Minning: Ágúst Jakobsson, Skagaströnd Fæddur 11. febrúar 1902 Dáinn 1. júní 1989 Að eitt sinn skal hver deyja er það eina sem við vitum með vissu að bíði okkar í þessu lífi. Hvað morgundagurinn ber í skauti sér vitum við ekki því hann er ekki kominn. Og það semvar í gær er ekki í dag, og dagurinn í gær kemur aldrei aftur. Þetta kom upp í huga mér er mér barst andlátsfregn tengdaföður míns elskulegs, Ágústs Jakobssonar. Eftir situr svo söknuðurinn og ljúf minning um góðan mann. Fyrir nokkru veiktist hann hastarlega og var fluttur á héraðshælið á Blönduósi. Þótt vissulega hafi útlitið verið dökkt þegar hann veiktist, og hann sigrað um stund í glímunni við dauðann, og var jafnvel orðinn það hress að hann gat farið heim, þá syrti að og annað áfall dundi yfir, og nú hafði dauðinn betur. Þótt svo væri vitað hvert stefndi, þá vonaði maður og bað þess í lengstu lög að dauðinn myndi tapa, en svo varð ekki. Það er nú einu sinni svo að við viljum alltaf hafa þá hjá okkur sem okkur eru kærir og næstir okkur standa. En við fáum ekkiað ráða, það er annar okkur æðri sem ræður og hann hefur lífsbókina okkar í sínum höndum og hann ræður hvenær henni skuli lokað. Hannhefur nú lokað lífsbók tengdaföður míns. Eftir langa vegferð er göngul únum hvíldin góð, þegar þrekið er búið og líkaminn sjúkur orðinn.

Ágúst Jakobsson fæddist á Blá landi í Hallárdal í Austur-Húnavatns sýslu 11. febrúar 1902 og var einnaf mörgum systkinum, en nú eru aðeins tvær systur hans á lífi og eru þær báðar búsettar í Noregi. Ágúst fór snemma að vinna og urðu störf við landbúnað hjá öðrum aðalatvinna hans. Fyrir mörgum árum réri hanná vertíðum frá Höfnum á Reykjanesi.

Árið 1949 kvæntist hann eftirlifandi eiginkonu sinni, Guðnýju Hjartardóttur frá Bráðræði á Skagaströnd. Þeim varð fimm barna auðið og eru þau talin í aldursröð þessi: Þórir bifreiðastjóri í Bíldudal, ókv. og barnlaus; Sigríður sjúkraliði í Reykjavík, gift Guðmundi Þ. Guðmundssyni bifreiðastjóra og eiga þau tvö börn; Kristinn Þorvarður bifreiðasmiður í Reykjavík, kvæntur Guðfinnu Þorgeirsdóttur, þau eiga þrjú börn; Hallbjörn Þráinn vélvirkjameistari í Reykjavík, kvæntur Elínu Jóhannesdóttur og eiga þau tvö börn; yngst er svo Guðrún Þórunn á Skagaströnd, sambýlismaður hennarer Jóel Friðriksson, þau eru barnlaus.

Ásamt Jóhanni bróður sínum byggir Ágúst tengdafaðir minn hús er þeir nefndu Bláland eftir fæðingarbæ sínum. Þar bjuggu þau Ágúst og Guðný þar til þau í nóvember sl. flytja inn í hið nýja dvalarheimili aldraðra, Sæborg á Skagaströnd.

Margar eru minningarnar semkoma í hugann nú þegar ég kveð tengdaföður minn hinsta sinni. Ég man er ég fyrst kom niður á Skagaströnd til fundar við þau hjón, Guðnýju og hann. Satt best að segja, kveið ég því voðalega hvernig þau myndu taka tilvonandi tengdasyni. En sá kvíði var með öllu ástæðulaus. Þau tóku mér strax eins og ég væri eitt af þeirra börnum svo og æ síðan. Þegar fyrsta barnabarn Ágústs, sonur okkar Sigríðar dóttur hans, fæddist þá var drengurinn látinn heita í höfuðið á afa sínum.

