María Jónsdóttir fæddist á Akureyri 26. ágúst 1941. Hún lést á öldrunarheimili Akureyrar, Hlíð, 17. febrúar 2012.

Foreldrar hennar voru hjónin Jón Forberg Jónsson, verkstjóri á Akureyri, f. 12.12. 1909, d. 12.2. 1990, og Helga Stefánsdóttir húsmóðir, iðnverkakona og verslunarmaður, f. 18.5. 1918, d. 28.6. 2007. Heimili þeirra var nær alltaf á Akureyri. María var önnur í röð fjögurra systkina. Þau eru Stefán Karl, f. 1938, d. 1999, Dómhildur Rúna, f. 12.2. 1944, Ingunn Björk, f. 26.11. 1951.

María giftist 19. janúar 1963 Birgi Aðalsteinssyni, loftskeytamanni og rafeindavirkjameistara, f. 11. ágúst 1939. Foreldrar hans voru Aðalsteinn Einar Einarsson, sjómaður og vélstjóri, f. 5.12. 1907 í Tálknafirði, d. 1.2. 1984, og Ingibjörg Þorsteinsdóttir, f. 24.10. 1912, húsmóðir í Tálknafirði, d. 26.2. 2009. María og Birgir eignuðust þrjú börn, þau eru: Ingibjörg Helga Birgisdóttir, f. 14.10. 1962. Börn hennar með Jónasi Róbertssyni, f. 12.7. 1961, eru: Róbert Þór Jónasson, f. 10.1. 1986, verslunarmaður og Arnar Dofri Jónasson, f. 23.1. 1992 nemi. Sambýlismaður Ingibjargar er Birgir Óli Sveinsson. Einar Þór Birgisson, f. 8.9. 1964, símsmíðameistari. Börn Einars og Sigríðar Evu Rafnsdóttur, f. 16.7. 1973, eru: María Katrín Einarsdóttir, f. 30.9. 2001, og Einar Rafn Einarsson, f. 16.2. 2003. Birgir Karl Birgisson, f. 13.6. 1970, rafeindavirki og sölumaður. Börn Birgis og Elínborgar Sigríðar Freysdóttur, f. 30.8. 1975, eru: Arnheiður Birgisdóttir, f. 25.5. 2004, Auður Birgisdóttir, f. 5.5. 2007, Brimir Birgisson, f. 22.12. 2008. Sonur Elínborgar: Ýmir Ingimarsson, f. 29.5. 1996.

María lauk gagnfræðaprófi frá Gagnfræðaskólanum á Akureyri. Eftir að hún giftist og eignaðist börn sá hún um heimilið af stakri prýði sjómannskonunnar. Þegar börnin voru komin á legg fór hún út á vinnumarkaðinn, vann m.a. hjá Niðursuðuverksmiðjunni og lengi hjá Brauðgerð Kristjáns hér í bæ.

Útför Maríu verður gerð frá Akureyrarkirkju í dag, 24. febrúar 2012, og hefst athöfnin klukkan 10.30.

Merkilegt hvernig lífið er. Þú ert farin, og smám saman fer ég að skilja að við munum ekki sjást aftur. Ég sagði við Ellu mína eftir að þú lést að ég gæti ekki munað neitt. Lá uppi í rúmi og hugsaði. Ekkert. Ég var dofinn. Dagar liðu. Nú eru liðnir 4 dagar og minningarnar koma hraðar en ég ræð við.

Nú rifjast upp litlir atburðir, eins og þegar ég strunsaði út um vaskahúsdyrnar í Norðurbyggð með kústskaft á lofti og braut ljósakrónuna í útiljósinu. Og þegar þú læstir búrinu, því við vorum of dugleg í smákökunum. Og svo náttúrulega þegar ég fékk gat á hausinn. Það gerðist oft. Eins og þegar ég hljóp á snúrustaurinn í Norðurbyggð. Við notuðum hann oft sem mark í okkar fótboltaleikjum. Þú hefur áreiðanlega verið mjög ánægð með öll boltaförin á þvottinum þínum. Og þegar við Árni Þór vorum að smíða kofa við Víðilund og ég slengdi klaufinni á hamrinum í hnakkann á mér. Ég var í kuldagalla og mér leið ekki vel og hringdi dyrabjöllunni hjá Ingunni systur þinni þar sem þú varst í kaffi. Þú komst út og þreifaðir á hausnum á mér og hafðir áhyggjur af hvað ég væri sveittur. Þú varst við hlið mér í hvert skipti sem spor var tekið uppi á sjúkrahúsi. Þú hugsaðir um mig og okkur öll.

Fannst alltaf gott að fara með þér og pabba í Borgarfjörðinn. Til Dommu systur þinnar. Einnig fórum við þangað stundum bara tvö og Daddi bróðir þinn keyrði okkur á flutningabílnum. Það voru góð ferðalög. Fengum okkur svið á leiðinni. Og „Bigga Kalla köku“ hjá Dommu, súkkulaðitertu sem toppar allt. Þetta voru alvöru „road trip“. Sakna oft Dadda bróður þíns. Ógleymanlegt þegar við fórum til hans og Lillu mágkonu í Skarðshlíðinni og horfðum saman á Prúðuleikarana í lit. Eru ekki mörg ljósár síðan þetta var?

