Grétar Norðfjörð, fyrrverandi aðalvarðstjóri í Reykjavík, var fæddur í Flatey á Breiðafirði hinn 5. febrúar 1934. Hann lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi hinn 29. júlí síðastliðinn. Foreldrar hans voru Sigurður Sigurðsson Norðfjörð, sjómaður frá Neskaupstað, og Guðrún Björg Ólafsdóttir. Grétar ólst upp í Reykjavík hjá fósturforeldrum, þeim Jóni Jakobi Jónssyni og Ingibjörgu Ólafsdóttur. Árið 1956 kvæntist hann Jóhönnu Runólfsdóttur, f. 28.11. 1936. Dætur þeirra eru Erla B. Norðfjörð, f. 15.6.1953, og Alda Björg Norðfjörð, f. 8.9. 1955. Barnabarn Grétars er Manuela Ósk Harðardóttir, f. 29.8. 1983.

Grétar hóf störf í Lögreglunni í Reykjavík árið 1959 og starfaði þar til ársins 2001.

Útför Grétars verður gerð frá Hallgrímskirkju á morgun, mánudaginn 12. ágúst og hefst athöfnin klukkan 13.30.

Fallinn er frá stórbrotinn og öflugur félagi langt um aldur fram. Okkur setti hljóða, fyrrum samstarfsmenn hjá lögreglunni í Reykjavík, þegar við fréttum að vinur okkar og fyrrum samstarfsmaður væri alvarlega veikur og stuttu síðar að hann væri fallinn frá. Þessi fríski og öflugi maður sem ætlaði svo sannarlega að njóta eftirlaunaáranna. "En maðurinn upphugsar veg sinn en Guð stýrir honum."

Það var auðvelt að kynnast Grétari enda var hann áberandi persóna innan lögreglunnar og ekki síður áberandi vegna þeirrar þjónustu sem hann veitti okkur með því að reka samhliða starfi sínu í lögreglunni verslun sem sá okkur fyrir hluta einkennisfatnaðarins. Ég kynntist Grétari fljótlega eftir að ég byrjaði sem lögreglumaður í Vestmannaeyjum 1976. Honum var umhugað um okkur landsbyggðarlögreglumennina og lét okkur aldrei fara tómhenta frá sér. Þessi lipurð og þjónustulund við félaga sína, en í hans augum voru allir lögreglumenn vinir hans, var einkennandi í fari hans. Sterk kynni urðu okkar á milli þegar ég fluttist til lögreglunnar í Reykjavík 1992 og störfuðum við í nokkur ár saman á sömu vaktinni. Hann og Hjörtur Sæmundsson varðstjóri voru mjög nánir samstarfsmenn og hvor á sinn hátt urðu mínir traustu samherjar.

Grétar hafði mikinn metnað í garð lögreglunnar og skildi nauðsyn forvarnarstarfs og var hann frumkvöðull á því sviði hjá lögreglunni í Reykjavík. Innbrotavarnir áttu hug hans allan og var hann ötull við að brýna almenning á að gæta vel að sér og ganga vel frá hurðum og gluggum. Hann kom með hagnýtar ábendingar sem dugðu og eins var áhugi hans svo mikill að hann vakti yfir þekktum innbrotastöðum til að góma þjófana áður en þeir næðu að valda tjóni. Hann var keppnismaður og hætti ekki keppni fyrr en hann hafði náð settu marki og séð árangur erfiðis síns.

Grétari voru falin mörg ábyrgðarstörf innan lögreglunnar og síðustu ár hans í starfi gegndi hann aðalvarðstjórastarfi á miðborgarstöð lögreglunnar í Reykjavík. Hann naut sín í miðborginni enda lagði hann sig allan fram, ásamt lögreglumönnunum sem unnu undir hans stjórn, að fegra borgarlífið með því að efla eftirlit og grípa inn í þar sem það átti við.

