Regína Sigurðardóttir
Regína Sigurðardóttir
Eftir Regínu Sigurðardóttur: "Íbúar á landsbyggðinni eru komnir í spor músarinnar sem gekk í gin kattarins eftir að hann var búinn að leika sér að henni í drjúgt langa stund."

Það er mál til komið að stjórnvöld opinberi stefnu sína í málefnum landsbyggðarinnar – og segi okkur umbúðalaust hvort samfélögin á landsbyggðinni eigi sér lífs von.

Undanfarin ár hefur niðurskurðarhnífurinn verið á lofti – hörð atlaga hefur verið gerð að grunnþjónustu hvar sem er í dreifðari byggðum.

Síðastliðið haust sýndu íbúar víðs vegar um landið hug sinn í verki er þeir slógu skjaldborgir um heilbrigðisstofnanir og heilsugæslustöðvar í sínum heimabyggðum – til þess að mótmæla harkalegum áformum um niðurskurð á fjárveitingum til þessara stofnana. Sem betur fer var tekið tillit til þessara mótmæla en bara til eins árs. Nú búa stjórnendur þessara stofnana sig undir aðra atlögu. Verið er að undirbúa ný fjárlög – hvaða framtíð þau koma til með að kynna okkur íbúum þessa lands er ekki gott að vita og við sem búum úti á landi bíðum með ugg í brjósti eftir þeim dómi. Verður stoðunum endanlega kippt undan okkur með niðurskurði á fjárveitingum – niðurskurði sem í raun lamar alla opinbera þjónustu. Niðurskurði sem leiðir til þess að langveikir verða neyddir til að flytja úr sinni heimabyggð til að eiga kost á þeirri þjónustu sem þeir þurfa á að halda og þeir eiga rétt á. – Niðurskurði sem dregur allan mátt úr löggæslunni á landsbyggðinni. Niðurskurði sem enn eykur á aðstöðumuninn milli höfuðborgarsvæðisins og landsbyggðarinnar. – Niðurskurði sem hefur það í för með sér að þurfi menn að sinna persónulegum erindum hjá opinberum stofnunum verða þeir að leggja á sig löng ferðalög. – Niðurskurði sem hefur það í för með sér að þeir sem vilja stunda framhaldsskólanám þurfa að flytja úr foreldrahúsum um 16 ára aldurinn – og svo mætti lengi telja.

Það er tími til kominn að menn átti sig á alvöru málsins. Með síauknum niðurskurði á fjárveitingum í opinberri þjónustu á landsbyggðinni er hægt og bítandi verið að murka lífið úr byggðunum.

Íbúar á landsbyggðinni eru komnir í spor músarinnar sem gekk í gin kattarins eftir að hann var búinn að leika sér að henni í drjúgt langa stund – það er betra að segja okkur það strax að það sé mat stjórnvalda að leggja af byggð utan við ákveðinn radíus í kringum höfuðborgina en að halda áfram að draga okkur á asnaeyrunum.

Það er óviðunandi að fjárlög séu gerð til eins árs í senn, lögð fram og kynnt í lok árs og þeim sem ætlað er að framfylgja lögunum gert að bregðast við stórfelldum lækkunum á rekstrarfé á örskotstíma. Það ætti að vera krafa allra íbúa þessa lands að fjárlögin séu sett fram með það markmið að gera mönnum kleift að fara að lögum – fjárlög eiga að styðja önnur landslög, ekki vera þeim æðri. Það er óþolandi að fjárlög til eins árs kollvarpi forsendum byggðar í landinu. Skammtímamarkmið séu sett ofar langtímamarkmiðum. Máttvana opinberar stofnanir eru í raun einskis nýtar.

Það er kominn tími til að slá skjaldborgir um alla opinbera þjónustu á landsbyggðinni – sýslumannsembættin – heilbrigðisstofnanir – skólana o.s.frv. Það er ekki nóg að verja heilbrigðisþjónustuna, við þurfum að verja öll opinber störf og þjónustu – það styður hvað annað.

Landsbyggðin lifi vill fá landsmenn til að ræða saman um þessa hluti – fá stjórnmálamenn til að hlusta á raddir okkar allra. Við viljum opna hreinskilnislega og upplýsta umræðu um þessi mál.

Aðalfundur samtakanna Landbyggðin lifi verður haldinn í Ketilási í Fljótum 8. október og eru allir sem áhuga hafa á að ræða framtíð og mikilvægi opinberrar þjónustu hvattir til að mæta á fundinn og taka þátt í umræðunni.

Höfundur er skrifstofustjóri og er varaformaður í samtökunum Landsbyggðin lifi.