24. maí 2009 | Fólk í fréttum | 624 orð | 3 myndir

Korter í úrslit

FRÁ CANNES

Talið niður Tilkynnt verður í kvöld hvaða mynd hlýtur Gullpálmann í Cannes og sjálfsagt er kominn skjálfti í leikstjórana. Tarantino stígur þó bara dans við leikarana.
Talið niður Tilkynnt verður í kvöld hvaða mynd hlýtur Gullpálmann í Cannes og sjálfsagt er kominn skjálfti í leikstjórana. Tarantino stígur þó bara dans við leikarana.
[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Partíið er alveg að verða búið. Mannskapurinn er orðinn þreyttur og svefnlaus en samt vill enginn fara heim, augnablikið er núna, heima bíða bara reikningar.
Partíið er alveg að verða búið. Mannskapurinn er orðinn þreyttur og svefnlaus en samt vill enginn fara heim, augnablikið er núna, heima bíða bara reikningar. Samt er öllu meiri varkárni til staðar en áður, Íslendingar eru farnir að þekkja sinn vitjunartíma og brenna kertið bara í annan endann, við erum öll brennd, að minnsta kosti öðrum megin.

Það er Íslendingapartí hér í Cannes og hlutverk Íslendings í útlöndum tekur enn á sig nýjar myndir. Það er góður rómur gerður að nýrri mynd Rúnars Rúnarssonar, Önnu, og partíið er fullt af Íslendingum og Dönum auk Finna, Svía og Þjóðverja á stangli. Blaðamannafundurinn eftir stuttmyndasýningarnar var hins vegar kyndugt fyrirbæri, óþarflega langur og kynnar sem voru ekkert alltof öruggir í ensku. Þetta var eins og í annarri heimsálfu en blaðamannafundir í höllinni, þar sem fagmennskan er í fyrirrúmi og þrautreyndir blaðamenn sitja í flestum sætum. En um leið var þetta enn önnur mynd af Cannes, hér mættu unglingar í blaðamennskukúrsum og stemningin var gjörólík – en þó veitti ég athygli einum gutta sem er efni í hörkublaðamann, spurði hnitmiðaðra og góðra spurninga af miklu öryggi og mér kæmi ekki á óvart að ég ætti eftir að setja við hliðina á honum í höllinni sjálfri eftir ekki alltof mörg ár.

En það er kominn tími á að spá í spilin og veðja á sigurvegarana, enda verðlaunin afhent í kvöld, sunnudagskvöld. Ég hef aðallega verið að horfa á myndir í aðalkeppninni og þar er óvissan töluverð ennþá, þegar þetta er skrifað hef ég séð 13 myndir af 20 en væntanlega verða þær orðnar 16 þegar greinin birtist. Af þeim sem ég á eftir að sjá er orðspor Bright Star hvað best en hins vegar er orðið ekki ennþá komið á götuna um myndir á borð við The Time That Remains, Map of the Sounds of Tokyo, Andlit (Visage) og Enter the Void. Þá hafa bæði Í upphafi (Á l'origine) og Vengence fengið frekar volgar móttökur. En af keppnismyndunum sem ég hef séð stendur Looking for Eric tvímælalaust upp úr, en ef marka má stigatöfluna sem birtist daglega í Screen Daily er Spámaðurinn (Un prophète) líklegasta sigurmyndin. Fínasta ræma vissulega en varla sigurmynd.

Þá eru góðar myndir á borð við Fish Tank, Þorsta (Bak-Jwi) og Inglorious Basterds búnar að fá ágætis viðtökur, en þó ekki nærri því jafn góðar og fyrri myndir þessara leikstjóra. Það sama gildir raunar um Brotin faðmlög (Los abrazos rotos) Almadóvars, enda með síðri myndum spænska meistarans síðustu árin. Þá eru nokkrar myndir hreinlega frekar slappar, þar má nefna Vindhviður á vornóttum (Chun feng chen zui de ye wan), Taking Woodstock, Vincere, Villigrös (Les Herbes folles) og Hvíta borðann (Das Weisse Band) eftir Haneke – en þó útiloka ég ekki að síðastnefnda myndin gæti nappað einhverjum verðlaunum. Allar eru þær þó margfalt betri en hin filippseyska Kinatay, mynd sem væri hægt að eyða heilum pistli í að útlista hvernig öll trikkin í bókinni eru notuð vitlaust í. Loks er það umdeildasta mynd hátíðarinnar til þessa, Antichrist. Við erum kannski fá sem kunnum virkilega að meta hana, en ef örlögin hafa skipað nógu marga stuðningsmenn hennar í dómnefnd er aldrei að vita hvernig fer.

Að þessu sögðu eru raunar margar bestu myndirnar sem ég hef séð utan aðalkeppninnar. The Imaginarium of Dr. Parmassus og Up komast báðar á topp fimm listann hjá mér á hátíðinni sem og himnesk mynd Bahmans Ghobadi um írönsku neðanjarðartónlistarsenuna, Enginn veit um persnesku kettina (Kasi az gorbehaye irani khabar nadareh), sem keppir í Un Certain Regard. Það er eina myndin sem ég hef séð í þeim flokki, sem vissulega fellur nokkuð í skuggann af aðalflokknum – en ef allar hinar myndirnar þar eru jafn góðar og persnesku kettirnir hef ég kannski verið að horfa í vitlausa átt.

asgeirhi@mbl.is

Ásgeir H. Ingólfsson

Fletta í leitarniðurstöðum

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.