Eftir að Grétar fór á eftirlaun fyrir um tveimur árum, lagði hann mikla rækt við sína gömlu félaga. Það var gott að fá hann í heimsókn og heyra hvað hann hafði til málanna að leggja. Ekki var allt samþykkt en áhugi hans og eldmóður var smitandi og sýndi að honum var umhugað um löggæsluna í Reykjavík. Þessi hugur gladdi okkur og var okkur mikið í mun að vinur okkar gæti notið lífsins með Jóhönnu eiginkonu sinni, sem var hans stoð og stytta alla tíð. Í góðu spjalli okkar á milli síðustu ævidaga hans tjáði hann mér hvað það hefði verið sér mikilvægt í öllum hans störfum að eiga svo traustan lífsförunaut sem Jóhanna var alla tíð. Dætur hans tvær og dótturdóttir voru hans augasteinar. Stoltið og þakklætið skein úr veikum augum hans en gaf honum kraft til að bugast aldrei í hans erfiðu veikindum.

Ég vil þakka vini mínum Grétari fyrir samleiðina, án hans stuttu samleiðar hefði lífsmunstrið mitt orðið öðruvísi. Hvatning hans og gagnrýni var fram borið af heilum hug og það var mikilsvert.

Ég veit að ég get mælt fyrir hönd okkar lögreglumanna hjá embætti lögreglustjórans í Reykjavík að góður drengur og traustur félagi er fallinn frá langt um aldur fram.

Hafðu þökk fyrir allt og allt. Guð blessi minningu þína.

Geir Jón Þórisson,

yfirlögregluþjónn

í Reykjavík.

Mig setti hljóðan er mér barst sú fregn að góður vinur minn og félagi, Grétar Norðfjörð, væri látinn. Hugurinn reikaði aftur í tímann og ég minntist margra góðra stunda sem við áttum saman.

Það var ætíð mikill kraftur í Grétari. Þegar hann starfaði sem knattspyrnudómari lét hann það ekki nægja að dæma heldur var hann á fullum krafti að sinna félagsmálum dómara. Oft kom hann með róttækar hugmyndir sem mönnum þóttu vera vonlausar en það liðu ekki mörg ár þar til aðrir komu með þessar "vonlausu" hugmyndir og þóttu þær þá mjög góðar. Við höfum oft rifjað þetta upp og haft gaman af. Það sem Grétar tók að sér gerði hann með miklum sóma. Ég minnist þess sérstaklega þegar hann sá um móttöku á erlendum knattspyrnudómurum. Voru hinir erlendu gestir mjög ánægðir með þátt Grétars, sem sást best á þeim mikla fjölda þakkarbréfa sem kom frá þeim. Grétar starfaði sem knattspyrnudómari vel á fjórða áratuginn og er með einn lengsta starfsferil knattspyrnudómara á Íslandi og er það mjög fátítt í knattspyrnuheiminum að menn starfi svona lengi. Það var gott að eiga Grétar sem vin, hann var hjálpfús og góður félagi. Það væri hægt að segja svo mikið og gott um Grétar en ég ætla að láta þetta nægja. Að leiðarlokum vil ég færa vini mínum og félaga þakklæti fyrir alla vináttuna og ánægjulega samfylgd. Far þú í friði góði vinur.

Við Ásta færum Jóhönnu og fjölskyldu hugheilar samúðarkveðjur á þessari kveðjustund.

Guðmundur Haraldsson.

Góður félagi úr Knattspyrnufélaginu Þrótti er fallinn frá, Grétar Norðfjörð lögregluvarðstjóri. Grétar kom til starfa í Þrótti strax í upphafi þess góða félags sumarið 1949. Þá var hann unglingur sem gustaði af. Hann hafði orku og athafnaþrá og hann hafði þá þegar sterkar skoðanir á málefnum og mönnum.

Ég minnist Grétars sérstaklega sumarið 1955, rigningarsumarið mikla. Þá tók hann að sér að þjálfa okkur strákana í 3. flokki félagsins, hann bara eilítið eldri en nemendurnir. Það sumar var varla þurr þráður á þjálfara og nemendum hans á æfingunum. En þetta endaði með eftirminnilegri og árangursríkri utanlandsferð til Danmerkur, Svíþjóðar og Noregs síðla sumars. Þar skein sólin glatt. Þar lagði Þróttur bestu lið Danmerkur eins og ekkert væri sjálfsagðara. Hann einn í hópnum talaði norræn tungumál, hafði verið í siglingum með norskum, og þekkti lífið og tilveruna á norrænum slóðum.

