Þorbjörg Ragna Þórðardóttir fæddist 13. júlí 1954 í Reykjavík. Hún lést á Heilbrigðisstofnuninni á Blönduósi 15. febrúar 2016.

Foreldrar hennar voru Þórður Ingvi Sigurðsson prentari, f. 29. janúar 1930, d. 3. ágúst 1998, og Ingibjörg Guðlaugsdóttir húsmóðir, f. 6. júlí 1935, d. 2. mars 1976.

Ragna ólst upp í Reykjavík og Hafnarfirði og átti tíu systkini, þrjár alsystur og sjö hálfsystkini. Alsystur: Birna Elín, f. 1952, Guðlaug Katrín, f. 1956, og Ágústa Sigríður, f. 1960. Hálfsystkin, sammæðra: Sigríður Steina, f. 1951, Kristjana, f. 1963, Guðlaugur Davíð, f. 1965, d. 2006, og Þorsteinn Magnús, f. 1971. Hálfsystkin, samfeðra: Eva, f. 1966, Guðmundur, f. 1967, og Pétur, f. 1969.

Þann 9. apríl 1970 eignaðist hún Ingibjörgu Maríu Reynisdóttur. Barnsfaðir: Reynir Línberg Marteinsson, f. 12. október 1949. Ingibjörg María á tvö börn Þau eru: Sigurbjörg Laufey, f. 27. janúar 1999, og Jóhannes Hólmar, f. 4. nóvember 2000. Faðir þeirra er Sigurpáll Hólmar Jóhannesson, f. 11. apríl 1974.

Þann 2. september 1972 kvæntist Ragna Ævari Sigfússyni, f. 26. ágúst 1953, d. 10. okt. 2009. Þau skildu eftir níu ára hjúskap. Börn þeirra eru: 1) Linda Björk Ævarsdóttir f. 13. júlí 1973. Hún er kvænt Kristjáni Steinari Kristjánssyni. Börn þeirra eru Kristján Heiðmar, f. 1. júlí 1991, Andrea Björk, f. 23. ágúst 1993, Gunnþór Ingi, f. 1. apríl 1997, og Freydís Ósk, f. 14. nóvember 2002.

2) Þórunn Elfa Ævarsdóttir, f. 16. ágúst 1978. Sambýlismaður hennar er Björn Sigurðsson, f. 1. júní 1974. Börn þeirra eru Sigurður Aron, f. 27. septmber 2000, Sindri Freyr, f. 13. júní 2004, og Elísa Bríet, f. 5. janúar 2008.

Árið 1982 hóf Ragna sambúð með Einari Gunnarssyni, f. 26. ágúst 1955. Þau eignuðust tvö börn saman:

1) Jón Gunnar, f. 29. apríl 1983. Hann er kvæntur Guðrúnu Hjálmtýsdóttur, f. 18. ágúst 1985. Börn þeirra eru: Einar Hjálmtýr f. 27. ágúst 2004, Katrín Ragna, f. 30. október 2007, Elsa Fanney, f. 15. september 2008, Patrick Svavar, f. 27. júlí 2010, Hanna Ýr, f. 31. maí 2013, og María Margrét, f. 31. desember 2015. 2) Ragnar Ásmundur, f. 23. febrúar 1986. Sambýliskona hans er Guðbjörg Ólafsdóttir, f. 18. júní 1992, og eiga þau eina dóttur, Thelmu Ýri, f. 16. desember 2012.

Ragna og Einar slitu samvistum árið 1996.

Ragna verður jarðsungin frá Hólaneskirkju á Skagaströnd 27. febrúar og hefst athöfnin klukkan 14.

Elsku mamma, ég er enn að ná því að þú sért fallin frá og er í raun ekki búin að átta mig á því ennþá en góðu minningarnar geymi ég hjá mér og ylja mér við þær við hvert tækifæri.

