Helgi Geirsson
Helgi Geirsson
Þetta einstaka athæfi, segir Helgi Geirsson, er líklega hið löðurmannlegasta í sögu Evrópu.

NÚNA skal minnast morðárása Englendinga og Bandaríkjamanna á þýsku borgina Dresden 13. og 14. febrúar 1945. Þetta einstaka athæfi er líklega hið löðurmannlegasta í sögu Evrópu og vestrænnar menningar! Englendingar byrjuðu sprengjuæðið öllum að óvörum um tíuleytið að kveldi 13. febrúar, þegar fólk var að leggjast til svefns, og héldu því gangandi alla nóttina og næsta dag. Notaðar voru um 2000 risastórar Lancaster sprengjuflugvélar sem vörpuðu 650000 (sexhundruð og fimmtíu þúsund) fosfórsprengjum, ásamt 3000 öðrum þungasprengjum. Daginn eftir, þann 14. febrúar, bættust Bandaríkjamenn við brjálæðið, með aukinni heift!

Dresden var óvarin menningarmiðstöð, fræg fyrir söfn, gamlar byggingar og fjölda og fegurð kirkna. Borgin var yfirfull af varnarlausu flóttafólki, mestmegnis undan morðsveitum Sovétríkjanna í Austur-Prússlandi. Dresden var haldið utan stríðsins vegna menningarlegrar sérstöðu borgarinnar, og var hún því varnarlaus allt stríðið og um leið griðastaður stríðhrjáðs fólks. Dresden hafði alls enga hernaðarþýðingu. Hinar ægilegu morðárásir á varnarlaust fólkið hófust skyndilega af afkastamestu sprengjuflugvélum Bandaríkjamanna og Englendinga, sem vörpuðu hræðilegustu sprengjum í fórum stríðsaðila, ásamt óhugsanlega hræðilegum fosfórsprengjum, sem hreinlega suðu fólk lifandi. Fosfórsprengjurnar kæfðu einnig fólk í órafjarlægð með súrefnisskorti og hita loftsins. Þessar sprengjur sköpuðu banheita hvirfilvinda (allt að 1000º) sem soguðu súrefni loftsins í sig og óðu um borgina með ógnarhraða. Eldhafið í Dresden sást í 200 kílómetra fjarlægð og gjöreyðilagði 75% borgarinnar á örskömmum tíma. Þessum glæp og þjáningum fórnarlambanna, verður vart lýst með orðum, en þessu mega siðaðir vestrænir menn aldrei gleyma!

Það skal haft í huga að Þjóðverjar gáfust formlega upp 8. maí 1945, en höfðu tapað stríðinu löngu áður. Það er sagt að um 300.000 manns hafi látið lífið í helför Dresden og ómetanlegar gersemar vestrænnar menningar eyðilagðar og glataðar að eilífu! Það sem gerir þessi hræðilegu fjöldamorð enn óhugnanlegri er að stríðinu var í raun lokið, aðeins börn, unglingar og gamalmenni mönnuðu vopn Þjóðverja og þjóðin öll sem enn tórði, var örmagna af þjáningum og hungri!

Bandamennirnir - Bandaríkjamenn, Englendingar og Sovétmenn - þvertóku fyrir að semja við Þjóðverja um frið og grið allt stríðið, en heimtuðu fullkomna tortímingu lands og þjóðar með opinberum hótunum um fyrirvaralaust líflát forystumanna þjóðarinnar og landrán víðáttumikilla svæða Þýskalands, sem yrðu sett undir hæl kommúnista Sovétríkjanna. Yfirlýst var að þjóðin skyldi búa við sult og seyru um ókomna framtíð samkvæmt Morgenthau-áætlun Bandaríkjamanna, (kennd við Henry Morgenthau Jr.) sem var samþykkt af Roosevelt og Churchill í Quebec, Kanada, september 1944 og síðar af kumpána þeirra Stalín með "girndarglotti".

Þetta breyttist síðar vegna ódrepandi dugnaðar þýsku þjóðarinnar, kóreustríðsins, vinslita bandamanna og uppgötvunar sigurvegarana að þeir hefðu betur uppúr Þjóðverjum ef þeir fengju að njóta sín að ákveðnu marki, en ef þeir væru ölmusu landbúnaðar-þrælaþjóðfélag eins og þeim var ætlað samkvæmt Morgenthau-áætluninni! Ennþá daginn í dag eru Þjóðverjar hersetnir af fjölmennum erlendum herjum, alrændir, heilaþvegnir, og kúgaðir á ýmsan hátt. Þeir fá ekki einusinni að syngja sinn fagra þjóðsöng í friði og eru enn án mikilvægra landshluta Þýskalands!

Hin hræðilega Morgenthau-áætlunin hefur aldrei verið opinberlega tekin úr gildi, og miklu af henni er enn haldið leyndri!

Churchill og Roosvelt höfðu heimsótt Stalin vin sinn í Yalta í Sovétríkjunum, og skrifuðu undir hinn alræmda Yaltasamning 11. febrúar 1945, aðeins tveim dögum fyrir morðæðið í Dresden. Enski sagnfræðingurinn David Irwing heldur því fram að Churchill sem var sídrykkjusjúklingur og kominn á háan aldur, hafi lofað Stalin ódæðinu í Dresden undir áhrifum áfengis. Roosevelt bandaríkjaforseti sem var bæklaður og helsjúkur undir stjórn vafasamra manna, samþykkti helförina í Dresden, enda utan við sig og lést tæpum tveim mánuðum síðar. David Irwing heldur því fram að bæði Churchill og Roosvelt hafi verið undir álögum hatrammra svartnæturafla sem séu enn mögnuð við iðju sína, leynt og ljóst, og megi sjá greinileg verksummerki þeirra í alþjóðamálunum og "sagnfræði" vorra daga.

Þeir tveir menn sem höfðu einna mestu og verstu áhrifin á Churchill og Roosvelt í gegnum stríðsárin, voru þeir Friedrich Lindemann, síðar Cherwell lávarðurog Henry C. Morgenthau Jr., ásamt starfs og samsæris-mönnum þeirra.

Það létust fleiri í árásunum á Dresden en í kjarnorkuárásum Bandaríkjamanna á Nakasaki og Hiroshima í Japan síðar sama ár, sem er annar ófyrirgefanlegur glæpur!

Það urðu meiri skemmdir og miklu fleiri létust í borginni Dresden einni, en í öllu Englandi af völdum stríðsins, öll stríðsárin!

Kirkjuklukkur Dresden og Þýskalands alls, hljóma þann 13. og 14. febrúar hvers árs til minningar þeirra hundraða þúsunda sem voru myrt í Dresden, og eyðileggingar þessarar undurfögru menningarborgar. Það færi vel að kirkjuklukkur Íslands gerðu hið sama!

Drengskaparfólk allra landa má aldrei gleyma helför Dresden!

Fólk ætti einnig að hafa í huga að áróðurinn viðvíkjandi síðari heimsstyrjöldinni sem enn er spúið einhliða allt til þessa dags, er ekki allur heilagur sannleikur!

Þá er ekki meiningin að fegra neinn aðilann að fyrri né síðari heimsstyrjöldinni, sem knésettu vestræna menningu. Styrjaldirnar sem aðallega fóru fram í Evrópu, menningarmiðstöð heimsins, voru stærstu glæpir gegn mannkyninu sem framdir hafa verið!

Höfundur er ráðgjafi.