Grétar kom fram sem dómari í nafni Þróttar og náði þar hæstu tindum, hann var mjög dugmikill dómari, fyrst hjá yngri flokkum, síðan í meistaraflokki, og loks varð hann milliríkjadómari. Í félagsmálum dómara vann Grétar mikil þrekvirki og setti dómarastéttina á sinn verðuga stall.

Þegar Grétar, Jóhanna kona hans og dætur bjuggu í New York þar sem Grétar gætti öryggis valdamanna hjá Sameinuðu þjóðunum vann hann ágæt störf fyrir Dagblaðið Vísi, þar sem ég starfaði sem fréttastjóri. Ég hitti Grétar þegar ég var á ferð um stórborgina og naut traustrar leiðsagnar hans.

Alla tíð fylgdist Grétar náið með málefnum Þróttar, gladdist þegar vel gekk, en hafði oft áhyggjur af gangi mála. Að kvöldi dánardags Grétars léku Þróttarar gegn ÍR með sorgarborða á handleggjum. Og það kvöld léku þeir sinn besta leik í sumar. Það hefur áreiðanlega glatt Grétar Norðfjörð að sjá slíkan stórleik.

Ég mæli áreiðanlega fyrir munn fjölmargra félaga minna þegar ég kveð Grétar Norðfjörð, okkar góða félaga. Fjölskyldu hans sendi ég mínar samúðaróskir og bið almættið að vernda hana og styrkja.

Jón Birgir Pétursson.

Kveðja frá KSÍ

Með Grétari S. Norðfjörð er genginn einn merkasti forystumaður í dómaramálum innan knattspyrnuhreyfingarinnar á Íslandi. Grétar tók dómarapróf árið 1950 og sinnti dómarastörfum allt til ársins 1988. Á löngum ferli sínum dæmdi Grétar 1.276 leiki en hann dæmdi fyrir Þrótt í Reykjavík. Hann var milliríkjadómari í 17 ár og auk þess starfaði hann sem knattspyrnudómari bæði í Noregi og í Bandaríkjunum.

Grétar beitti sér mjög í félagsmálum dómara og átti þátt í stofnun dómarafélaga vítt og breitt um landið. Þegar Knattspyrnudómarasamband Íslands var stofnað árið 1970 var það einkum að þakka frumkvæði og atorku Grétars, því hann hafði allt frá árinu 1960 beitt sér fyrir stofnun þess. Grétar var líka frumkvöðull í þeirri baráttu að dómarar fengju laun fyrir störf sín sem nú þykir sjálfsagt. Hann starfaði í fjölda ára sem kennari í knattspyrnudómarafræðum og um langt árabil annaðist hann móttöku fyrir KSÍ á erlendum dómurum sem komu til starfa í landsleikjum. Það gerði Grétar á óaðfinnanlegan hátt og sparaði hvergi tíma eða fyrirhöfn til að gleðja þessa erlendu gesti. Þetta sýnir vel hversu miklu og merkilegu starfi Grétar skilaði í íslenskri knattspyrnuhreyfingu og er þó margt ótalið.

Grétar S. Norðfjörð var einn af þessum merku forystumönnum sem berjast fyrir sínum málstað hvað sem á gengur og oft blés á móti. Hann átti ekki alltaf samleið með meirihlutanum, hann var oft umdeildur fyrir skoðanir sínar og oft var hann fyrstur til að vekja máls á óþægilegum málum, en aldrei var efast um dugnað hans og ósérhlífni við þann málstað sem hann trúði á af einlægni. Grétars verður sannarlega minnst sem stórmennis í hópi íslenskra knattspyrnudómara.

Knattspyrnusamband Íslands minnist látins leiðtoga í dómarastétt og um leið góðs félaga. Minning hans mun lengi lifa innan knattspyrnuhreyfingarinnar á Íslandi.

Innilegar samúðarkveðjur og þakkir færum við eiginkonu hans og fjölskyldu.

Eggert Magnússon,

formaður KSÍ.