Man líka eftir þegar þú gerðir að sárum mínum eftir að ég spilaði á moldarvellinum, við aðalvöllinn, gegn Þór í sjötta flokki. Ég skoraði 3 mörk í C-liði KA. Leið vel, en samt illa. Grét í baði þegar þú þreifst moldina af lærunum á mér. Er með ör eftir þennan leik. Skipti yfir í Þór. Þú hélst áfram að koma á leiki. Upp alla flokka og kynntist mínum vinum í fótboltanum og oft þeirra foreldrum.

Ég var svo heppinn að fá að vinna með þér eitt sumar í bakaríinu. Við vorum samt ekki á sömu vakt. Ég var á næturvakt og þú á dagvakt. Náði samt nokkuð oft að vinna með fólkinu sem þú vannst með, og stundum með þér. Þar kom mjög greinilega í ljós hvernig manneskja þú varst. Allir töluðu svo vel um þig og þú varst svo vel liðin. Ég man líka hvað þú lagðir mikla áherslu á það við mig að ég stæði mig vel í þessari vinnu sem þú útvegaðir mér. Stundvísi, samviskusemi og heiðarleiki eru orð sem eiga vel við þig. Er algjörlega sannfærður um að þú varst frábær starfsmaður. Það sagði þitt samstarfsfólk.

Þegar ég hugsa til baka þá finnst mér líf okkar allra breytast þegar þú fékkst fyrst áfall. Þá bjó ég í Reykjavík. Þegar ég hitti þig eftir þessi veikindi þá fann ég mikla breytingu. Auðvitað breyttist þróttur þinn en einnig frumkvæði. Hlutir sem áður voru þér svo mikilvægir misstu aðeins vægi. En eftir að ég kynntist Ellu þá fannst mér ég kynnast þér aðeins betur, svona upp á nýtt. Enda fannst mér þinn persónuleiki breytast við þessi veikindi. Ég fann og upplifði mikla gleði með þér þegar við Ella eignuðumst okkar börn. Þú elskaðir barnabörnin þín öll og þau veittu þér gleði. Það er gott. Þau hefðu viljað meiri tíma með þér. Við hefðum öll viljað meiri tíma með þér.

Birgir Karl.

mbl.is/minningar

Nú er María systir farin í hinsta ferðalag. Maja var fædd og uppalin á Akureyri og bjó þar alla sína tíð. Nú horfi ég aftur um liðna tíð og finn fyrir söknuði og tómleika. Maja og Biggi voru mér mjög kær eftir að ég flutti í Borgarfjörðinn. Samskipti okkar voru mjög góð alla tíð, en voru þó mest eftir að ég fór að búa með Sigga í Borgarnesi og komu oft til mín á hverju sumri, áttum við mjög góðar stundir saman. Við Maja töluðum saman í síma á næstum hverjum degi síðastliðin rúm tuttugu ár þar sem langt var á milli okkar systra. Ferðalög okkar voru sérstök, fórum við margar ferðir um landið. Besta ferðin og eftirminnilegast var þegar við fórum um Vestfirði og komum við í öllum þorpum þar. Ferðin var farin á gamla mátann með tjöld og nesti. Eftirminnilegast er þegar við komum að safninu á Hnjóti, Biggi hafði þar margt að skoða, Maju þótti stoppið vera orðið fulllangt og hafði á orði að best væri bara að gefa safninu Bigga þá gætum við haldið áfram. Biggi var fararstjóri í þessari ferð, enda á heimavelli. Einnig fórum við í ferðalag um Austfirði og vorum við þá í sumarbústöðum. Ekki má gleyma ferðunum í Reykholt, Biggi hafði gaman af að skoða sinn gamla skóla. Þegar ég spurði Maju er hún fór að nálgast sextíu ára afmælið hvað hún ætlaði að gera í tilefni dagsins svaraði hún þá að hún ætlaði að fara af landi brott. Enduðum við fjögur á afmælinu í Vestmannaeyjum og áttum við þar góðan tíma og skemmtum við okkur vel. Síðast komu þau í Borgarnes síðastliðið sumar, var Maja þá hress, en þrotin að kröftum eftir hennar erfiðu veikindi.

Ég sendi þér kæra kveðju

nú komin er lífsins nótt,

þig umvefji blessun og bænir

ég bið að þú sofir rótt.

Þó svíði sorg mitt hjarta

þá sælt er að vita af því,

þú laus ert úr veikinda viðjum

þín veröld er björt á ný.

Ég þakka þau ár sem ég átti

þá auðnu að hafa þig hér,

og það er svo margs að minnast

svo margt sem um hug minn fer,

þó þú sért horfinn úr heimi

ég hitti þig ekki um hríð,

þín minning er ljós sem lifir

og lýsir um ókomna tíð.

(Þórunn Sigurðardóttir.)

Elsku Biggi, Inga Helga, Einar Þór, Biggi Kalli og fjölskyldur.

Guð gefi ykkur styrk í ykkar sorgum.

Dómhildur og Sigurður (Domma og Siggi).