Það stefnir í ríkisstjórn sem einhverjir munu kalla sögulega. Gangi það eftir verður það sögulegt vegna þess að flokkar sem hafa skilgreint sig lengst til hægri og vinstri í íslenskum stjórnmálum sameinast í ríkisstjórn.

Það stefnir í ríkisstjórn sem einhverjir munu kalla sögulega. Gangi það eftir verður það sögulegt vegna þess að flokkar sem hafa skilgreint sig lengst til hægri og vinstri í íslenskum stjórnmálum sameinast í ríkisstjórn. Margir munu kætast, sérstaklega þeir sem vilja sjá stjórnmálin einsleit og þeir sem gæta sérhagsmuna. Stjórnarsáttmálinn verður ekki framsýnn, hann verður íhaldssamur, nefndir verða skipaðar um eitt og annað, falleg orð sjást og hástemmdar yfirlýsingar um bót og betrun. Það verða ekki lækkaðir skattar eða hækkaðir þrátt fyrir loforð í báðar áttir. Það verður staðinn vörður um sláturleyfishafana en ekki sauðfjárbændur og það verður rekin hörð náttúruverndarstefna á kostnað nýtingar.

Settir verða fjármunir í innviði án þess þó að útgjaldamódeli ríkssjóðs verði ruggað þar sem tekjur verða á þessu ári milljörðum ef ekki tugum milljarða hærri en spáð var.

Það sem þó mun vekja mesta athygli er að tími Sjálfstæðisflokksins og VG eins og við þekkjum þessa flokka í dag er liðinn. Meira að segja Steingrímur J. og Óli Björn voru samsíða í Mogganum með sömu skilaboð!

Sjálfstæðisflokkurinn sem hefur gefið sig út fyrir að vilja frelsi einstaklingsins og lága skatta skiptir því fyrir ríkisafskipti og óbreytta eða hærri skatta.

Vinstri grænir sem hafa talað líkt og heilagur andi leggi þeim orð í munn, boðað siðbót og formælt illsku íhaldsins, frekju, yfirgangi, hagsmunagæslu, græðgi og titrað í hnjánum af hneykslan, gefa sjálfum sér aflátsbréf fyrir öllum stóru orðunum gagnvart Sjálfstæðisflokknum til þess eins að komast í ríkisstjórn.

Þegar þingmenn VG strunsa stórstígir, bindislausir með þaninn brjóstkassa í ræðustól Alþingis mun enginn, ekki nokkur maður, trúa orði sem þeir segja.

En aflátsbréfin voru tvö sem Vinstri grænir keyptu. Annað fyrir sig sjálfa en hitt verður líklega afhent Sjálfstæðisflokknum fyrir einn stól. Aðalstólinn.

Kjósendur VG munu lengi muna að verðmæti þessa stóls er ekki mælt í krónum eða gulli heldur sálum. En hvað fær milliliðurinn, sem verður að komast í stjórn? Milliliðurinn sem gaf sig út fyrir að vera sáttasemjari, sá eini sem gætti friðar á jörðu og nálægum plánetum, sýndi að í besta falli verður sáttin til í neyð. Trúlega fær hann þrjá góða stóla. Einn fyrir sig, annan fyrir vara og þann þriðja fyrir eigandann.

Gangi þetta eftir gæti myndast rými til hægri og vinstri í íslenskum stjórnmálum. Reyndar eru flokkar á þessum slóðum sem geta, með því að breyta tali og tón örlítið, skákað bæði Sjálfstæðisflokki og VG á næstu árum.

Framhaldið verður því áhugavert, réttara sagt skemmtilegt, því fátt auðveldar stjórnarandstöðu lífið meira en ríkisstjórn sem er mynduð um lægsta samnefnara og af flokkum sem allir eru eins.

Höfundur er þingmaður Suðvesturkjördæmis og þingflokksformaður Miðflokksins. gunnarbragi@althingi.is