[ Fara ķ meginmįl | Forsķša | Veftré ]
Laugardagur, 19. september 2009

Siguršur Snorri Žór Karlsson

Siguršur Snorri Žór Karlsson fęddist 11. įgśst 1945 aš Hofsstöšum ķ Stafholtstungum. Hann lést į lungnadeild Landspķtalans 10. september sķšastlišinn eftir erfiš veikindi. Foreldrar hans eru Bergljót Snorradóttir, f. 16.6. 1922 og Kristjįn Karl Žórarinsson bśfręšingur, f. 10.11. 1913, d. 14. jślķ 1990. Siguršur var nęstelsta barn žeirra hjóna, en žau eru Unnur Kolbrśn Karlsdóttir, f. 3.2. 1942 og Gušmundur Brśnó Karlsson, f. 29.10. 1947. Siguršur kvęntist žann 28. desember 1969 Kristķnu Steinžórsdóttur frį Stokkseyri, sjśkrališa, f. 18.2. 1949. Žeim hjónum fęddust fjórir synir. Žeir eru: 1. Siguršur Dagur, flugstjóri hjį Atlanta, f. 14.2. 1967, maki Sigrķšur Sif Magnśsdóttir višskiptanemi, f. 5.5. 1975. Börn žeirra eru Magnśs Mįni og Krista Björt. 2. Karl Įki verktaki, f. 30.8. 1969. Sonur hans og Margrétar Gušnadóttur er Siguršur Orri. Dętur hans og Berglindar Ragnarsdóttur Heišur og Kristķn. 3. Snorri hśsasmišur, f. 12.10. 1971. Kvęntur Fjólu Kristinsdóttur višskiptafręšingi, f. 27.2. 1972, žeirra börn Danķel Arnór og Marķa Ķsabella. 4. Gauti flugmašur, f. 5.5. 1981. Maki Kolbrśn Marķa Ingadóttir hįskólanemi, f. 10.4. 1984. Eiga žau von į sķnu fyrsta barni ķ nóvember. Siguršur og Kristķn slitu samvistir. Siguršur fluttist meš fjölskyldu sinni aš Kjartansstöšum ķ Flóa 12. maķ įriš 1950. Hann vann viš bśstörf į ęskuheimilinu strax og hann hafši aldur til. Sótti nokkrar vertķšir til Stokkseyrar og stofnaši eigiš verktakafyrirtęki, Verktękni ehf., ungur aš įrum. Vann hann viš žaš sleitulaust mešan stętt var, eša til įrsins 2006 žį heltekinn af M.S.A.-sjśkdómi. Siguršur hóf flugnįm 1973 og fékk einkaflugmannsréttindi įriš 1975. Hann hafši yndi af flugi og notaši hverja stund er gafst til žess. Synir hans tveir eru atvinnuflugmenn svo vélin hans TF HAL var ekki oft į jöršu nišri ķ žeirra ungdęmi. Siguršur hafši yndi af söng og gekk ķ Karlakór Selfoss 1994 žar sem hann starfaši og söng til ęviloka. Įriš 1998 hóf Siguršur sambśš meš Ingunni Gušmundsdóttur, atvinnurekanda į Selfossi, fędd 12.10. 1951. Hennar dóttir er Žórdķs Sólmundardóttir, fędd 7.1. 1969. Žau bjuggu į Selfossi ķ hśsi sem žau reistu sér į bökkum Ölfusįr. Śtför Siguršar Snorra Žórs Karlssonar veršur gerš frį Selfosskirkju laugardaginn 19. september kl. 11.

Elsku pabbi minn žį hefur žś yfirgefiš hiš jaršneska lķf. Žś ert farinn allt of snemma, žś varšst 64 įra gamall fyrir ašeins rétt rśmum mįnuši sķšan. En undanfarin 8 įr hefur žś veriš aš berjast viš hinn skelfilega taugasjśkdóm MSA. En žś baršist svo sannarlega hetjulegri barįttu og varst ekki į žvķ aš gefast upp svo aušveldlega. Į žrišjudag varstu sendur į Grensįs og var ég glašur mjög žvķ nś fęrir žś ķ žjįlfun og žś yršir komin ķ fķnt form fyrir giftinguna okkar Siggu minnar um ašra helgi. Žegar ég hitti žig žar var žaš fyrsta sem žś sagšir, en žaš var ekta žś „Nś žarf ég aš vera duglegur eins og Ślfurinn" aušvitaš til aš vera klįr ķ brśškaupiš sem svaramašur minn. En ašeins tveim dögum sķšar varst žś dįinn.

Minningarnar hellast yfir og eru žęr ekkert nema yndislegar pabbi minn, en žaš er ekki ofsögum sagt aš žś varst einstakur mašur ķ alla staši, gķfurlegt hraustmenni, dugnašarforkur, góšmenni, hrókur alls fagnašar, žekktir alla og allir žekktu žig.

