Magnea Dagmar Tómasdóttir fæddist í Reykjavík 2. nóvember 1946. Hún andaðist á Landspítalanum við Hringbraut hinn 6. febrúar síðastliðinn. Foreldrar hennar voru Magnea Dagmar Sigurðardóttir, f. 11.11. 1906, d. 28.1. 1999, og Tómas Sigvaldason, f. 26.12. 1907, d. 11.6. 1980. Systkini Magneu eru: Halldóra Erla, f. 28.9. 1931, maki Stefán G. Stefánsson, f. 4.2. 1934; Sigurður, f. 10.6. 1933, d. 22.8. 1990, maki Valdís Ólafsdóttir, f. 25.4. 1936; Inga Valdís, f. 31.8. 1937, maki Helgi Rafn Traustason, f. 18.4. 1937, d. 21.12. 1981.

Hinn 14.11. 1976 giftist Magnea eftirlifandi eiginmanni sínum Rúnari Þórhallssyni, f. 16.1. 1937. Synir þeirra eru: Þórhallur Rúnar, f. 3.8. 1975, sambýliskona Guðrún Vigdís Jónasdóttir, f. 16.12. 1977; Tómas, f. 1.2. 1979, sambýliskona Hrefna Jónsdóttir, f. 31.7. 1979, eignuðust þau dóttur hinn 3. febrúar 2005. Þórhallur Rúnar á dótturina Lísu Margréti, f. 4.11. 1997.

Magnea vann hin ýmsu störf á sínum yngri árum, m.a. hjá Eimskipafélagi Íslands bæði á sjó og landi. Mestan hluta ævinnar vann hún við verslunarrekstur, en síðustu ár starfaði hún í mötuneyti starfsfólks Og Vodafone.

Magnea var alla tíð mjög virk í félagsmálum. Hún var í líknarfélaginu Hvítabandinu og um tíma í stjórn þess, einnig starfaði hún í Mæðrastyrksnefnd. Magnea var mikill stuðningsmaður KR og starfaði hún með KR-konum.

Útför Magneu fer fram frá Bústaðakirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 13.

Æ, hvað lífið getur verið ósanngjarnt eins og það getur líka verið yndislegt.

Við fjölskyldan erum nú búin að fá að kynnast því á síðustu dögum hvað lífið er fljótt að breytast úr gleði í sorg. Öll vorum við í skýjunum yfir litlu nýfæddu prinsessunni hjá Tomma og Hrefnu og full tilhlökkunar yfir fæðingu næsta krílis hjá okkur Rúnari eftir fáeinar vikur. Þá dynur sorgin yfir og þú, Magnea mín, ert rifin í burtu frá okkur bara sísvona, enginn aðdragandi, bara farin og okkur er bara ætlað að taka því. Þú sem varst svo spennt yfir allri þessari fjölgun og hlakkaðir svo til að fá fleiri barnabörn, það voru svo góðir og spennandi tímar framundan. Þú náðir ekki einu sinni að sjá og knúsa litlu nýfæddu prinsessuna.

Við trúum því samt að þú sért hérna hjá okkur og fylgist vel með og eigir eftir að hjálpa okkur að leiða börnin rétta leið í gegnum lífið. Við eigum eftir að vera dugleg að segja börnunum okkar frá ömmu Magneu sem hlakkaði svo til að fá þau í heiminn til að umvefja þau hlýju og ást, líkt og hún Lísa Margrét var svo heppin að fá að njóta frá þér (þó svo að það hafi verið alltof skammur tími). Það var svo yndislegt sjá hvað þið Lísa voruð nánar og miklar vinkonur og ég veit að hún á einnig eftir að vera dugleg við að segja ófæddu systkini sínu og litlu frænku sinni margar góðar sögur af ömmu Magneu.

Elsku Magnea mín, mig langar að þakka þér fyrir að vera alltaf til staðar fyrir okkur og takk fyrir að taka mér svona vel þegar ég kom inn í fjölskylduna.

