Rokkhetjur Doug Martsch og félagar í Built to Spill.
Rokkhetjur Doug Martsch og félagar í Built to Spill.
[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Hljómsveitin Built to Spill byggir að mestu leyti á gítarfimleikum höfuðpaurs hennar eins og heyra má á nýrri skífu sveitarinnar.
Framsækið rokk áttunda áratugarins, proggið, varð eiginlega til þess að menn fengu ógeð á gítarsólóum; eftir því sem menn fetuðu sig lengra og lengra út í geim í lagasmíðum og -flækjum og sólóin urði lengir og lengri minnkaði samband áheyrenda við músíkina og lyktaði með uppreisn – pönkinu.

Eitt af því sem pönkarar hötuðust sem mest við var tilgerð og skraut í músík, tjáningin átti að vera hrá og helst harkaleg. Áþekk viðhorf eru uppi í því sem kalla má óháða rokkmúsík eða indí, en margur hefur samt verið veikur fyrir smá gítarfimleikum eins og sjá má á dálæti manna á sveitum eins og Dinosaru Jr. og eins Built to Spill sem gítargoðið Doug Martsch hefur leitt í tæpa tvo áratugi.

Hálfgerð sólóskífa

Built to Spill sendi frá sér fyrstu plötuna 1993, en sveitin hafði þá starfað um hríð sem sólóverkefni Martsch sem spilaði á flest það sem spila þurfti. Sú plata, sem vakti hvað mesta athygli á sveitinni, var Perfect From Now On, sem kom út 1997 og svo gekk Keep It Like a Secret mjög vel en hún kom út tveimur árum síðar.

Plötuútgáfunni fylgir mikið tónleikastreð og svo mikið reyndar að Martsch fékk eiginlega nóg og svo fór að hann lagði rokkið alveg á hilluna um hríð, ekkert rafmagn takk, bara kassagítarblús. Næsta skífa var því sólóskífa og hreinræktaður blús. Þegar allt var orðið svo lágstemmt og rólyndislegt var hann til í að leggjast í ferðalög að nýju, en áttaði sig þá á því að það hafði sína kosti að vera í rokksveit og lét þau orð falla að þó það hafi verið indælt að vera einn á ferð að mestu, þá hafi það eiginlega verið meira gaman þegar allir voru saman.

Aftur í gang

Við heimkomuna úr blústúrnum haustið 2004 kallaði Martsch því saman mannskapinn að nýju og byrjaði upptökur á nýrri plötu og eins tónleikahald. Afrakstur þess var You in Reverse sem kom út fyrir þremur árum. Hún er frábrugðin fyrri verkum sveitarinnar í því að menn unnu hana í sameiningu en ekki þannig að Martsch mætti í hljóðverið með allt tilbúið eins og forðum. Að vissu leyti naut platan þess, hljómur á henni var til að mynda fjölbreyttari og ferskari en á síðustu skífum, en hún galt þess líka, því hún varð eilítið sundurlausari fyrir vikið.

Nánast um leið og You in Reverse kom út byrjaði Martsch að vinna að næstu skífu eins og kona hans lýsir svo vel á vefsetri sveitarinnar. Henni segist svo frá að hann hafi setið við sleitulaust næstu þrjú árin og vinna gengi svo nærri honum að hann hafi verið farinn að tala um að þetta yrði hans síðasta skífa, eða réttara sagt síðasta platan sem Built to Spill myndi gera. Hvað sem því líður þá kom There Is No Enemy út ytra um daginn og berst hingað til lands á næstu dögum ef að líkum lætur.

Hljómur á skífunni er hliðrænn, enda endurhljóðblandaði hann plötuna alla hliðrænt vegna þess að honum fannst ekki hafa tekist nógu vel með stafrænu vinnsluna, lagasmíðar hnitmiðaðar, sum lögin beinlínis létt og grípandi, og mikið er af gítarleik, eins og sveitarinnar er von og vísa.

arnim@mbl.is

Árni Matthíasson