N*E*R*D
N*E*R*D
[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Tvær nýjar breiðskífur ólíkrar gerðar eru nefndar til sögunnar. Á annarri láta vinsælustu upptökustjórar Bandaríkjanna, Neptunes, í sér heyra en á hinni níðþung rokksveit, Audioslave.

MEÐ skemmtilegustu og frumlegustu upptökustjórum Bandaríkjanna nú um stundir eru félagarnir sem eru á bak við nafnið Neptunes. Allt sem þeir snerta á verður að gulli og ekki er bara að þeir eru snjallir í að koma öðrum á kortið; þeir geta líka staðið á eigin fótum eins og heyra má á nýrri skífu.

Tvíeykið Pharrell Williams og Chad Hugo, sem kalla sig Neptunes, hafa verið að í músík alllengi án þess þó að vera búnir að slípa af sér allan frumleika. Með fyrstu stórverkum þeirra er breiðskífa með Keystone sem kom út 1997, en síðar kom plata með MC Lyte ári síðar og Noreaga 1998. Þeir vöktu aftur á móti fyrst verulega athygli 1999, en þá sáu þeir ekki bara um að koma Ol' Dirty Bastard með Got My Money, Mystikal með Shake Ya Ass og Jay-Z með I Wanna Love U á toppinn, heldur véluðu þeir um allt á fyrstu skífu Kelis sem frægt varð. Ári síðar voru þeir Neptunes-félagar komnir í poppið með Britney Spears, sáu um lagið I'm a Slave 4 U, og Girlfriend *NSYNC og popprapp með Usher-laginu U Don't Have to Call. Þeir komu einnig við sögu í hefðbundnu hiphopi, gerðu lög með L.L. Cool J, Busta Rhymes, Bow Wow og Nelly, lagið Hot in Here, sem var óþægilega vinsælt í sumar og haust, Janet Jackson, Mary J. Blige, Babyface, Usher og No Doubt. Nú síðast stýrðu þeir upptökum á fyrstu sólóskífu Justins Timberlakes, Justified, og Williams er að taka upp með Beyoncé Knowles úr Destiny's Child, en Neptunes véluðu um diskólagið Work It Out sem hljómaði í Goldmember.

Þrátt fyrir talsverðar annir, eins og sjá má af ofangreindri upptalningu, þótti þeim félögum greinilega sem þeir fengju ekki nóga útrás og settu saman hiphopsveitina N*E*R*D, sem er víst skammstöfun fyrir enginn deyr í raun og veru. Félagi þeirra Pharrell og Hugo í N*E*R*D heitir Sheldon Haley en kallast Shay og er æskuvinur, en þess má geta að hann er ekki skrifaður fyrir neinu á plötunni.

Pharrell var rappari í menntaskóla og kynntist þar Hugo og Shay. Hann er einskonar andlit sveitarinnar útávið, veitir helst viðtöl og blandar geði við fræga fólkið. Hann er ekki feiminn við að geta um áhrifavalda sína í tónlist, segist hafa alist upp við Stevie Wonder, en einnig hlustað á Steely Dan, Donny Hathaway, America, í mörg ár langaði hann að geta sungið eins og þeir America-félagar, Queen, Kool & The Gang, Earth, Wind & Fire, The Spinners, Lynyrd Skynyrd, AC/DC og Tears For Fears. Þessi fjölbreytilegu áhrif í uppvextinum hafa gert þeim félögum kleift að semja tónlist fyrir alla, eða svo virðist í það minnsta. Það má í það minnsta heyra á fyrstu plötu N*E*R*D, "In Search Of...", sem er hreint ævintýralega skemmtilegt hanastél af stílum og stefnum með afbragðs útsetningum og upptökustjórn.

Reiðin og Rage Against the Machine

Reiðin knúði Rage Against the Machine; fyrst reiði yfir hlutskipti þeirra sem verða undir í lífsgæðakapphlaupinu vestan hafs, síðan reiði yfir yfirgangi Bandaríkjamanna um heim allan, skeytingarleysi um mannréttindi og afdrif þeirra þjóða sem stýrt var af leppum bandarískra stjórnvalda og loks reiði yfir því hvernig alþjóðlegur tónlistariðnaður breytir öllu í sálarlausan söluvarning, líka Rage Against the Machine. Þá hætti Zack De La Rocha, hann gat ekki sætt sig við að félagar hans væru að linast í þjóðfélagsbaráttunni að því honum fannst, lét í veðri vaka að þeir væru of gefnir fyrir hið ljúfa líf og væru búnir að gleyma baráttumálunum sem leiddu þá saman. Hvað sem því líður voru forðum félagar hans í Rage ekki á því að leggja upp laupana, því þótt De La Rocha hafi skipt miklu máli fyrir framlínu sveitarinnar á tónleikum og plasti samdi Tom Morello öll lögin. Þeir ákváðu því að halda áfram og hófu leit að nýjum söngvara.

Þetta var fyrir réttum tveimur árum og ekki voru þeir Morello & Co. búnir að leita lengi þegar það spurðist út að Chris Cornell, sem áður söng fyrir Soundgarden, hefði gengið til liðs við sveitina. Þetta þótti mörgum ólíkleg tíðindi því Cornell var þá enn að fylgja eftir fyrstu sólóskífu sinni og hafði verið vel tekið. Ekki var þó hægt að draga það lengur í efa þegar Cornell tók þátt í upptökum fyrir nýja Rage-skífu í maí 2001. Út það ár og fram á þetta sátu þeir síðan sveittir við að semja lög og taka upp, en meðan á þeirri vinnu stóð týndist gamla Rage Against the Machine-nafnið, enda sveitin orðið talsvert frábrugðin, og síðasta vor var fyrsta breiðskífan tilbúin, nafnið Audioslave orðið til og átti að verða eitt aðalnúmerið á Ozzfest-tónleikaferðinni.

Þegar hér var komið sögu fannst Cornell aftur á móti sem sveitin væri ekki að fara í þá átt sem hann hafði séð fyrir sér; hann langaði skyndilega að taka upp þráðinn þar sem sólóferillinn var. Cornell hætti því í Audioslave og framtíðarplön sveitarinnar eðlilega í uppnámi. Eftir smáumþóttunartíma sá Cornell þó að sér, fannst of mikil vinna hafa farið í verkið til að kasta á glæ og í haust gekk hann opinberlega til liðs við Audioslave aftur. Fyrsta breiðskífan, samnefnd sveitinni, kom svo út fyrir viku eða svo og er uppfull með vel þungu rokki og sýrðum söng.