Sílamávur á Reykjavíkurtjörn.

Fyrirhugað sé að dreifa lyfi í byggðir máfsins á svæðinu í vor, m.a. í Garðaholti, Rjúpnahæð og Vatnsenda. Telur stofnunin engan þessara staða koma til greina við slíkar tilraunir enda vaxandi byggð allt um kring.

Bendir NÍ m.a. á í umsögn sinni að erlendis sér gerð krafa um að slíkar aðgerðir séu aðeins heimilaðar á svæðum þar sem hægt er að takmarka umferð almennings, a.m.k tímabundið.

„Í umsögn NÍ kemur fram að sílamáfum hefur fjölgað mjög mikið frá því að þeir námu hér land um 1930 og eru þeir nú langalgengastir af stærri máfunum. Þeir hafa verið algengir á höfuðborgarsvæðinu í marga áratugi og þó oft hafi verið kvartað undan máfagerinu hefur engin tilraun verið gerð til að skilgreina vandann né sýnt fram á að löglegar aðgerðir séu ekki fullnægjandi. Sílamáfar sem verpa á höfuðborgarsvæðinu eru aðeins lítill hluti af sílamáfsstofninum á Suðvesturlandi og ef fækka eigi sílamáf við Reykjavík til langframa hljóti aðgerðir til þess óhjákvæmilega að ná til mun stærra svæðis.

Telur stofnunin rök fyrir notkun ólöglegra efna og aðferða við fugladráp skorta, engin rannsóknaáætlun liggi fyrir, engar upplýsingar séu veittar um árangur skotveiða til fækkunar máfa né aðrar upplýsingar sem að gagni gætu komið við að meta nauðsyn þess að beita undanþáguákvæðinu í 9.mgr. laga nr. 64/1994. Þá gagnrýnir NÍ að ekki hafi verið orðið við beiðni stofnunarinnar um frekari upplýsingar.“