Tíma - Tal Elsta verk Rúríar á sýningunni, „Tími I“ frá 1977. Mörg verkanna hafa aldrei áður verið sýnd hér á landi.
Tíma - Tal Elsta verk Rúríar á sýningunni, „Tími I“ frá 1977. Mörg verkanna hafa aldrei áður verið sýnd hér á landi.
[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Einar Falur Ingólfsson efi@mbl.

Einar Falur Ingólfsson

efi@mbl.is

„Listamenn vinna yfirleitt með það sem er þeim hugleikið, með gildi sem skipta þá verulegu máli,“ segir Rúrí þegar rætt er um sýningu hennar sem verður opnuð í Listasafni Árnesinga í Hveragerði í dag, laugardag, klukkan 14. Þá verða opnaðar einkasýningar þeirra Péturs Thomsen ljósmyndara. Verk Rúríar og Péturs eiga það sameiginlegt að fjalla meðal annars um tímann og náttúruna.

Heilbrigð tilfinning

Sýning Rúríar nefnist Tíma-Tal . Sum verkanna á sýningunni tengjast útiverki eftir hana, Sólgátt, sem verður í sumar sett upp við Sólheima í Grímsnesi. „Það eru til dæmis verk sem heita Augnablik, Skammdegi og Dægur og ég nota í þau efni úr daglega lífinu,“ segir hún. Þetta eru veggmyndir þar sem hún vinnur með tímastilla.

Tíminn og mælingar hafa verið Rúrí hugleikin, sérstaklega fyrr á ferlinum en nú segir hún þessa þræði hafa dottið aftur í hendurnar á sér. „Og ég varð að fara að prjóna úr þeim aftur!“ segir hún og brosir.

Þrjú verka Rúríar á sýningunni eru frá áttunda og níunda áratugnum en flest frá 1999 til dagsins í dag.

„Í stóra salnum sýni ég eingöngu verk sem fjalla um fossa,“ segir hún. „Sum þeirra hafa aldrei verið sýnd áður hér á landi en hafa sést víða um lönd, í Kína, Ísrael og í Evrópu en eru nú komin heim.

Þó nokkur verkanna tengjast safninu og þar með Suðurlandi til dæmis fossunum Gullfossi, Urriðafossi og Dynk. Um Dynk gerði ég verk árið 2003 sem heitir 400 rúmmetrar á sekúndu. Annað heitir Waterfall: Dynkur Endagered og þar er búið að hluta Dynk niður í tólf einingar og hann orðin að neysluvænni afurð. Þetta eru vangaveltur um hvað við ætlum okkur með náttúruna. Án náttúrunnar og jarðarinnar þá erum við ekkert. Mér þykir afskaplega vænt um jörðina og ég held að það sé heilbrigð tilfinning sem fólk hafði hér áður en margir hafa týnt henni.“

Landnýting að næturlagi

Sýning Péturs Thomsen nefnist Tíð / Hvörf . „Annarsvegar vinn ég með garðinn minn og nærumhverfi heimilisins hér á Sólheimum í Grímsnesi,“ segir hann. „Hins vegar er þrískipt verk þar sem ég velti ég fyrir mér skógrækt, landnýtingu á ræktarlandi bænda og námugreftri. Allar myndirnar hef ég tekið í Árnessýslu. Ég hef í mörg ár myndað þetta þrennt en sýni aðeins myndir frá þessu ári sem ég hef tekið að næturlagi með lýsingu.“

Þessar myndraðir, sem og fyrri verk Péturs frá framkvæmdasvæði Kárahnjúkavirkjunar og Ásfjalli við Hafnarfjörð, fjalla á einhvern hátt um breytingar sem maðurinn gerir á umhverfi sínu eða sýna ásýnd lands breytast. Hvers vegna er það?

„Ég hef mikið velt fyrir mér sambandi mannsins við náttúruna, hvernig við reynum annaðhvort að beisla hana eða lifa með henni; ég hef mikið myndað þar sem maðurinn er að breyta í náttúrunni. Andhverfa þess er síðan myndir sem ég hef tekið í garðinum hér heima, hann er búinn til af mönnum en hefur fengið að vaxa frjáls í langan tíma. Það er hin hliðin. Allt er þetta spurning um það hvernig við lítum á náttúruna.“