1. apríl 2008 | Minningargreinar | 1839 orð | 1 mynd

Úlfar Jón Andrésson

Úlfar Jón Andrésson fæddist í Reykjavík 22. febrúar 1940. Hann lést á heimili sínu 26. mars síðastliðinn. Foreldrar hans voru Andrés Jónsson, f. í Hvammi undir Eyjafjöllum 8. apríl 1904, d. 12. júní 1942, og Ólöf Dagmar Úlfarsdóttir, f. 5. febrúar 1917, d. 13. október 1968. Bróðir Úlfars er Sigurjón, f. 9. desember 1941, kvæntur Ágústu Sigurgeirsdóttur.

Hinn 5 nóvember 1960 kvæntist Úlfar Sólveigu Friðfinnsdóttur, f. 5 október 1941, d. 27. júlí 1996. Þau skildu vorið 1971. Börn þeirra eru: 1) Andrés, f. 25. febrúar 1961, kvæntur Steinunni M. Sigurðardóttur. Börn þeirra eru Sólveig Dröfn, f. 1985, í sambúð með Stefáni Reykdal Jóhannsyni og Úlfar Jón, f. 1988, í sambúð með Lilju Jónsdóttur. 2) Elín, f. 12. júní 1963, í sambúð með Pétri Vilhjálmssyni. Börn þeirra eru Stefán Þór, f. 1996, og Sólveig, f. 1997. Fyrir átti Elín dóttur, Líneyju Pálsdóttur, f. 1989, í sambúð með Jóni Inga Þórarinssyni. 3) Ólöf Dagmar, f. 30. apríl 1967, gift Gunnari Th Gunnarssyni. Synir þeirra eru Gunnar Viðar, f. 1992, Árni Veigar, f. 1997, og Baldvin Alan, f. 2001.

Sonur Úlfars og Sigurlaugar Jökulsdóttur, f. 1942, d. 1990, er Jökull, f. 8 nóvember 1979, kvæntur Ingu Láru Karlsdóttur.

Árið 1985 hóf Úlfar sambúð með Björgu Hilmisdóttir, f. 8 maí 1954. Þau slitu sambúð 1996. Dóttir þeirra er Guðrún Björg, f. 13. apríl 1987, í sambúð með Birni Aroni Magnússyni.

Úlfar útskrifaðist frá Verzlunarskóla Íslands árið 1959. Hann vann við ýmis störf um ævina; gjaldkeri hjá Sölumiðstöð hraðfrystihúsanna, kokkur á togurum, verlsunarstjóri, staðarhaldari. Síðustu árin vann hann við sitt eigið fyrirtæki, næturvörslu í Hveragerði og einnig var hann umboðsmaður Morgunblaðsins á staðnum.

Útför Úlfars fer fram frá Kotstrandarkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 15.

Í dag kveð ég föður minn Úlfar Jón Andrésson í hinsta sinn í þessu jarðlífi og minningarnar eru margar. Ein af þeim fyrstu er frá aprílmánuði 1966 frá þeim dögum þegar snjóaði hér á landi og snjórinn hélst fram eftir vori. Gamli Land Roverinn öslaði inn að mynni Jósepsdalar og þegar allt var fast voru skíðin sett á öxlina og ég, fimm ára guttinn, settur á hina og haldið áfram fótgangandi og var förinni heitið í hin ónumdu Bláfjöll sem seinna áttu eftir að verða skíðasvæði höfuðborgarbúa.

Síðan var gengið upp hlíðar Jósepsdalar og er upp var komið spennti faðir minn skíðin á sig, setti mig á bakið og renndi sér niður eftir hlíðum Bláfjalla og mér litlum snáðanum fannst þetta mikið ævintýri og man ég eftir því hversu öruggur ég var á baki föður míns, enda var hann afburða skíðamaður.

Svona liðu æskuárin, annað hvort á fjöllum að vetri til eða í veiðiskap við spegilslétt Þingvallavatn á fögru sumarkvöldi eða í berjamó við Hlíðarvatn að hausti til, svo ég minnist nú ekki á Eyjafjöllin og Þórsmörkina þaðan sem hann átti sterkar rætur. Já, faðir minn var mikill útivistar- og náttúruunnandi og það smitaðist út í mig snáðann, enda vorum við börnin alltaf tekin með í allar svona ferðir.

Er ég var tíu ára skildu faðir minn og móðir og minnkaði samgangurinn þá töluvert en átti ég þó margar góðar stundir með honum fram á unglingsárin.