Takk fyrir hjálpina og stuðninginn í frekar brösóttri meðgöngu minni og það er aldrei að vita nema það eigi eftir að reynast rétt, eins og þú sagðir svo oft við mig, að ég muni gleyma öllum erfiðleikunum um leið og ég fái barnið í hendurnar og gefi þér annað barnabarn síðar, en við sjáum nú bara til með það. Allavega verð ég þér líka að eilífu þakklát fyrir að takast svona vel til með að ala af þér svona gott mannsefni fyrir mig og mun ég halda áfram að gera mitt besta í að passa upp á frumburð þinn. Takk fyrir allt, elsku tengdamamma, minning þín lifir með okkur öllum. Megir þú hvíla í friði.

Elsku fjölskylda, megi góður guð blessa okkur öll

Guðrún Vigdís.

Elsku hjartans Magnea mín. Það var hræðilegt reiðarslag að frétta að þú værir búin að kveðja þennan heim. Öllum að óvörum ertu kölluð burt frá okkur og verðum við að trúa því sem eftir lifum að þú farir í æðra hlutverk langt í burtu frá okkur.

Magnea var einstaklega atorkumikil kona og var fátt sem fram hjá henni fór. Hún starfaði um árabil hjá Mæðrastyrksnefnd og Hvítabandinu og svo má ekki gleyma hún var gallharður KR-ingur. Það var alveg sama hvað bjátaði á, Magnea var alltaf fyrst til að bjóða fram hjálparhönd og lýsir það hennar karakter vel. Einstaklega ljúf og góð kona ásamt því að vita alveg nákvæmlega hvað hún vildi í lífinu. Í huga mér eru ekki til orð til að lýsa því hversu lífið getur verið ósanngjarnt. Þú sem varst búin að bíða í ofvæni eftir tveimur barnabörnum sem voru á leiðinni og annað nýkomið í þennan heim þegar þú kveður hann. Þú sem fékkst ekki einu sinni að knúsa litlu ömmustelpuna þína. En þetta sannar víst það að þegar eitt líf kviknar, þá slokknar á öðru, eins ósanngjarnt og það er í þessu tilviki. Að lokum langar mig að votta öllum í þessari góðu og samheldnu fjölskyldu mína dýpstu samúð. Megi guð fylgja ykkar öllum.

Legg ég nú bæði líf og önd,

ljúfi Jesús, í þína hönd,

síðast þegar ég sofna fer

sitji Guðs englar yfir mér.

(Hallgr. Pét.)

Elskan mín, hvíldu í friði. Megi Guð almáttugur vaka yfir þér.

Þínar tengdadóttir og ömmustelpa,

Hrefna Jónsdóttir og

óskírð Tómasdóttir.

Elsku Magnea. Á laugardagskvöldið sagði ég við pabba minn, að ég ætlaði að senda þér blóm á sunnudeginum, því að ég kæmist ekki til þess að heimsækja þig. Á sunnudagsmorgninum hringdi pabbi í mig og sagðist vera að koma til mín til þess að tala við mig. Um leið og ég lagði símann á fékk ég sting í hjartað, ég fann á mér að það var ekki allt eins og það átti að vera. Svo kom hann til mín og sagði við mig að þú værir dáin. Ég trúði því ekki, það gat ekki verið að þú værir farin frá mér. Tilhugsunin um að þú værir farin var svo skrítin, þú sem varst mér eins og mamma. Ég man þegar ég var sex ára og bjó í Reykjavík, þá veiktist mamma mín og þú tókst mig að þér. Ég man það var alltaf svo gaman hjá okkur. Pabbi talaði alltaf um hvað þú dekraðir við mig, þú varst mér alltaf svo góð og ég gat talað við þig um allt. Ég vildi að ég hefði getað verið hjá þér meðan þú varst á sjúkrahúsinu, en þar sem við bjuggum hvor á sínu landshorninu þá var það ekki hægt. Ég veit að þú ert á góðum stað núna og ég mun alltaf hugsa um þig. Megi englarnir vera með þér.

Gyða Valdís.

