29. janúar 2010 | Viðskiptafréttir | 975 orð | 2 myndir

Forstjóri Sjóvár segir eignasafnið eins gott og það geti orðið

Nýráðinn forstjóri tryggingafyrirtækisins Sjóvár segir að vátryggingarekstur félagsins hafi verið sterkur þegar félagið lenti í kröggum á síðasta ári, hins vegar hafi fjárfestingastarfsemin farið illa

Tryggingar „Undirliggjandi rekstur Sjóvár er mjög góður og getur enn batnað,“ segir Lárus Ásgeirsson, forstjóri Sjóvár. Félagið hafi náð svokölluðu samsettu hlutfalli niður fyrir 100%.
Tryggingar „Undirliggjandi rekstur Sjóvár er mjög góður og getur enn batnað,“ segir Lárus Ásgeirsson, forstjóri Sjóvár. Félagið hafi náð svokölluðu samsettu hlutfalli niður fyrir 100%. — Morgunblaðið/Árni Sæberg
[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Eftir Þórð Gunnarsson thg@mbl.is Lárus Ásgeirsson, forstjóri Sjóvár, segir í samtali við Morgunblaðið að rekstur Sjóvár hafi verið sambærilegur rekstri annarra félaga á árum áður.
Eftir Þórð Gunnarsson

thg@mbl.is

Lárus Ásgeirsson, forstjóri Sjóvár, segir í samtali við Morgunblaðið að rekstur Sjóvár hafi verið sambærilegur rekstri annarra félaga á árum áður. „Árið 2006 var sú ákvörðun tekin að koma svokölluðu samsettu hlutfalli niður fyrir 100%. Ráðist var í ýmsar hagræðingaraðgerðir og tekið hressilega á rekstrarkostnaði,“ segir Lárus. Hann segir að stjórnendur Sjóvár hafi náð þessu rekstrarmarkmiði á árinu 2008. „En þetta var auðvitað gert á kostnað markaðshlutdeildar. Við einblínum á það nú að hafa góða viðskiptavini, ekki endilega sem flesta.“

– Ef reksturinn var svona góður, hvað var það þá sem knésetti Sjóvá?

„Starfsemi tryggingafélaga er tvíþætt. Það sem fólk tengir venjulega við tryggingafélag er sá hluti sem setur saman og selur tryggingar, innheimtir iðgjöld og greiðir út tjón. Starfsmenn Sjóvár sáu um tryggingareksturinn sem var og er góður. En hinn hlutinn, fjárfestingahlutinn, er ekki síður mikilvægur, en það er sá hluti sem sér um að ávaxta þá fjármuni sem koma inn í iðgjöldum og þurfa að standa undir því að greiða út tjón síðar meir. Miklar kröfur eru gerðar um eignasafn tryggingafyrirtækja og þeim ber að sýna varkárni og góða viðskiptahætti. Í gegnum tíðina hafa fasteignaverkefni og bílalán verið hluti af fjárfestingum tryggingafyrirtækja. En síðan er þetta spurning um samsetningu eigna og áhættu tengda þeim,“ segir Lárus. „Í tilfelli Sjóvár tóku fyrri eigendurnir yfir fjárfestingastarfsemi félagsins sem fór afar illa, eins og allir vita.

Efnahagsreikningurinn stækkaði mjög hratt, sérstaklega vegna þátttöku í fasteignaverkefnum erlendis. Mikil lækkun varð á fasteignamörkuðum, og menn gátu ekki staðið í skilum með lánin sem lágu þar að baki, auk þess sem eignirnar í félaginu voru illseljanlegar. Fyrri eigendur misstu því Sjóvá úr höndunum á sér,“ segir Lárus.

Segir eignasafnið traust

Við endurskipulagningu Sjóvár voru settar inn nýjar eignir í félagið sem metnar voru af þriðja aðila og samþykktar af FME. „Ég met að þetta sé mjög traust eignasafn,“ segir Lárus. „Okkar eignasafn er 75% tryggt af ríkinu og ég tel að þetta sé eins traust og hægt er að hafa það og öll bréfin eru í skilum.“

Lárus nefnir að vissulega séu eignir Sjóvár misseljanlegar, til að mynda teljist margumrætt skuldabréf á Eignarhaldsfélagið Fasteign, sem er tryggt með veði í íþróttamannvirkjum og skólasvæði á Álftanesi, ekki til seljanlegustu eigna. Lárus áréttar að Sjóvá eigi ekki umræddar fasteignir heldur hefðbundið fyrirtækjaskuldabréf á fasteignafélagið Fasteign með veði í umræddum eignum. „En þarna eru að stærstum hluta eignir sem er auðvelt að losa og á einhverjum tíma verður hægt að koma þessu öllu í verð,“ segir hann.

Forstjórinn segir að þær eignir sem lagðar voru inn í Sjóvá hafi verið lánaðar til eignarhaldsfélagins SAT gegn veði í hlutafé Sjóvár. SAT eignarhaldsfélag er í eigu skilanefndar Glitnis en félagið á ríflega 90% hlut í Sjóvá í dag. „Ef kaupanda líst ekki á þær eignir sem eru inni í félaginu getur hann tekið þær út, en hann verður auðvitað að koma með eitthvað annað í staðinn,“ segir hann.

