„1996 er móðir mín myrt af bróður sínum“

Gylfi Þór Þorsteinsson prýðir forsíðu Smartlandsblaðsins sem kom út í …
Gylfi Þór Þorsteinsson prýðir forsíðu Smartlandsblaðsins sem kom út í dag. mbl.is/Kristinn Magnússon

Smartland Mörtu Maríu er 10 ára í dag og er því fagnað með glæsilegu 64 blaðsíðna Smartlandsblaði. Forsíðuna prýðir Gylfi Þór Þorsteinsson sem stendur vaktina í farsóttarhúsinu og hefur gert í meira en ár eða frá því veiran fór á stjá í heiminum. Gylfi var framkvæmdastjóri mbl.is þegar Smartland fór í loftið. Fljótlega eftir að við kynntumst komst ég að því að Gylfi hafði gengið í gegnum mikinn harm þegar móðir hans var myrt. 

 Á fyrsta fundi okkar Gylfa fyrir rúmlega áratug hnaut ég um hvað hann var lífsglaður, jákvæður og hress. Þegar við kynntumst betur átti ég eftir að komast að því að það var ástæða fyrir viðhorfi hans til lífsins.

Harmurinn hafði knúið dyra í lífi hans þegar hann var 26 ára gamall.

„1996 er móðir mín myrt af bróður sínum og það var eitthvað sem maður býst aldrei við að lenda í. Að einhver sé tekinn frá manni svona snemma. Það er rosalega erfitt að viðurkenna þann möguleika að þetta geti yfir höfuð gerst,“ segir Gylfi þar sem við sitjum á mannlausum bar á farsóttarhótelinu sem hefur verið hans annað heimili síðasta eina og hálfa árið eða síðan veiran fór að geisa í samfélaginu.

Þegar hann og faðir hans fengu upplýsingar um að móðir hans væri látin vissu þeir ekki að um morð væri að ræða. Móðir hans hafði gert sér ferð norður í land til að heimsækja bróður sinn til að gera upp erfið mál eftir andlát ömmu Gylfa.

„Mamma var asmaveik og við feðgarnir vorum eiginlega vissir um að asminn hefði dregið hana til dauða. Daginn eftir að við fréttum af andátinu förum við til Akureyrar, en hún hafði verið að heimsækja bróður sinn sem framdi verknaðinn. Þegar við lentum þar beið lögreglan eftir okkur þar sem þetta hafði verið andlát í heimahúsi. Við förum upp á lögreglustöð og ég fór í stutta yfirheyrslu hjá lögreglunni en pabbi var þarna í fleiri fleiri klukkutíma. Ég beið eftir honum frammi og vissi ekkert hvað var að gerast. Á lögreglustöðinni mættum við bróður mömmu, morðingja hennar, og gengum eiginlega í fangið á honum. Hann vottaði okkur samúð sína og við sögðum sömuleiðis enda vissum við ekkert hvað hafði raunverulega gerst á þessum tímapunkti. Þegar pabbi losnaði úr yfirheyrslunni hjá lögreglunni fórum við
upp á hótel og kveiktum á sjónvarpinu. Þar var fyrsta frétt að morð hefði verið framið á þessum bæ og mynd af bænum. Þannig fréttum við að hún hefði verið myrt,“ segir Gylfi.

Þegar ég spyr Gylfa hvernig þeir feðgar hafi brugðist við segir hann að það hafi verið mikið áfall að fá þessar fréttir og líka að fá þær með þessum hætti.

„Ég man að við litum á hvor annan og sögðum eiginlega ekki mikið. Allt í einu heyrum við í sírenu og stuttu síðar var löggan mætt á hótelið. Hún bað okkur afsökunar á því að þetta hafi lekið í fréttir. Okkar fyrstu viðbrögð voru að við vildum fá að sjá hana strax. Ég hef séð lík, bæði fyrir þennan tíma og eftir, en þetta var sjón sem ég mun aldrei gleyma. Ekki bara var þetta mamma mín sem lá þarna, en þarna sást að andlátið hafði ekki boriðað með eðlilegum hætti,“ segir hann.

Var hún með áverka?

„Áverkarnir voru sýnilegir okkur. Þá varð þetta raunverulegra. Svo tóku við réttarhöld bæði fyrir héraði og Hæstarétti í málinu. Hann fékk nú ekki langan dóm fyrir þetta. Ég
held að hann hafi setið inni í sex ár,“ segir Gylfi.

HÉR getur þú lesið blaðið í heild sinni. 

mbl.is