjunin var afskaplega frönsk – dömurnar fyrst. Konurnar fimm í dómnefndinni stilltu sér upp fyrir framan ljósmyndarana á meðan karlarnir fjórir fengu að bíða.
Byrjunin var afskaplega frönsk – dömurnar fyrst. Konurnar fimm í dómnefndinni stilltu sér upp fyrir framan ljósmyndarana á meðan karlarnir fjórir fengu að bíða. Kynjaskipting dómnefndarinnar virðist við fyrstu sýn sanngjörn en það er athyglisvert að karlarnir eru allir bak við myndavélina og konurnar allar fyrir framan hana, þótt að vísu leiki Ceylan stundum líka og Asia Argento bregði sér stöku sinnum í leikstjórastólinn.

Þau eru öll hálfviðkvæm fyrir því að vera skyndilega komin í dómnefnd, vera komin hálfa leið í hlutverk gagnrýnendanna sem þau hafa örugglega öll bölvað oftar en einu sinni. „Við erum ekki hér til að dæma heldur til að elska, átta okkur á því hvaða mynd við elskum mest. Leikstjórarnir setja allir sálina í myndirnar og svo er bara að sjá hvaða sál tengist sterkast við okkar,“ sagði Huppert og flestir kollegar hennar orðuðu svipaðar hugmyndir öðruvísi. Kureishi sagði hins vegar öll verðlaun vera asnaleg þangað til maður ynni eitthvað sjálfur og Gray sagði ástæðu þess að hann hefði viljað vera með þá að hann fengi að sjá 20 bíómyndir á tíu dögum, eitthvað sem hann hefði ekki getað gert síðan hann var nítján ára, sökum barnauppeldis og anna. „Þetta hljómaði eins og ágætis afsökun fyrir að endurlifa þessa upplifun unglingsáranna.“

Ceylan hinn tyrkneski var skeptískur á fyrstu viðbrögð og sagði góðar myndir vinna á – en svo á eftir að koma í ljós hvort þau hafa tíma til að sjá margar myndir oftar en einu sinni.

Það verður hins vegar að segjast að blaðamannastéttin reyndist fullkurteis á fundinum. Enginn spurði um samskipti Huppert við Tarantino, sem er með mynd í keppninni sem Huppert átti að leika í, þar til eitthvað kastaðist í kekki þeirra á milli. Við vorum að vísu nokkuð mörg sem réttum upp hönd og komumst ekki að, enda ekki tími fyrir margar spurningar þegar níu manns sitja fyrir svörum. Einn indverskur blaðamaður spurði þó Tagore hvernig „andrúmsloft frelsisins“ hér á Cannes færi í hana og hvernig þetta færi með starfi hennar sem yfirmaður indverska kvikmyndaeftirlitsins, sem stundum hefur verið sakað um ritskoðun. „Þetta eru tvö aðskilin störf, ég set upp annan hatt þegar ég er að ákveða hvað á erindi við indverska áhorfendur en þegar ég met hvaða mynd sé best hér á Cannes. Indland á sér langa og flókna sögu og það þarf að meta út frá því hvort myndin eigi erindi við Indverja,“ svaraði Tagore og var satt best að segja ekki allt of sannfærandi.

Þessi fyrsti dagur hátíðarinnar byrjaði á Up, nýjustu teiknimynd Pixar. Það fylgja máski ekki margar stjörnur þessari teiknimynd en Pixar þarf þær ekki – þetta er tíunda teiknimynd fyrirtækisins í fullri lengd og hinar níu eru allar meðal 140 tekjuhæstu mynda allra tíma og gagnrýnin hefur verið álíka jákvæð og aðsóknartölurnar. Eftir hina ofmetnu og einfeldningslegu Wall-E var ég farinn að hafa áhyggjur af því að þessi jákvæða gagnrýni væri komin í áskrift en ég þurfti ekki að hafa neinar áhyggjur, Up kemst í hóp með The Incredibles og Ratatouille sem bestu myndir Pixar-manna. Henni svipar raunar nokkuð til þeirrar fyrrnefndu á köflum stíllega, nostalgískur bragur fjórða áratugarins svífur yfir sumum senum, enda spannar myndin í heildina eina sjö áratugi, sem er einmitt aldursmunur aðalpersónanna tveggja, rómantíska fýlupokans Carl Fredricksen (78) og pattaralega skátadrengsins Russell (8).

