18. júlí 2004 | Minningargreinar | 1044 orð | 1 mynd

ATLI BENEDIKT HILMARSSON

Atli Benedikt Hilmarsson fæddist 24. júní 1978. Hann lést 5. júlí síðastliðinn. Foreldrar hans eru Anna Sigrún Benediktsdóttir, f. 30. mars 1958 og Hilmar Stefán Karlsson, f. 18. júlí 1957, d. 12. ágúst 1987. Systkini Atla eru Abba Elísabeth, Ída Margrét, Daði Dodou, og Sylvíanna.

Sonur Atla og Berglindar Elvu Jóhannsdóttur er Kristófer Máni, f. 16. janúar 2001.

Atli var jarðsunginn frá Svalbarðskirkju í Þistilfirði 10. júlí.

Ég horfi í ljóssins loga

sem lýsir í hugskot mitt

og sé á björtum loga

brosandi andlit þitt.

(Höf. ók.)

Ég ligg í grasinu og horfi upp í himininn, sólin skín framan í mig, ég hlusta á lækjarniðinn og hugsa um liðinn tíma. Ég verð döpur, tárin renna niður kinnarnar og ég fyllist söknuði. Ég horfi upp í tré, þar situr lítill fugl og syngur og fylgist með. Ég tísti á hann, og allt í einu, eftir nokkra stund, flýgur hann til mín og lendir á maganum á mér. Ég sé að hann er með eitthvað í gogginum, litli fuglinm sleppir því og flýgur burt. Ég tek það upp, það er lítið bréf, ég opna það og þar stendur: "Varðveittu minningarnar ég verð alltaf hjá ykkur, Atli".

Vertu yfir og allt um kring

með eilífri blessun þinni,

sitji Guðs englar saman í hring

sænginni yfir minni.

(Sig. Jónsson frá Presthólum.)

Guð geymi þig.

Berglind Elva og Kristófer Máni.

Þeir segja þig látinn, þú lifir samt

og í ljósinu færð þú að dafna

því ljósi var úthlutað öllum jafnt

og engum bar þar að hafna.

Frá ljúfu hjarta berst lítil rós

því lífið þú þurftir að kveðja

í sorg og í gleði ég senda mun ljós

sem elskan þig mun gleðja.

Elsku sonur ég sakna þín

nú englar hafa yfir þér sýn

á drottins vegum elskan gengur

og alltaf verður mömmudrengur.

(Höf. ókunnur.)

Kveðja

Mamma og systkinin.

Drottinn vakir, Drottinn vakir

daga' og nætur yfir þér.

Blíðlynd eins og besta móðir

ber hann þig í faðmi sér.

Allir þótt þér aðrir bregðist,

aldrei hann á burtu fer.

Drottinn elskar, - Drottinn vakir

daga' og nætur yfir þér.

(Sigurður Kristófer Pétursson.)

Minning þín, vinur, er mótuð í sál svo megi hún rótgróin standa.

Hulda Pálsdóttir.

Á kveðjustundu, vekur hugurinn án afláts upp góðar minningar um þig, kæri ömmudrengur. Verður seint fullsaddur. Af nógu að taka og þær sannarlega ylja og verma. Veita hugsvölun á erfiðum stundum þegar horfst er í augu við orðinn hlut. Fögur jurt þessarar jarðar hefur lagt niður blöð sín og fallið til foldar á miðju sumri.

Á dýrðlegasta tíma ársins þegar litskrúð lífsins leikur við fjöll og dali, er sem dregið fyrir sólu. Söknuður og sár viðskilnaður myrkvar vit og vægðarlaust kveður dyra.

Þú varst fyrsta ömmubarnið. Og í níu ár hafði þig einan og um árabil gekk þér í móðurstað. Í Hvammi undir þú hag þínum vel. Varst yndi mitt og sólargeisli lífsins. Fullhuga í æsku og fullorðinn í hugsun. Hæfileikarík og heillandi persóna. Í spilum og skák oft vinningur vís, en verst að tapa. Viðkvæm sál, sem vildir leggja þig fram um að gera þitt besta og öllum vel. Ekki alltaf ljóst það lag sem til þurfti.

Vor þinnar ungu ævi leið og sumraði. Í fjarlægu landi flaug hugurinn oft yfir hafið í Hvamm og til þeirra, sem bundust þér traustustu böndum. Já, báru birtu þinnar tilveru í hjörtum.