Þegar ég kynntist tengdaföður mínum var hann með nokkurn fjárbúskap á Skagaströnd, enda þá hættur að vinna hjá öðrum. Það var gaman að vera hjá honum í fjárhúsunum og sjá hann sýsla við féð, og mér þóttu alltaf kindurnar hans svo fallegar, enda var hann snillingur í að fara með fé, og mikill dýravinur. Oft var gaman á góðum stundum að setjast niður með honum eftir amstur dagsins og heyra hann segja frá ýmsu er á daga hans hafði drifið hérá árum áður og þegar hann réri frá Höfnum og aðbúnaðinum þar einsog hann var þá. Einnig er hann dögum og nóttum saman lá úti á heiðum uppi í misjöfnum veðrum fyrir tófu sem var þá eins og nú mikill vágestur öllum þeim sem fjárbúskap stunda. Hræddur er ég um að mikil vosbúð og kuldi ásamt mikilli vinnu hér áður fyrr hafi átt stóran þátt í hvernig heilsan var orðin undir það síðasta. Árin liðu og það bættist við fjölskylduna, tengdadætur og fleiri barnabörn. Og var því oft þröng á þingi í litlu íbúðinni á Blálandi þegar gesti bar að garði að sunnan. Enn líða árin og þar kemur að hann verður að hætta með kindurnar, því fæ turnir taka að bila og langt var að ganga í fjárhúsin. Og nú seinustu árin átti hann mjög erfitt um gang. Þar kemur að íbúðin í Blálandi er orðin honum of erfið, því um slæma stiga var að fara og því er það að þau, Guðný og hann, fá inni í Sæ borg eins og fyrr er getið. Þar er allt á einni hæð og þau flytjast í snotra íbúð og var gott að vita af þeim þar sem hlúð er að þeim og öryggi fyrir hendi kæmi eitthvað uppá. Við kviðum því að þeim yrði flutningurinn erfiður eftir langa veru á Blálandi, en það var svo vel tekið á móti þeim í Sæborg af Pétri forstöðumanni Eggertssyni og starfsfólkinu öllu og allt gert fyrir þau svo þeim mætti líða sem best. Voru þau tengdaforeldrar mínir mjög ánægð í Sæborg og þar leið þeim mjög vel, enda af alúð hugsað um þau þar. Vil ég því þakka ykkur öllum fyrir allt sem þið hafið fyrir þau Ágúst og Guðnýju gert til þess að þeim liði vel og nú fyrir Guðnýju á erfiðum stundum í lífi hennar. Hjartans þökk og megi guð blessa ykkur góða fólk.

Sárt fannst mér oft að sjá hve hann Ágúst minn blessaður var orðinn slitinn og hve erfitt honum varað hreyfa sig. En hann kvartaði aldrei yfir því, enda ekki vanur að kvarta. Já, hann var mikið ljúfur og góður maður og þakklátur er ég forsjóninni fyrir að hafa kynnst honum og átt hann fyrir tengdaföður. Gott var alltaf að vera í návist hans, þar var svo mikil rósemi og ljúft viðmót, að ég varð alltaf eins og betri maður er ég fór af fundi hans. Og nú er hann allur. Nú verður tómlegt að koma á Skagaströnd og sjá hann ekki meir. En minningin um hann mun alltaf lifa í huga mér og hún er ljúf. Eigi ég eftir að heyra góðs manns getið, mun hann ávallt koma mér í hug.

Fari hann í friði, og megi drottins blessaða ljós lýsa honum á eilífðar vegum. Drottinn gefi dánum ró. Hinum líkn er lifa. Blessuð veri minning tengdaföður míns elskulegs, Ágústs Jakobssonar.

Guðmundur Þ. Guðmundsson