„Gríðarlegur fjöldi manns mætti fyrir utan nýja verslun Bauhaus í morgun þegar verslunin var opnuð kl. 8. Um 600 bílastæði eru við verslunina og voru þau öll orðin full talsvert áður en verslunin opnaði,” sagði í frétt af mbl.is í gær og í kjölfarið logaði Facebook. Fólk átti ekki til orð yfir landa sína sem höfðu ákveðið að taka daginn snemma og skoða þetta splunkunýja móðurskip. Verslunin átti að opna síðla árs 2008, en hætt var við opnunina þegar bankahrunið varð.

Við fyrstu sýn skammaðist ég mín pínulítið fyrir að vera Íslendingur því þetta er eitthvað svo séríslenskt (og pínu sjoppulegt) að mæta fyrstur á staðinn þegar fríar pylsur og happdrætti er í boði. 

Deginum áður hafði ég verið á ferð um bæinn að leita að ljósi með hreyfiskynjara. Eftir að hafa farið búð úr búð datt ég inn í rafmagnsheildsölu þar sem afgreiðslumaðurinn sagði við mig blákalt, eftir að hafa flett upp verðinu á herlegheitunum í tölvunni, að það væri í raun mun hagstæðara að sofa fyrir utan Bauhaus. Hann snéri sér við í sætinu, sótti Bauhaus bæklinginn og sagði: „Ég yrði líklega rekinn ef eigandinn sæi til mín núna, en þetta er ljósið sem þú átt að kaupa,” sagði hann og benti á eitt úr bæklingnum.

Í áraraðir hafa mjög einkennilegir viðskiptahættir tíðkast á byggingarvörumarkaði og fólk hefur þurft meirapróf í byggingarframkvæmdum til þess að rata um þetta völundarhús. Það er einhvern veginn ómögulegt að koma inn af götunni og ætla að fá tiltekna vöru á sanngjörnu verði og oft og tíðum almennilega þjónustu. Þú þarft helst að vera í sambandi við iðnaðarmann, sem er með góðan afslátt, og reyna að kaupa allar vörur sem þú þarft í gegnum hann. Nú eða að stofna reikning og reyna að fá heildartilboð í pakkann áður en hafist er handa. Er ekki eitthvað rangt við það?

Síðasta mánuðinn hef ég farið ótalferðir í byggingarvöruverslanir og fengið afar misjafna þjónustu. Þú þarft svolítið að vera í karlaklúbbnum til að „púlla” þessar ferðir enda finnst eldri afgreiðslumönnum ungar konur í gylltum pinnahælum ekki eiga neitt erindi, sérstaklega ekki í timburhlutann þar sem þú þarft að keyra í gegn. Ég hef jafnvel verið spurð að því hvort það sé ekki „einhver með mér”.

Þegar klukkan var orðin níu á laugardagskvöldið áttaði ég mig á því að móðurskipið Bauhaus væri opið til tíu. Hjartað byrjaði að slá pínu örar og svo ákvað ég bara að láta þetta eftir mér, þótt ég væri komin í náttföt. Eftir að hafa labbað þarna um skildi ég allt „sjoppulega fólkið” sem hafði gist þarna fyrir utan til að missa ekki af happdrættinu. Annað eins vöruúrval hefur ekki sést hérlendis. Í Bauhaus er til dæmis hægt að fá risastóra útiblómapotta án þess að þurfa að selja úr sér líffæri. Þar er hægt að kaupa plexígler í allskonar litum, trilljón útfærslur af gips-listum og rósettum, útihurðir, glugga og smart skjólveggi. Auk þess er hægt að fá borðplötuefni í öllum heimsins viðartegundum og lengdum, flísar og undirlag fyrir parket á verði sem ekki sést annarsstaðar.

Nú bíð ég bara spennt eftir því að hingað til lands komi erlent olíufélag og erlend matvöruverslun sem mun veita alvöru samkeppni og auka lífsgæði þessarar litlu þjóðar. Við vitum það öll að kreppan er ekki búin, en við ættum að gleðjast yfir því að það sé hægt að kaupa pallaefni fyrir 255 kr. og loftljós með hreyfiskynjara á 7900 kr. en ekki 21.000 kr.

Í Bauhaus er 12% verðvernd. Samkvæmt auglýsingum verslunarinnar felst verndin í því að ef viðskiptavinur finnur sömu vöru og hann keypti í versluninni á lægra verði hjá keppinaut, innan við 30 dögum frá kaupum, muni Bauhaus endurgreiða honum mismuninn auk 12% af verði keppinautarins. Það hlýtur að mega gleðjast yfir því.