Žś hefur vķša komiš viš ķ lķfinu, en jaršvinnu verktakabransinn varš į endanum žitt ašal ęvistarf, og ég var ekki gamall žegar ég byrjaši aš vinna meš žér, u.ž.b. 12 įra gamall, ég man svo vel žegar ég byrjaši fyrst aš typpa śr ķ grunnum į traktorsgröfunni, en ég fór žį beint eftir skóla ķ grunninn svo aš žś gętir žį haldiš fullum dampi į vörubķlnum eftir grśs ķ Ingólfsfjall.

Og um leiš og ég var komin meš meira próf vann ég meira og minna hjį žér žar til ég fékk vinnu sem flugmašur. En žessi tķmi var yndislegur og varš mašur svo sannarlega reynslunni rķkari. En žaš kom nś lķka fyrir eins og fešga er von og vķsa aš kastašist ķ kekki, og gįtum viš oršiš ansi reišir, og ég jafnvel svo aš ég grżtti frį mér skóflunni og sagšist hęttur, en alltaf sęttumst viš, stundum nįnast strax eša ķ versta falli daginn eftir, og viš aftur bestu vinir. Viš vorum nįnir ég og žś og viš fešgar allir, og žaš var oft lķf og fjör žegar viš vorum allir fešgarnir aš malbika og Tóti fręndi (en hann ólst aš hluta til upp hjį okkur sem einn af bręšrunum) jafnvel męttur į svęšiš lķka, žį var engin lognmolla. Aldrei nokkurn tķma gįtu žiš Įki bróšir veriš sammįla hvernig įtti aš malbika plönin (en hann stżrši malbikunar vélinni) og miklar spekulasjónir meš žaš, og kom mašur žį oft inn ķ og hjó į hnśtinn, žetta voru grķšarlega skemmtilegir tķmar.

Ekki er vķst aš ég ynni viš aš fljśga Boeing Jumbo žotu um allan heim, ef ekki hefši veriš fyrir žķna flugdellu. Žś varst ein af aša driffjöšrum Flugklśbbs Selfoss, og varst alla tķš duglegur aš fljśga eša žar til sjśkdómurinn kom ķ veg fyrir aš žś flygir meira, en žś vildir absolut eiga flugvélina įfram. Ég er 8 įra gamall žegar žś fékkst einkaflugmannsprófiš og man ég svo vel hvaš ég hafši gaman af aš fljśga meš žér. Žś lifšir žig mjög inn ķ mitt starf og fylgdist mjög vel meš hvaš vęri aš gerast ķ bransanum. Žér entist žvķ mišur ekki ęvin til aš koma meš mér ķ flug į Jumboinum eins og žig langaši svo mikiš til.

Elsku Pabbi minn aš lokum langar mig aš rifja upp magnaša sögu sem er lżsandi fyrir žig. Fyrir nokkrum įrum sķšan er ég vann aš loka frįgangi į garšinum viš hśsiš mitt. Kemur til aš ašstoša mig aldrašur en afskaplega viškunnanlegur vörubķlstjóri og tökum viš tal saman, og aš žvķ kemur aš hann forvitnast um mig og mķna fjölskyldu, og svo ótrślega vill til aš hann žekkir žig. (Mašur hafši stundum į tilfinningunni aš allt Ķsland žekkti žig) Seinna um kvöldiš löngu eftir aš viš höfšum klįraš okkar vinnu hringir hann ķ mig, og vildi segja mér smį sögu um žig pabbi minn. Žiš höfšuš veriš aš vinna saman ķ vegavinnu į Žingvöllum og var unniš mikiš og lengi, og Gunnar Andrésson veršur fyrir žvķ ólįni aš velta vörubķlnum, og skemmdist hann allnokkuš og leit śt fyrir aš Gunnar yrši frį vinnu ķ einhverja daga mešan gert vęri viš bķlinn. Skiptir engum togum aš žś um kvöldiš safnar liši og fęrš menn meš žér og ręšst ķ aš gera viš bķlinn. Žiš eruš aš alla nóttina og um morguninn mętir Gunnar meš bķlinn ökuhęfan į tilsettum tķma ķ vegavinnuna og missti ekki dag śr vinnu. Eftir aš hann segir mér žessa sögu ķ sķmann kemur žögn, og svo segir hann, „svona gera bara góšir menn" Sem žś svo sannarlega varst.

Elsku pabbi minn skilašu kvešju til afa Kalla.

Ég žakka kęrlega öllum žeim sem hjśkrušu pabba mķnum.