Er ég var 22 ára var ég í vandræðum með líf mitt og tókst á við það og í framhaldi af því flutti ég heim til pabba sem þá var fluttur í Hveragerði.

Og eftir það höfum við báðir búið þar og margt brallað saman.

Það á eftir að verða tómlegt að hafa þig ekki í nágrenninu og geta ekki komið við og spjallað eða hringt og rifjað upp góða veiðisögu.

Nú á síðustu mánuðum varstu orðinn veikur og miklu veikari en ég gerði mér grein fyrir. Þú hafðir valið þér hlutskipti, það var að þrauka og bera þín veikindi í hljóði.

Og það tókst þér og það virði ég, vegna þess að það var þinn vilji.

Og að lokum ætla ég að kveðja þig með þeim orðum sem þú kvaddir mig oft með; vertu bless kallinn minn. Við eigum eftir að hittast síðar og þú verður í huga mér er ég þeysist um sveitirnar í sumar.

Þinn sonur,

Andrés Úlfarsson.

Elsku pabbi

Enn einu sinni

upp hefst vetrartíð.

Blóm láðs þótt linni,

líkn þín dvín ei blíð.

Höndin þín mér hlúi,

hret er vitja mín,

sælt mér sumar búi

síðar náðin þín.

Sumar, vetur, vor og haust

von ég set á þig og traust.

Eftir hretin endalaust

eilíf sólin skín.

(Valdimar Briem.)

Á þessum tímamótum streyma minningar fram. Þegar ég var barn og unglingur bjó ég hjá þér um tíma. Þú varst mikið fyrir útiveru, þannig að á veturnar fór ég mikið á skíði með þér. Sumrin fóru í að veiða, þá aðallega við Þingvallavatn þar sem við áttum bústað. Einnig veiddum við í Markarfljóti, en á Eyvindarholti þar nálægt bjó frændfólk okkar. Var sá staður þér kær. Ég og mín fjölskylda eigum eftir að sakna þín.

Ólöf Dagmar Úlfarsdóttir.

Elsku pabbi minn, ekki grunaði mig að ég þyrfti að kveðja þig svona fljótt. Þú sem sagðir alltaf þegar ég var með kvef; aldrei verð ég veikur, samt er ég úti allar nætur. Þú gast verið erfiður stundum en svo gastu líka verið svo skemmtilegur og fyndinn, þú hafðir þinn húmor sem örugglega ekki allir hafa fattað. Þú hafðir svo margar sögur að segja frá því að þú varst ungur og svo hafðir þú gaman af að segja mér sögur af því þegar ég var lítil.

Fljótlega eftir að þið mamma skilduð flutti ég til þín, þar leið mér vel, ég var ekkert hrædd við að sofa þar ein meðan þú varst að vinna á nóttunni, því ég vissi að þú kæmir heim og fylgdist með húsinu. Þú varst duglegur að elda og kóteletturnar þínar í raspi eru ennþá þær bestu sem ég hef smakkað. Við gerðum margt saman þegar ég var yngri, fórum oft á skíði og í sund.

Þegar ég var yngri áttum við mörg dýr, ketti, stóra hunda og fiska og oftar en ekki áttum við fleira en eitt dýr í einu. Einn daginn þegar við áttum ekkert dýr komstu heim með lítinn hund, Rosie og þá var ekki aftur snúið, þarna fannstu tegundina þína. Seinna fengum við okkur svo Díönu og svo Snúlla. Hundarnir veittu þér svo mikinn félagsskap og þú elskaðir þá meira en allt. Þeir eru litlir í sér núna og sakna þín en við systkinin munum sjá um að þeir fái góð heimili. Það er líka gaman að því að flest af okkur systkinunum eigum núna allavega einn Chihuahua á mann.

Þegar ég var í æfingaakstri hjá þér á Suzuki Jymniinum er ekki hægt að segja að þú hafir verið rólegur eða þægilegur, þú varst frekar stressaður, með aðra hendina í haldfangingu fyrir ofan hurðina og hina á handbremsunni og ef þér fannst ég bremsa of seint þá sagðir þú: ,,Hvað, ætlarðu að taka beygjuna á þremur hjólum?“ Mér fannst ekki gaman að þessu þá en hlæ að þessu núna og eftir á varstu fínasti kennari, vantaði bara smá þolinmæði.

