VEF-ÞJÓÐVILJINN birtir hinn 27. apríl síðastliðinn pistil um Ágúst Einarsson alþingismann og rifjar upp hvað hann sagði í viðtali við Sjávarfréttir í 4. tölublaði þess tímarits á árinu 1989. VEF-ÞJÓÐVILJINN segir: "Árið er 1989 og Ágúst Einarsson er framkvæmdastjóri og eigandi Hraðfrystistöðvarinnar í Reykjavík sem hann skipti síðan á og hlutabréfum í Granda hf. (ó, ó, ó, kvótabrask).
Ágúst og kvótinn VEF-ÞJÓÐVILJINN birtir hinn 27. apríl síðastliðinn pistil um Ágúst Einarsson alþingismann og rifjar upp hvað hann sagði í viðtali við Sjávarfréttir í 4. tölublaði þess tímarits á árinu 1989. VEF-ÞJÓÐVILJINN segir: "Árið er 1989 og Ágúst Einarsson er framkvæmdastjóri og eigandi Hraðfrystistöðvarinnar í Reykjavík sem hann skipti síðan á og hlutabréfum í Granda hf. (ó, ó, ó, kvótabrask). Tímaritið Sjávarfréttir tekur viðtal við "sægreifann" (4. tbl. 1989 bls. 24­26). Hlýðum á Ágúst: "Það sem mönnum í sjávarútvegi hefur sárnað hvað mest í umræðunni um aulindaskatt, er sú lítilsvirðing sem greininni er sýnd. Tónninn er yfirleitt sá að menn séu að sóa auðlindum og hagi rekstri sínum eins og aulabárðar... Auðvitað eru talsmenn auðlindaskatts ekki allir undir sömu sökina seldir, en allt of margir þykjast hafa uppgötvað sannleikann og boða hann án nokkurs tillits til umhverfisins eða forsögu málsins."" Pólitísk beiting opinberra fjármuna OG áfram heldur Vef-Þjóðviljinn: "Síðar í viðtalinu: Ágúst segist sannfærður um, að sú leið að fækka skipum með því að selja veiðikvótana eða bjóða þá upp, sé ófær vegna þess hve veikburða íslenska fjármagnskerfið sé. Og Ágúst rökstyður þessa skoðun sína nánar: "Ég er hræddur um, að ef farið yrði að selja veiðileyfin eða bjóða þau upp, myndi það leiða til pólitískrar beitingar opinberra fjármuna í gegnum fjárlög, bankastofnanir og sjóðakerfið, svo þessi aðilinn eða hinn gæti keypt sér kvóta. Þetta yrði sjálfsagt gert í nafni byggðastefnu eða látið heita eitthvað annað, en aðalatriðið er, að þetta yrðu ekki frjáls og óheft viðskipti, sem eru þó undirstaðan undir hagkvæmni í sjávarútvegi."

Enn hnykkir Ágúst á: "Ég tel, að besta leiðin til þess að fækka skipum sé sú sem gert er ráð fyrir í frumvarpsdrögum sjávarútvegsráðherra (innskot: núverandi kerfi, með lögum frá 1990), með öðrum orðum kvótakerfi til langs tíma og alfrjálst framsal veiðiheimilda....""

LOKS segir: "Að síðustu segir: Talsmenn auðlindaskatts og veiðileyfasölu hafa m.a. haldið því fram að óréttlátt sé að veita "lokuðum klúbbi" hagsmunaaðila, eins og það er kallað, þau sérréttindi að nýta auðlindir sjávar endurgjaldslaust. Fiskistofnarnir séu sameign þjóðarinnar og því eigi að útdeila þessum auðæfum jafnt milli allra þegnanna. Hverju svarar Ágúst þessum röksemdum? "Þessi sjónarmið byggjast á miklum misskilningi. Það má að vísu líta svo á að útgerðarmenn hafi sérleyfi til þess að nýta fiskistofnana. Ég sé hins vegar ekkert athugavert við það, svo fremi þeir uppfylli þau skilyrði að þeir gangi vel um auðlindina, skapi mestan mögulegan hagnað af nýtingu hennar og hagnist ekki óeðlilega sjálfir. Það er ekki rétt að þetta sé lokaður hópur manna. Menn geta eignast sérleyfi til veiða með því að kaupa sér skip og eru þá komnir í "klúbbinn"."