Žinn sonur,

Siguršur Dagur Siguršarson. Sigga Sig, Magnśs Mįni og Krista Björt

Kęr heimilisvinur og nįgranni śr Stekkholtinu ķ rśm 30 įr, Siguršur Karlsson hefur kvatt žetta lķf, langt um aldur fram. Žaš hefši ekki įtt aš koma okkur į óvart sem vel žekktum til hans aš strķšinu vęri lokiš, en žaš geršist nś samt žvķ hann var svo oft bśinn aš sigra erfiša hjalla og koma į óvart og var ótrślegur ķ barįttunni viš félaga Parka eins og hann sagši svo oft, en kalliš er alltaf jafn sįrt.

Fyrstu višbrögš viš žessari frétt voru dofi bęši andlegur og lķkamlegur og  erfitt var aš hugsa, en svo fóru minningarnar aš streyma og žar er af mörgu aš taka ķ minningu um Sigga Kalla og erfitt ķ fįum oršum aš lżsa žvķ. Kynni okkar hófust fyrir 40 įrum žegar viš nįmum land ķ Stekkholtinu  sitt hvoru megin viš götuna og vorum nįgrannar ķ rśm 30 įr eša žangaš til Siggi flutti į Įrveginn.

Śr Stekkholtinu er margs aš minnast. Žar var lagšur grunnur aš framtķšinni, byggš hśs og heimili og Siggi og Žrįinn stofnušu Verktękni 1971 sem atvinnufyrirtęki og sögšum viš konurnar stundum aš žaš vęri tekiš af mjólkuraurunum. Į sama tķma vorum viš aš ala upp börnin okkar sem voru į svipušum aldri og viš foreldrarnir vorum  nįnast į sama aldri. Žaš var hist reglulega og tekiš žįtt ķ žvķ sem var aš gerast og hjįlpast aš, sitt į hvaš ef meš žurfti, jafnt innan dyra sem utan og börnin léku sér saman og uršu vinir. Žarna žróašist einstakt samfélag sem aldrei bar skugga į.

Siggi var mjög sterk persóna ķ žessu samfélagi og įvallt reišubśinn aš rétta hjįlparhönd óumbešinn og žaš var alltaf jafngott aš koma į heimili hans og Kristķnar konu hans og eigum viš margar ógleymanlegar minningar frį žeim tķma, Siggi sagši oft į žessum įrum, hśn gerši nś žetta hśn Kristķn mķn blessunin.

Siggi hafši góšan hśmor og frįsagnargleši og notaši žaš óspart ég man eftir hvaš hann hló aš mér žegar ég bakkaši į bķlnum mķnum upp į ruslatunnuna sem var śt į götu eftir losun og žar spólaši ég upp į tunnunni, en hann kom hlaupandi og żtti mér nišur og sagši aš ég kęmist ekki ofan ķ tunnuna.

Siggi Kalla var stór og sterkbyggšur karlmašur sem lét mikiš aš sér kveša ķ samfélaginu og var virkur hvar sem hann kom nęrri og vildi leysa öll mįl vel af hendi enda var hann einstaklega laginn meš sķnar stóru hendur alveg sama hvaš hann gerši og skólaganga hans var barnaskólinn į Žingborg., en hann var lķka tilfinningarķkur og hjartahlżr og er žaš okkar fjölskyldu ķ fersku minni aš um aldamótin 2000 var stórt skarš höggiš ķ samfélagiš ķ Stekkholtinu žegar Žórey nįgrannakona okkar dó. Žį kom Siggi og fašmaši okkur öll og viš grétum saman og börnin okkar eru enn aš vitna ķ žessa stund.

Žaš uršu kaflaskipti ķ lķfi Sigga žegar hann og Kristķn skildu en žau įttu saman 4 efnilega strįka og var žetta honum erfišur tķmi. En hann var gęfumašur ķ lķfinu og upp śr žessu fann hann hana Ingunni sķna og Pylsuvagninn og allt fór aš blómstra aftur og įttu žau sķn fyrstu įr saman ķ Stekkholtinu og byggšu sér sķšan glęsilegt hśs viš Įrveginn meš mikiš og fallegt śtsżni sem Siggi naut vel žegar kraftar fóru aš dvķna og ķ raun eyddi hann sķnum sķšustu kröftum ķ aš gera garšinn sinn fagrann  viš Fagurgeršiš.

Siggi og Ingunn įttu mörg góš įr saman sem žau nżttu vel og nutu samvistanna og eigum viš margar góšar og ógleymanlegar minningar frį heimili žeirra og śr Borgarferšum sem viš nįgrannarnir fórum saman ķ nokkur įr.

Meš sįrum söknuši kvešjum viš höfšingjann okkar hann Sigga Kalla śr Stekkholtinu og bišjum góšan Guš aš styrkja Ingunni og fjölskyldu, Bellu, Kristķnu og strįkana žeirra alla og fjölskyldur.          

Kęri vinur kvaddur ert,          

Kominn til ęšri starfa.           

Höfšingi okkar įfram žś sért             

Öllum žś varst til žarfa.                          

                           (G.G.)                        

Gušbjörg og Žrįinn