En stundin leið hratt og í huga þínum syrti að og húmaði. Harðir vindar blésu og ljóst að hretin stríðu þola öll blóm ekki. Því er minningasjóður lífs þíns saðning og sól á harmanna degi. Ég trúi því að þegar faðmur umvafði í æsku áttir þú frelsi og frið. Trúi því að hlýr náðarfaðmur frelsarans megni það sem þér var ekki auðið.

Við hlið afa þíns vitja ég þín. Og jafnskjótt og vetraði í hjarta mínu, ástvina og vina, - þá vorar aftur. Það segir vonin og bænar beðið að brostin strengur, - bættur verði.

Ó, sólarfaðir, signdu nú hvert auga,

en sér í lagi þau, sem tárin lauga,

og sýndu miskunn öllu því, sem andar,

en einkum því, sem böl og voði grandar.

(Matthías Jochumson.)

Guð blessi þig, ömmudrengurinn minn, og hugljúfa minningu þína. Kveðja

Amma.

Fá orð geta lýst tilfinningum mínum, sorg og söknuði þegar ég nú horfi á bak eina barnabarninu mínu, Atla Benedikt Hilmarssyni. Á hugann leita ótal spurningar en engin svör blasa við. Fallegar minningar um góðan og viðkvæman dreng geymi ég hins vegar að eilífu í hjarta mínu og treysti því að þær muni á endanum milda söknuðinn.

Svo er því farið:

Sá er eftir lifir

deyr þeim sem deyr

en hinn dáni lifir

í hjarta og minni

manna er hans sakna.

Þeir eru himnarnir

honum yfir.

(Hannes Pétursson.)

Megi góður Guð blessa drenginn minn og veita honum eilífan frið.

Þórdís amma.

Ástkæri frændi og vinur.

Þú hefur verið elskaður alveg frá byrjun, það er ekki til sá dagur sem ekki er hugsað til þín, þú ert bjartasta stjarnan mín.

Í andartaki bernskunnar

bastu mér blóm

leiftrandi ljós

þar varst þú

auga mitt þáði snertingu

örlátra handa þinna

í vorsólinni

þar varst þú

fákur spretti úr spori

í ærslafengnu fjöri

dag og nótt

þar varst þú

í langri ferð

horfi ég til himins

sorg og söknuður

þar varst þú

(Hólmfríður Þorgrímsdóttir.)

Saknaðarkveðja

Sylvía frænka og synir.

Atli Benedikt Hilmarsson

Eitt andartak og þú ert farinn

inn í eilífðina í óvissuferð.

Sál þín var orðin þó nokkuð marin

þú gafst upp á því að berjast og lagðir frá þér sverð.

Nú veistu svarið sem margir þrá að vita

þó það hafi kostað þig tár og svita.

Vitjaðu mín í draumi

kíktu á mig í laumi.

Mig langar svo að hlæja með þér

Hafa þig lengur hérna hjá mér.

Hvíl þú í friði, vinur minn,

fljúgðu burt á vængjum þínum.

Opnist nú fyrir þér himinninn

Guð blási í þig anda sinn.

Guð geymi þig, Atli minn,

þín vinkona

Ingunn Mýrdal.

Dyrnar að þessu lífi hafa lokast -.

Mín von er sú að nýjar dyr

hafi lokist upp fyrir þér.

Kæri Atli, hvílík örvænting. Þvílík vanlíðan, sem þú hlýtur að hafa barist við.

Mig langar að segja þér að ég skil þig. Ég hef von um að þér líði vel þar sem þú ert núna og ég óska þess að þér gefist ný og endurbætt tækifæri í einhvers konar betri tilveru. Ég veit ég get ekki náð sambandi núna, en mig langar til að koma þessum orðum á blað til að heiðra minningu þína. Hjálpin kom of seint, kæra sál. Megi þér líða sem best á nýjum stað. Ég bið Guð þig að geyma.

Þetta líf, þessi tilvera,

þvílík barátta getur verið.

Þú fæddist í heiminn,

svo fallegur engill.

Þú hófst þína göngu,

sem reyndist svo torveld.

Mótvindur mikill

honum aldrei linnti.

Þú yfirgafst heiminn,

með lærdóm mikinn.

Þú fallegi engill,

Guð blessi þig.

Andrea Ólafs.

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.