Ég gleymi seint símtalinu sem ég fékk þegar að ég var stödd á tannlæknastofunni með börnin mín há tannlækni, þegar læknirinn hringdi og sagði mér strax eftir aðgerðina þína að þeir hefðu ekki getað fjarlægt æxlið og að þetta væri komið í lífhimnuna. Þarna hrundi veröldin hjá mér í smá stund á meðan ég reyndi að átta mig á þessu og lét systkinin mín vita. Ég keyrði heim frá Sauðárkróki hálf dofin og kvíðin yfir því sem koma skyldi, en það sem ég er stolt af því að hafa átt þig sem mömmu. Þú þessi hörku mamma sem tókst þessum fréttum of vel að mínu mati en þú vildir sko ekki fara að leggjast í eitthvað volæði. Þú vissir að það þýddi ekkert en kveiðst engu að síður þessu öllu sem átti eftir að ganga á hjá þér þessa síðustu mánuði.

Í janúar og fyrripart febrúar var þín búseta inni á heilbrigðisstofnun á Blönduósi og þar leið þér mjög vel og dásamaðir hjúkrunarfólkið þar alveg í bak og fyrir enda dásamlegar allar saman. Þessi eini og hálfi mánuður var dásamlegur með þér, ég fór í vinnu og svo brunaði ég beint til þín á Blönduós með prjónana með mér og sat hjá þér tímunum saman og spjallaði og prjónaði. Þetta fannst þér svo dýrmætt, að við systur skyldum koma og vera svona lengi hjá þér í hvert sinn og oft, við eigum nú eftir að sakna þessa tíma verulega mikið.

Ég er svo ánægð að við systur eyddum síðustu nóttunum með þér á spítalanum. Þegar þú tókst síðasta andardráttinn vorum við allar hjá þér og héldum í hönd þína, þú vildir alls ekki vera ein þegar kallið kæmi og sáum við til þess að vaka yfir þér, elsku mamma.

Ég kveð þig nú með miklum og djúpum söknuði. Það verður skrítið að geta ekki hringt í þig daglega eins og það var, við vorum svo rosalega háðar hvor annarri. Ég man þegar þú sagðir við mig að ef þú heyrðir ekki í mér í einn dag værir þú alveg ómöguleg. Já, samband okkar var mjög sérstakt og gott. Ég elska þig að eilífu elsku mamma mín, þín litla stelpa eins og þú sagðir alltaf við mig. Hvíldu í friði.

Þórunn Elfa Ævarsdóttir.

Elsku mamma, það er eitthvað svo ótrúlegt að þú sért bara farin frá okkur og ekki hægt að hringja til þín og spjalla saman lengur.

Þegar ég hugsa til baka þá var líf þitt svolítið þyrnum stráð. Alltof snemma þurftir þú að axla ábyrgð á systkinum þínum, eignast svo barn 15 ára, lendir í Vestmannaeyjagosinu 1973, ólétt að mér, missir móður þína ung og fleira sem var lagt á þig. En einhvern veginn tókst þér að hrista þetta af þér og halda áfram ótrauð.

Mér er minnisstætt frá Raufarhafnarárunum þegar þú varst að baka, hlustaðir á Rio Speedwagon og söngst með og við systur biðum eftir að fá að smakka kökurnar. Eins þegar þú heklaðir kjóla, hatta og veski á barbídúkkurnar okkar. Einnig eftir að þú varst orðin einstæð með okkur systurnar þrjár í Kópavoginum, þá var allt svo skipulagt, þá voru kleinubakstursdagar á fimmtudögum og þú varst með matseðil fyrir vikuna á ísskápnum. Þú hafðir unun af því að spá í matreiðslubækur og uppskriftir.

Síðan eignaðist þú strákana þína tvo og þá var nú friðurinn úti hjá okkur systrum og mikið fjör á heimilinu en þú varst stolt af hópnum þínum og hélst alltaf heimilinu hreinu og fínu. Eiginlega er hægt að segja að þér hafi liðið best þegar þú varst búin að baka og áttir mat í ísskápnum, en oft var erfitt að láta enda ná saman. Einn siður sem var þér kær var að við börnin þín fengum alltaf ný nærföt og náttföt fyrir jólin.

Það að verða amma fannst þér ótrúlega gaman aðeins 36 ára. Þegar heim var komið með prinsinn töluðum við oft á dag saman til að þú gætir nú fylgst með hvað hann gerði hverju sinni.

