Heyr mitt ljúfasta lag, þennan lífsglaða eld, um hinn dýrlega dag og hið draumfagra kveld. Rauðu skarlati skrýðzt hefur skógarins flos. Varir deyjandi dags sveipa dýrlingabros. Ég var fölur og fár, ég var fallinn í döf.

Heyr mitt ljúfasta lag,

þennan lífsglaða eld,

um hinn dýrlega dag

og hið draumfagra kveld.

Rauðu skarlati skrýðzt

hefur skógarins flos.

Varir deyjandi dags

sveipa dýrlingabros.

Ég var fölur og fár,

ég var fallinn í döf.

Ég var sjúkur og sár,

og ég sá aðeins gröf.

Hvar er forynjan Feigð

með sitt fláráða spil?

Hér kom gleðinnar guð,

og það glaðnaði til.

- - -

Stefán frá Hvítadal