Elsku besta amma mín. Takk fyrir allt sem að við höfum gert saman og takk fyrir allt sem þú ert búin að gefa mér, það besta er hálsmenið, línuskautarnir og það allra besta þú. Ég hefði aldrei fengið þetta allt ef þú hefðir ekki verið til. Þú varst besta vinkona mín og ég ætla alltaf að muna eftir þér. Og ég ætla að kveikja á kerti á hverjum einasta degi. Ég ætla að vera dugleg að mæta á KR leiki og ég veit að þú verður þar með mér eins og alltaf. Ég hugga mig við það að þú dóst alveg eins og þú vildir, sofnaðir og fannst ekkert til.

Ég elska þig, elsku amma mín. Sofðu rótt.

Þín

Lísa Margrét.

Elsku Magnea. Það er alltaf erfitt að sætta sig við það þegar einhver nákominn er kallaður burt út þessu lífi. Minningarnar eru margar og góðar.

Þinn ljúfi sterki persónuleiki hafði víða áhrif. Það var ekki bara fjölskyldan sem fékk að njóta hlýju þinnar. Hvítabandið, Mæðrastyrksnefnd og KR-konur fengu að njóta krafta þinna svo um munaði. Aldrei sástu eftir þeim tíma og sýndir í verki að sælla er að gefa en þiggja.

Við viljum þakka þér fyrir allar þær góðu stundir sem við áttum saman.

Hvíl í friði.

Elsku pabbi, Rúnar, Tommi og fjölskyldur, við vottum ykkur okkar dýpstu samúð.

Sveinn B. Rúnarsson,

Halldóra Ólafsdóttir, Bertha Þyrí og Ragnar Ágúst.

Úti er grátt og kalt. Veturinn í almætti sínum. Lýsir ef til vill hugarástandi þess er skrifar. Mín elskulega frænka, vinkona og hálfgildings systir er látin langt um aldur fram.

Magnea Dagmar Tómasdóttir var fædd 2. nóv. 1946, dóttir hjónanna Magneu Dagmarar Sigurðardóttur og Tómasar Sigvaldasonar sem bæði eru látin. Mæður okkar voru systur og feður okkar systrasynir þannig að skyldleikinn var mikill. Ung að árum fór hún að dvelja í sveitinni á Árbakka tíma og tíma á sumrin. Er ég fór svo á skóla til Reykjavíkur dvaldi ég á heimili foreldra hennar í góðu yfirlæti og tengdist fjölskyldunni föstum böndum. Unglingsárin eru björt í minningunni og full af glaðværð, en af henni átti Magnea nóg. Það sem við Magnea upplifðum saman væri efni í bók.

Hún giftist Rúnari Þórhallssyni og saman eiga þau synina Þórhall Rúnar og Tómas. Búskap sinn hófu þau á Brekkustíg 8 en síðan lá leiðin í Kópavoginn. Dagmar móðir Magneu flutti með þeim og var í skjóli þeirra til dauðadags. Var einkar kært milli mægðnanna og annaðist Magnea móður sína af einstakri elsku.

Atorkusöm var Magnea í meira lagi og kunni því illa að sitja auðum höndum. Hún var glaðvær og gestrisin og kunni því vel að hafa fólk í kringum sig enda vön tíðum gestakomum úr foreldrahúsum. Var oft glatt á hjalla á heimili Magneu og Rúnars og vel tekið á móti þeim sem voru á ferð.

Félagsmál voru Magneu einkar hugleikin og vann hún af krafti að þeim eins og öðru er hún tók sér fyrir hendur. Má þar nefna sem dæmi Mæðrastyrksnefnd og Kvenfélagið Hvítabandið en verkefnum þar sinnti hún af alhug.

Ég kveð kæra vinkonu og frænku og þakka áratuga tryggð og vináttu við mig og fjölskyldu mína bæði í gleði og sorg. Ég bið guð að gefa eiginmanni, sonum og fjölskyldum þeirra styrk og trú á að allt í lífinu hafi einhvern tilgang. Einnig flyt ég kveðjur og þakkir frá systkinum mínum frá Árbakka og fjölskyldum þeirra.

Far þú í friði og hafðu þökk fyrir allt og allt.

Sigrún Bjarnadóttir.

