Þorleifur Björnsson ­ Minning Fæddur 24. janúar 1926 Dáinn 24. mars 1991 Þorleifur Björnsson fæddist í Njarðvíkum, sonur hjónanna Guðlaugar Stefánsdóttur, Þorsteinssonar frá Stardal í Stokkseyrarhreppi, og Björns Þorleifssonar, Bjarnasonar í Þórukoti í Njarðvíkum.

Í Þórukoti var tvíbýli. Þar bjó einnig föðursystir Þorleifs, Guðrún ásamt eiginmanni sínum, Sigurði Guðmundssyni. Allt var þetta mikið sómafólk og ólst Þorleifur upp í miklu ástríki tveggja fjölskyldna á mannmörgu heimili.

Í æsku stundaði hann sjóróðra, síðar vörubílaakstur og hin síðari ár verktöku á Keflavíkurflugvelli. Í starfi sínu sýndi hann ætíð vandvirkni, dugnað og trúmennsku.

Þorleifur var trúaður maður og taldi sig hafa sönnun fyrir öðru lífi eftir þetta. Hann sagði mér að hannhefði iðulega fundið til nærveru vina sinna sem gengnir voru til æðri tilveru, og að dauðinn væri aðeins flutningur á æðra stig til fullkomnara lífs.

17. júní 1950 kvæntist hann eftirlifandi konu sinni Ragnheiði Björnsdóttur frá Vífilsstöðum, mikilli sæmdarkonu. Eignuðust þau fjögur börn. Börn þeirra eru: Sigurður tæknifræðingur, kvæntur Sigrúnu Óskarsdóttur og eiga þau þrjú börn. Björn Vífill veitingamaður, kvæntur Nönnu Jónsdóttur og eiga þau fjögur börn. Sigurgeir tæknifræðingur, kvæntur Þóru Harðardóttur og eiga þau eitt barn. Yngst er Guðrún sölumaður.

Fjölskyldan átti sér notalegt sumarhús í Grímsnesi. Þar undu þau við ræktun, og var unun að fylgjast með þeirri alúð og umhyggju sem hann sýndi hverri einustu plöntu, enda árangur eftirþví. Fegurri minnisvarða gat hannekki látið eftir sig.

Fyrir um sjö árum gerði vart viðsig sá sjúkdómur er dró hann tildauða. Þrátt fyrir góða trú um að sigrast á sjúkdómnum hafði heilsan farið hnignandi undir það síðasta. Hins vegar sýndi hann slíkt viljaþrek samfara rólyndi og æðruleysi að maður vildi ekki trúa öðru en að allt færi vel.

Þorleifur var ákaflega vandaður maður, alltaf boðinn og búinn tilað rétta hjálparhönd. Engan þekkti ég sem ekki bar hlýhug til hans og ekki var hægt að hugsa sér betri nágranna.

Við kona mín þökkum áralanga vináttu og vottum eiginkonu og afkomendum samúð okkar. Ég kveð vin minn með þakklátum huga fyrir samfylgdina. Megi blessun fylgja honum í ferðinni til birtunnar.

Áki Gränz