Þig dreymdi um að eignast sumarbústað á Þingvöllum, þar sem þú gætir verið með hundana, veitt og gert það sem þér þótti skemmtilegast. Ef ég ætti óskastein myndi ég óska þess að þessi draumur þinn hefði ræst, því þetta hefði gert þig svo ánægðan. Þú elskaðir að vera úti í náttúrunni og hafðir svo gaman af því að fara austur undir Eyjafjöllin, í Strandarkirku, í fjöruna með hundana og upp í fjöll að labba.

Daginn fyrir páska kom ég með páskaegg til þín, sem þú varst ánægður með því þú sagðist ekki hafa tímt að kaupa þér sjálfur. Það lá vel á þér og þú talaðir ekki um veikindi, þú hefur ekki viljað að ég vissi af þeim. Þegar ég ferðaðist sagðirðu ,,Mundu svo það sem pabbi segir, ekki vera að þvælast neitt ein og passaðu þig á öllu illu“. Ég mun alltaf hugsa um þessi orð þín það sem eftir er þegar ég ferðast.

Takk fyrir allt elsku pabbi minn, þú varst besti pabbinn í heiminum og ég sakna þín svo mikið. Það verður erfitt að geta ekki hringt í þig eða kíkt á þig en ég verð að læra að lifa með því. Það er svo margt eftir sem ég hefði viljað að þú værir með í en ég veit að þú fylgist alltaf með mér af himnum.

Þín dóttir,

Guðrún Björg.

Elsku afi okkar og nafni,

það er skrýtið til þess að hugsa að þú sért farinn svo fljótt frá okkur. Það eru margar góðar minningar sem þjóta um huga okkar.

Þú varst mikill íþróttamaður og þá heillaði skíðaíþróttin þig mest. Maður sá að þér leið vel uppi í brekku enda um frábæran skíðamann að ræða. Þú varst mikill dýravinur og oftast fengu þau alla þína athygli og laumaðir þú oft einhverju gómsætu til þeirra. Þú varst líka mjög mikill dellukarl og prófaðir marga hluti í gegnum ævina. Einnig blundaði í þér nokkur nýjungagirni en við gætum ekki talið alla þá bíla sem þú hefur átt um tíðina þó svo að við myndum nota alla okkar fingur og tær.

Þú varst góður maður sem við getum verið stolt af að líkjast. Það er mikill missir að manni eins og þér, afi okkar, og eigum við eftir að sakna þín mikið.

Okkur þykir vænt um þig, elsku besti afi okkar,

megi guð geyma þig.

Þín barnabörn,

Sólveig Dröfn og Úlfar Jón.

Elsku afi, nú líður þér örugglega betur, en ég vissi ekki að þú værir svona mikið veikur. En þegar þú varst á lífi varst þú örugglega duglegasti maður á Íslandi því þú sinntir vinnuni þinni þrátt fyrir að þú værir orðinn svona mikið veikur og þú misstir ekki einn einasta dag úr. En þegar þú komst ekki með Morgunblaðið á miðvikudagsmorguninn þá vissi ég að eitthvað mikið var að. Þú varst mikill íþróttamaður og útivistamaður áður en þú veiktist, þú komst oft með mér á skíði þegar ég var lítill og mér þótti það rosalega gaman. Þú varst mikill dýravinur enda áttirðu þrjá hunda. Þú varst hjartagóður maður og ert það enn. Ég elska þig, afi minn

Hinsta kveðja, þinn afastrákur

Stefán Þór.

Dag í senn, eitt andartak í einu,

eilíf náð þín, faðir, gefur mér.

Mun ég þurfa þá að kvíða neinu,

þegar Guð minn fyrir öllu sér?

Hann, sem miðlar mér af gæsku sinni,

minna daga skammt af sæld og þraut,

sér til þess að færa leið ég finni

fyrir skrefið hvert á lífs míns braut.

Hann, sem er mér allar stundir nærri,

á við hverjum vanda svar og ráð,

máttur hans er allri hugsun hærri,

heilög elska, viska, föðurnáð.

Morgundagsins þörf ég þekki eigi,

það er nóg, að Drottinn segir mér;

Náðin mín skal nægja hverjum degi,

nú í dag ég styð og hjálpa þér.

Guð, ég fæ af fyrirheitum þínum

frið og styrk, sem ekkert buga má.

Auk mér trú og haltu huga mínum

helgum lífsins vegi þínum á,

svo að ég af hjartaþeli hreinu,

hvað sem mætir, geti átt með þér

daginn hvern, eitt andartak í einu,

uns til þín í ljóssins heim ég fer.

(Sigurbjörn Einarsson)

Hvíl í friði, kæri vinur.

Helena Kristmannsdóttir

og fjölsk.

Fletta í greinum frá þessum degi

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.