69 af þessum 70 árum er þó þjappað saman í eina stórfenglega þögla senu sem nær að kristalla heila mannsævi orðlaust, ævi fulla af gleði en ekki síður brostnum draumum. Þetta er nefnilega fyrst og fremst saga um drauma, brostna drauma og hvernig þeir fölna, draumana sem við lifðum án þess að taka eftir og draumana sem eyðileggja okkur. Að ógleymdum fljúgandi húsum, talandi hundum, suður-amerískum furðufuglum og tveimur gamalmennum sem fá í bakið í miðjum skylmingum. asgeirhi@mbl.is

Dómnefndin á Cannes 2009

Isabelle Huppert Frönsk leikkona sem hefur tvisvar verið valin besta leikkonan á Cannes, síðast fyrir Píanókennarann (La Pianiste).

Asia Argento Ítölsk leikkona og leikstjóri, dóttir hryllingsmyndaleikstjórans Dario Argento.

Robin Wright Penn Bandarísk leikkona sem þreytti frumraunina sem Buttercup í The Princess Bride. Eiginkona Sean Penn, sem var formaður dómnefndarinnar í fyrra.

Sharmila Tagore Indversk leikkona úr Apu-myndum Satyajit Ray, barnabarnabarn Rabindranath Tagore, skálds og fyrsta Nóbelsverðlaunahafa Asíu.

Shu Qi Taívönsk leikkona.

Chang-dong Lee Suðurkóreskur leikstjóri og skáld, fyrrverandi menningarmálaráðherra Suður-Kóreu.

James Gray Bandarískur leikstjóri sem sem átti þá frábæru mynd Two Lovers á nýlegum bíódögum Græna ljóssins.

Nuri Bilge Ceylan Tyrkneskur leikstjóri sem var valinn besti leikstjórinn á hátíðinni í fyrra fyrir Þrjá apa (Uc maymun).

Hanif Kureishi Rithöfundur, handritshöfundur og stöku sinnum leikstjóri. Skáldsögur hans Náin kynni og Náðargáfa Gabríels hafa komið út á íslensku.

Keppa um Gullpálmann

Tuttuguogtvær kvikmyndir keppa um hinn eftirsótta Gullpálma. Á næstu dögum verða myndirnar kynntar hér í Morgunblaðinu.

Vindhviður á vornóttum

Leikstjóri: Lou Ye.

Það er engin spurning að Lou Ye er magnaður kvikmyndagerðarmaður. Þessi mynd er oft heillandi stúdía í mannlegum samskiptum sem leikstjórinn hefur sérstaklega næmt auga fyrir, ástir kínverskra karlmanna eru í forgrunni en þó eru sterkustu atriði myndarinnar líklega með konunum sem elska þá og þeir hafa svikið. En myndin er eins og óráðsröfl innblásins skálds, á köflum ljóðræn og heillandi en á köflum týnir hún manni.

Fish Tank

Leikstjóri: Andrea Arnold.

Fiskabúrið hennar Andreu Arnold inniheldur þrjár mæðgur og nýja karlmanninn í lífi þeirra. Sá heitir Connor (Michael Fassbinder) og sefur hjá mömmunni en eldri dóttirinn verður líka skotin í honum. Þessi fimmtán ára stúlka, Mia, er í aðalhlutverki, ofvirkur slagsmálahundur og hipp-hopp dansari sem tekur gelgjuna alla leið í hrörlegu blokkahverfi í Essex með mömmu sem hefur engan tíma fyrir barnauppeldi sökum anna við djamm og karlastand. Vissulega oft nöturleg mynd en með stórt hjarta og hörkuleikara.

Ásgeir H Ingólfsson

Fletta í leitarniðurstöðum

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.