MUNIÐ þið eftir honum Bjarti í Sumarhúsum, sem borðaði ekki nýmeti, þótt hann byggi á matarkistu, þar sem fuglinn var svo gæfur að hann flaug í lófa manns og hægt var að hífa fiskinn upp úr vatninu með berum höndunum? Nei, allt varð að vera súrt og saltað. Og ekki er saga hans full af berjagrautum og sultum.
Í VEÐURBLÍÐU Í NÆGTARLANDI

Sumir vilja ekki fara burtu af Íslandi á sumrin og reyna að nýta þann tíma til að kynnast landinu, njóta íslenskrar gestrisni og matargerðar. Og þær leynast víða, perlurnar, eins og Súsanna Svavarsdóttir fékk að reyna. MUNIÐ þið eftir honum Bjarti í Sumarhúsum, sem borðaði ekki nýmeti, þótt hann byggi á matarkistu, þar sem fuglinn var svo gæfur að hann flaug í lófa manns og hægt var að hífa fiskinn upp úr vatninu með berum höndunum? Nei, allt varð að vera súrt og saltað. Og ekki er saga hans full af berjagrautum og sultum. En nú er öldin önnur og við viljum nýmeti; landið enn fullt af fugli og fiski og bráðum koma berin og ilmandi kryddjurtirnar út um allt. Sumir kunna að nýta landsins gæði. Ég lagði um daginn land undir hjól ­ fjögur ­ og lenti fyrir tilviljun inni í litlum krika á leið til Vestfjarða. Var vegmóð og ferðalúin og lét mig dreyma um heitt bað og mjúkt rúm, við opinn glugga til að vaka og sofa við fuglakvak og suð í flugu. Og þar sem ég þoli aldrei neitt sem hefur verið skipulagt út frá gæðamati, með tilheyrandi afköstum og kurteisi og kulda per mínútu; kýs heldur heimilislega hlýju, skemmtilegar samræður og frelsi til að vera asnaleg, var ég lent inni í þessum krika. Þetta var lágreist hús og fyrir framan það var rosalega há fánastöng, sem á stóð "Hótel Bjarkarlundur". Svaka hótel, hugsaði ég með mér, þegar ég snaraðist inn til að kanna matinn, því ég þoli ekki heldur staðlaðan mat. Hann verður að vera rétt eldaður og bragðgóður; persónulegur frá kokksins hálfu. Og þarna var bæði fiskur og svartfugl á seðlinum, birkikryddað lamb og það kom í ljós að hótelstjórinn, kokkarnir og þjónninn veiða bæði fiskinn og fuglinn í soðið og eiginkona kokksins tínir grösin úti um alla móa. Hér var staldrað við og komist að því að þetta litla hótel er hreinræktuð paradís í miðju nægtarlandi. Og lyngið allt í kring. Maður lifandi, maður fer í síðsumrinu og tínir ber til að safta og sulta fyrir ævina. Stoppaði til að viðra hundinn Hótelið var byggt í dæld inni í krikanum árið 1945, þegar ekki þótti við hæfi að byggja við sjóinn og er staðurinn annálaður fyrir veðurblíðu. Hótelstjórinn er Pétur Gíslason, sem ekki hefur rekið hótel áður og segir það algera tilviljun að hann skyldi lenda á þessum stað í þessu starfi. "Ég var að koma frá Patreksfirði á nýárskvöld. Það var blankalogn og stjörnubjartur himinn. Ég var á húsbíl og stoppaði hér á planinu til að viðra hundinn og fékk hreinlega eldingu í hausinn; ég bara verð að eignast þennan stað." Ég losnaði ekki við þessa hugsun næstu dagana og hringdi í Hafþór, kokkinn, til að spyrja hvort hann væri til í að koma með mér í þetta. Ég er ekki góður í eldhúsinu og það er ekki hægt að hafa pulsur allt sumarið. Það vildi svo til að Hafþór var búinn að ákveða að hvíla sig á Búðum, þar sem hann hefur verið kokkur mörg undanfarin sumur ­ og við vorum komnir með lyklana eftir mánuð. Við skruppum hingað vestur, skoðuðum húsið, kyntum upp í eldhúsinu, prófuðum allt og töluðum við sveitungana. Það heillaði okkur að nútíminn hefur ekki alveg haldið innreið sína hér. Vöruskipti eru enn við lýði, það næst ekkert útvarp hérna, blöðin koma eftir dúk og disk, en það er hægt að horfa á sjónvarpið, þótt skilyrði séu slæm. Þar fréttum við hvað er að gerast í heiminum í kringum okkur. Annars er fátt sem truflar." Pétur hefur ekki áður komið nálægt hótelrekstri, en hann hefur stundað annars konar rekstur, lengst af í tónlistinni. Enda er það svo, að í Bjarkarlundi er mikið líf og fjör; alltaf verið að skemmta sjálfum sér og öðrum. Fyrir skemmstu hélt Risaeðlan tónleika þar. "Við komumst ekki á tónleikana hjá þeim í bænum, svo þau komu hingað til að spila fyrir okkur," segir Pétur. Svo tróðu Súkkat upp og síðar Puntstráin, sem eru Súkkat og Rúnar Marvins og Gilli píanisti. Einnig hafa frönsk hjón dvalið á hótelinu og skemmt gestum og gangandi. Það eru þau Zita og Dietier, sem flytja franska dægurtónlist, gamla og nýja. Þorleifur Guðjónsson og Leo Gillespie hafa skilað sínu og meðal þeirra sem von er á, á næstunni, er K.K., auk þess sem hótelstjórnin á í viðræðum við Emilíönu Torrini. "Hótelið verður opið út september og við erum með ýmislegt á prjónunum, til dæmis sprellihelgi, auk þess sem við ætlum að reyna að draga fólkið úr borginni í miðri viku." Á hótelinu eru þrettán fín herbergi; þ.e.a.s. með uppbúnum rúmum og svo er svefnpokapláss í þremur til fjórum herbergjum. Alls er hægt að hýsa um 36 manns og taka á móti 50-60 manns í mat í salnum í einu. En varla nægir það til að standa undir heimsóknum hljómsveita og skemmtikrafta frá Reykjavík og útlöndum.