Kæra frænka, mig langar að kveðja þig með nokkrum orðum sem erfitt var að koma á blað, þar sem andlát þitt bar svo brátt að. Minningarnar um allar samverustundirnar með þér hafa streymt fram í huga minn síðustu daga.

Þegar ég var lítil stelpa og fór til Reykjavíkur með mömmu og pabba þá var ávallt gist hjá ömmu og afa á Brekkustígnum. Alltaf var tilhlökkun hjá mér og spennandi að fá að fara upp til Magneu frænku á kvöldin til að spila eða spjalla. Þú varst alltaf svo þolinmóð og góð við mig og hafðir alltaf tíma til að fara með mig hitt og þetta um borgina þegar ég kom suður.

Minnisstæður er mér sumarmánuðurinn sem ég réð mig til þín í barnapössun þegar ég var tólf ára. Þá átti ég að passa Þórhall Rúnar á meðan þú varst að vinna á skrifstofunni hjá Eimskip. Fyrsta kvöldið sem ég var hjá þér gat ég engan veginn sofnað af því að mér var svo illt í maganum. En þú varst fljót að sjúkdómsgreina litlu frænku þína þar sem hún hafði aldrei áður verið í burtu ein frá foreldrum sínum. Þú hughreystir mig og sagðir að þetta myndi lagast mjög fljótt sem það og gerði.

Skrítið fannst mér þegar pabbi hitti þig þá kallaði hann þig alltaf Lillu, ég skildi þetta ekki fyrst, af því að þú hést Magnea frænka. En þetta var gælunafn sem bara pabbi notaði um þig eða ég minnist þess ekki að hafa heyrt neinn annan kalla þig þessu nafni. Aldrei kom ég suður öðruvísi en að koma við hjá Magneu frænku.

Ógleymanleg er mér samverustundin okkar í október 2003.

Ég og fjölskylda mín viljum senda Rúnari, Þórhalli Rúnari, Guðrúnu, Lísu Margréti, Tómasi, Hrefnu, óskírðri Tómasdóttur, mömmu, Erlu og Stefáni innilegar samúðarkveðjur. Missir ykkar og okkar allra er mikill en ég bið góðan Guð að styrkja okkur öll á þessum erfiðu tímum. Með kærri þökk fyrir allt og allt, kæra frænka.

Hvíl þú í friði.

Hjördís Anna og fjölskylda.

Í dag verður til moldar borin vinkona okkar og mikill KR-ingur, Magnea Tómasdóttir. Við kynntumst fyrst náið er við vorum kosnar í stjórn KR-kvenna, allt konur á ólíkum aldri, með ólíkan uppruna og uppeldi, en eitt áttum við sameiginlegt; að við erum allar KR-ingar og berum hag félagsins fyrir brjósti og þar var Magnea fremst meðal jafningja. Er stjórnin tók til starfa valdist Magnea í ritarastarfið sem reyndist happadrjúgt fyrir stjórnina því að áreiðanleiki, nákvæmni og heiðarleiki var henni í blóð borið. Hún sinnti þessu starfi með miklum sóma og er kæruleysi kom upp í ritun fundargerðar hjá okkur hinum áminnti hún okkur góðlátlega og benti okkur á að þetta væri skrá yfir sögu félagsins og vandvirkni myndi borga sig til framtíðar. Stjórnin var heppin að hafa hana innanborðs. Ein af annarri hættu í stjórn og nýjar konur tóku við en þessi stjórnarkjarni hélt sambandi og hittust hver hjá annarri til að spjalla og halda við góðri vináttu. Magnea var mikill stuðningsmaður fótboltans og mætti á alla leiki meistaradeildar, bæði hjá strákunum og stelpunum. Hennar verður sárt saknað á pöllunum á KR-vellinum í sumar. Stuðningur hennar við félagið var mikils virði fyrir okkur KR-inga, en að hafa stuðningsmann eins og Magneu innanborðs gerir félagið sterkara. Við vinkonurnar söknum hennar en geymum góðar minningar. Við sendum fjölskyldu hennar okkar innilegustu samúðarkveðjur.

F.h. fyrrverandi stjórnar KR-kvenna

Sólveig, Guðlaug, Guðrún, Hafdís og Þóra.