Eitt af því sem við deildum saman var áhugi á saumaskap og handavinnu. Var oft gaman að spá og spekúlera um sníðablöð og bútasaum, skipti þá ekki máli á hvaða tungumáli þau voru því þú varst svo klár í þeim.

Þú varst svo hæfileikarík á mörgum sviðum, allt sem þú tókst þér fyrir hendur var svo vel gert. Þú kenndir mér fljótt að það væri ekkert gaman að gera fallegan hlut sem væri illa frágenginn. Annað sem við deildum saman var afmælisdagurinn okkar, 13. júlí. Síðustu ár var svo gaman að smella saman í kvöldhitting hjá þér og mættum við systur með handavinnuna okkar og þú með þína og hlógum við oft eins og vitleysingar og höfðum gaman af.

Þegar þú svo veiktist og þurftir að fara ófáar ferðir til Akureyrar þá reyndum við systur alltaf að fara allar saman því þó tilgangur ferðarinnar væri alvarlegur þá var alltaf svo gaman hjá okkur. Þegar kom að því að þú legðist inn á Sjúkrahúsið á Blönduósi vitandi það að þú gætir ekki lengur búið ein og þyrftir aðstoð tókstu því af æðruleysi og sættir þig bara við það, vitandi það að þú ættir ekki afturkvæmt heim. Dauðinn var þér hugleikinn og ræddum við mikið um hann, þú vildir helst fá að vita daginn og er ómetanlegt hvað þú varst raunsæ og hreinskilin í sambandi við það sem koma skyldi. Síðustu dagana varstu mikið veik og sváfum við systur hjá þér þrjár síðustu næturnar og töluðum um hvað það væri eiginlega langt síðan við hefðum sofið allar í sama herbergi, ekki síðan þú varst einstæð með okkur í Kópavoginum sennilega. Starfsfólkið á sjúkrahúsinu á heiður skilið og talaðir þú oft um það hvað það væri gott að vera hjá því. Elsku mamma, ég kveð þig með söknuði, hafðu þökk fyrir, sofðu rótt.

Þín

Linda Björk. mbl.is/minningar

Elsku amma, mér finnst svo skrýtið að þú sért bara farin. Það var alltaf svo gaman að koma í heimsókn til þín og spjalla við þig. Þú varst alltaf svo skemmtileg og fyndin og alltaf til í að grínast, og meira að segja líka þegar þú varst orðin veik og varst lögð inn á Blönduósi, þá varstu alltaf til í að grínast.

Ég mun alltaf muna eftir því þegar þú varst oft að hrósa mér fyrir hvað ég væri dugleg að baka. Ég mun aldrei gleyma því þegar þú varst einu sinni að passa mig og við saumuðum saman Barbie-föt. Ég mun heldur aldrei gleyma því hvað þú gerðir margt flott, til dæmis allt sem þú prjónaðir, allt sem þú málaðir. Ég var líka ekkert smá glöð þegar mamma sagði mér að ég fengi að eiga saumavélina þína, eitt af því dýrmætasta sem þú áttir. Elsku amma, hvíldu í friði.

Freydís Ósk.

Elsku amma, ég trúi því ekki að þú sért dáin, þú varst eina amman sem ég átti og það er sorglegt að þú sért dáin. Ég á góðar minningar um þig. Það var svo gaman að þú varst alltaf á jólunum hjá okkur að borða góðan mat og taka upp alla pakkana með okkur. Ég geymi sko vel Frozen-hárgreiðslubókina sem þú gafst mér í afmælisgjöf núna í janúar. Oh, amma ég man líka þegar þú prjónaðir flottu uglu-grifflurnar mínar, ég skal passa þær vel. Það er skrítið að geta ekki komið og bankað hjá þér og fengið sleikjó eða bara hringt í þig. Elsku besta amma, þú varst langbesta amma mín og vonandi líður þér vel í Sumarlandinu hjá Möggu ömmu og Ævari afa. Þín ömmustelpa,

Elísa Bríet.