Hverjir sækja skemmtanahaldið?

"Alls konar fólk," segir Pétur.

"Við höfum auglýst á Ströndum og í Dölum og Reykjavík. Það hefur komið margt fólk vestan af fjörðum, héðan úr sveitinni og borgarbúar hafa verið duglegir að mæta." Öðru vísi hótel Er þá Búðastemmningin flutt hingað? "Það var nú aldrei meiningin að flytja hana hingað. Hins vegar er það nú svo að stemmningin fylgir oft fólkinu sem rekur staðinn. Í dag eru fjórir af fimm starfsmönnum hótelsins hér menn sem hafa unnið á Búðum. En þetta er öðru vísi hótel. Þetta er vegahótel og ekki mikið um að fólk dvelji hér dögum saman, þótt það sé vissulega að breytast. Við tókum hótelið algerlega í gegn í vor. Við máluðum, keyptum ný og góð rúm og lögðum mikið upp úr því að hafa þetta fallegt. Síðan gerbreyttum við matseðlinum. Og við ætlum að gera margt fleira, ef við verðum hérna áfram ­ sem okkur langar til. En fyrst verðum við að skoða hvað verður hægt að hafa opið lengi. Bráðum kemur berjatíminn og við verðum örugglega hér út septembermánuð. Síðan hefst rjúpna- og gæsaskytteríið og maður sér til hvað hægt er að þreyja. Húsið er í mjög góðu ástandi og ekkert því til fyrirstöðu að reka hótelið áfram í vetur. Það er þegar búið að panta veislu hjá okkur í febrúar. Það er veiðiklúbburinn Landnemarnir sem ætlar að halda hér uppskeruhátíð, þannig að hótelið verður opnað þá helgi." Þetta verður ein af þessum villibráðarhátíðum ­ enda landið í kring algjör matarkista, full af villibráð. "Við erum alltaf með villibráð á matseðlinum," segir Pétur. "Við verðum með gæsakvöld í haust og núna er annaðhvort svartfugl eða silungur. Svo reynum við að komast út og ná í skarf, þegar skarfatíminn byrjar. Við notum allt sem hægt er að nota úr náttúrunni hér í grenndinni," segir Pétur, sem rekur í fyrsta sinn hótel, þar sem starfsmenn eru fimm, rúmin eru ný, baðkörin á fótum og hundurinn Rúdolf, sá sem var viðraður með ófyrirsjáanlegum afleiðingum á nýársnótt, hleypur út um alla móa og passar ferðamenn sem gista í tjöldum allt í kring. HÓTELSTJÓRINN, Pétur Gíslason,í hinni vistlegu setustofu hótelsins, þar sem finna má ýmsa gamla og áhugaverða muni.



HAFÞÓR , yfirkokkurinn á staðnum, býr kolann undir að verða að gómsætum rétti á diski.



STRÁKARNIR á hótelinu: Björgvin þjónn, kokkarnir Eddi og Hafþór, ásamt Pétri fyrir utan hótel Bjarkarlund.