Viðskiptavildin skiptir litlu

Nokkuð hefur verið fjallað um viðskiptavild Sjóvár á síðum Morgunblaðsins að undanförnu.

Lárus viðurkennir að hlutfall viðskiptavildar af heildareignum sé mun hærra en gengur og gerist meðal tryggingafélaga erlendis. Óefnislegar eignir nemi þannig ríflega þriðjungi af heildareignum Sjóvár, en efnahagsreikningur félagsins er 42 milljarðar samkvæmt útboðsgögnum frá Íslandsbanka. Greint var frá því í Morgunblaðinu 21. janúar síðastliðinn að sambærilegt hlutfall evrópskra og bandarískra tryggingafélaga lægi á bilinu 5-6%.

Lárus nefnir að viðskiptavild og aðrir óefnislegir þættir skipti litlu máli fyrir tryggingafélög þar sem engin lán séu tekin út á slíkar eignir. „Þegar félagið fer í þrot eru ákveðnar eignir lagðar inn í félagið. Eina leiðin til að setja efnahaginn rétt upp er að færa inn viðskiptavild sem nemur því fjármagni umfram eigið fé, sem lagt var inn í félagið,“ segir Lárus. „Síðan mun fara fram virðisrýrnunarpróf, sem leiðir í ljós hvort eignir standi undir verðmati. Þá kemur í ljós hvort viðskiptavildin í félaginu standi undir sér en við reiknum með að hún verði lækkuð verulega“ segir hann.

Undirboðin eðlileg

Samkvæmt lauslegri samantekt Morgunblaðsins á opinberum útboðum kemur í ljós að Sjóvá hefur tekist að undirbjóða keppinauta sína síðustu mánuði. Til að mynda bauð Sjóvá-Landsneti tryggingasamning upp á 15 milljónir, á meðan tilboð keppinautanna voru öll í kringum 30 milljónir. Inntur eftir því hvernig það sé mögulegt, í ljósi tíðra forstjóraskipta og nýlegra áfalla í rekstri félagsins, svarar Lárus: „Forstjóraskipti hafa reyndar verið tíð á síðustu mánuðum. Hins vegar er framkvæmdastjórateymi fyrirtækisins með langan starfsaldur og hægt hefur verið að treysta fullkomlega á þá einstaklinga,“ segir Lárus. „Ég get líka sagt frá því að á árunum 2008-2009 fóru fram 29 opinber útboð. Sjóvá var áður með 15 af þeim samningum, og er með 16 núna. Í tilfelli Landsnets var um að ræða viðskiptavin sem við höfum haft lengi í viðskiptum og þekkjum mjög vel tjónasögu hans. Þó að við höfum unnið mörg útboð höfum við líka tapað mörgum útboðum. Fjármálaeftirlitið fer með eftirlit með tryggingafélögum og fylgist mjög grannt með málefnum og viðskiptaháttum félagsins.“

Ekki víst hvort verður selt

Lárus vill ekki tjá sig um hvaða væntingar eru gerðar til sölu félagsins: „Íslandsbanki vann verðmat á Sjóvá eftir hinum ýmsu aðferðum sem tíðkast í þeim efnum. Eftir því sem ég best veit er áhugi og margar fyrirspurnir hafa borist Íslandsbanka. Markmiðið er að ná til baka verðmætunum sem voru lögð inn í félagið, ef ekki nægilega góð tilboð berast þá er ekki víst að fyrirtækið verði selt fyrr en eftir einhvern tíma. Ég get ekki tjáð mig um hvaða verð menn vilja fá fyrir félagið,“ segir hann.

Lárus segir tryggingamarkaðinn velta um 40 milljörðum á ári. Samkeppnin sé mikil og muni aukast: „Við sjáum hvernig tryggingamarkaðurinn er að þróast í Evrópu, þar eru miklar kröfur gerðar til tryggingafyrirtækja um lækkun rekstrarkostnaðar. Þó svo að samdráttur sé í atvinnulífinu frá síðustu árum, þá kemur það minna niður á tryggingafélögum. Undirliggjandi rekstur Sjóvár er mjög góður og getur enn batnað,“ segir hann.

Besta leiðin

Fyrri eigendur misstu því Sjóvá úr höndunum á sér en lánardrottnar og yfirvöld gerðu úttekt á afleiðingum þess að láta Sjóvá fara í þrot.

Niðurstaðan matsins var sú að þetta væri besta leiðin því tjónaskuld fyrirtækisins hefði alltaf lent á ríkinu með einum eða öðrum hætti. „Önnur afleiðing hefði verið á endurtryggingamarkaðnum fyrir Ísland í heild sinni,“ segir Lárus.

„Efnahagsreikningurinn stækkaði mjög hratt, sérstaklega vegna þátttöku í fasteignaverkefnum erlendis. Mikil lækkun varð á fasteignamörkuðum, og menn gátu ekki staðið í skilum með lánin sem lágu þar að baki, auk þess sem eignirnar í félaginu voru illseljanlegar.“

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.