8. nóvember 2010 | Minningargreinar | 1793 orð | 1 mynd

Ingi R. Jóhannsson

Ingi Randver Jóhannsson fæddist í Stíghúsi í Vestmannaeyjum 5. desember 1936. Hann lést á líknardeild Landakots 30. október síðastliðinn.

Foreldrar hans voru Jóhann Pétur Pálmason, sjómaður og múrari, f. 4. mars 1895 í Stíghúsi, Vestmannaeyjum, d. 7. jan. 1988, og Ólafía Ingibjörg Óladóttir, verkakona og húsmóðir, f. 17. nóv. 1897 á Melum í Mjóafirði í S-Múl., d. 22. mars 1965. Systkini Inga eru Pálmi, f. 18.1. 1925, d. 5.2. 1990, Óli Kristján, f. 6.3. 1926, d. 28.3. 1999, Rögnvaldur, f. 27.12. 1927, d. 15.6. 1974, og Guðbjörg, f. 27.10. 1930.

Hinn 15. nóvember 1958 kvæntist Ingi Sigþrúði Steffensen bankastarfsmanni og húsmóður, f. 14. febrúar 1930. Foreldrar hennar voru Björn S. Steffensen endurskoðandi, f. 12. apríl 1902 í Hafnarfirði, d. 15. júlí 1993, og Sigríður Árnadóttir húsmóðir, f. 13. janúar 1896 í Reykjavík, d. 26. mars 1985. Börn Inga og Sigþrúðar eru: 1) Björn Ingi, f. 19. mars 1959, d. 4. jan. 1968. 2) Árni, f. 12. mars 1961, matvælafræðingur á Ísafirði. Eiginkona (skilin) Ragna Bachmann, barn þeirra Hrund Ósk söngnemi, f. 26. apríl 1985. Börn Árna og Bjarneyjar Ingibjargar Gunnlaugsdóttur tónlistarkennara, Brynja Sólrún, f. 30. janúar 1997 og Hlynur Ingi, f. 26. nóvember 2001. 3) Sigríður Ingibjörg, f. 29. maí 1968, alþingismaður. Eiginmaður hennar er Birgir Hermannsson háskólakennari, börn þeirra Natan, f. 10. des. 1991 (faðir Arnar Gunnar Hjálmtýsson), Jakob, f. 12. ágúst 1998, Hanna Sigþrúður, f. 23. mars 2004, Davíð, f. 21. janúar 2006.

Ingi fluttist barn að aldri til Reykjavíkur með foreldrum sínum og lauk verslunarprófi frá Verslunarskóla Íslands. Hann hóf starfsferil sinn í Búnaðarbanka Íslands, Verslunarsparisjóðnum og Verslunarbanka Íslands. Hann fékk löggildingu sem endurskoðandi árið 1968 og varð fljótlega meðeigandi að Endurskoðunarstofu Björns S. Steffensen og Ara Ó. Thorlacius sem síðar varð að Löggiltum endurskoðendum hf. og að lokum Deloitte hf. Ingi var alþjóðlegur meistari í skák og einn af fremstu skákmönnum landsins um langt árabil. Hann varð fjórum sinnum Íslandsmeistari í skák, 1956, 1958, 1959 og 1963, sex sinnum skákmeistari Reykjavíkur á árunum 1954-1961 og Norðurlandameistari 1961. Ingi tók þátt í fjölda alþjóðlegra skákmóta og fór átta sinum fyrir Íslands hönd á ólympíuskákmót á árunum 1954-1982.

Útför Inga fer fram frá Fossvogskirkju í dag, 8. nóvember 2010, og hefst athöfnin kl. 15.

Ingi var hæglátur maður og hógvær, traustur og yfirvegaður. Heimakær varð hann með árunum, dulur á tilfinningar sínar og feiminn um eigin persónu, en jafnan stutt í húmor og hlátur. Ingi var vinnusamur og hafði mikla ánægju af starfi endurskoðandans. Eins og góðum endurskoðanda sæmir var hann ráðdeildarsamur, en jafnframt örlátur og hjálpsamur við börn og barnabörn. Ingi var stór og sterklega byggður, almennt heilsuhraustur í lífinu, en lítill íþróttamaður. Hið andlega fjör sem fylgir skák og brids féll betur að hans persónuleika.

Ingi varð bráðungur einn af fremstu skákmönnum þjóðarinnar, en með árunum varð erfiðara að samræma mikla skákiðkun erilsömu starfi endurskoðandans. Þegar ég kynntist Inga fyrir tæpum tveimur áratugum tefldi hann helst við tölvuna en hann hafði mikinn áhuga á að halda sér við í faginu. Eins og nærri má geta var undraveröld excel hvalreki fyrir reyndan endurskoðanda sem mundi tímana tvenna. Man ég vart eftir honum öðruvísi en með þykkan doðrant nærhendis um ýmislegt sem tengdist tölvum og viðskiptum.

Fljótlega eftir að ég kynntist Inga kom í ljós óvæntur hæfileiki. Hinn hávaxni endurskoðandi og skákmaður var mikill smekkmaður á föt og átti auðvelt með að kaupa föt á börn og barnabörn. Fyrir sex árum keypti hann skírnarkjól í Boston fyrir Hönnu Sigþrúði, dótturdóttur sína. Kjóllinn ber uppruna sínum vitni, einfaldur og stílhreinn blær gamallar hreintrúarstefnu Nýja-Englands blasir við. Þegar ég minnist Inga nú er þessi fallegi kjóll mér hugleikinn. Tvö barna minna voru skírð í þessum kjól á heimili Inga og Sigþrúðar á Sævargörðum sem gerir minninguna auðvitað skýra og persónulega. Í mínum huga mun ég þó ætíð tengja kjólinn við þann hlýhug og hjálpsemi sem Ingi sýndi okkur alla tíð. Fyrir það er ég þakklátur og þannig mun ég minnast hans.

Að lokum vil ég votta Sigþrúði Steffensen, tengdamóður minni, samúð og stuðning.

Birgir Hermannsson.

Góður og traustur samstarfsmaður okkar til margra ára er fallinn frá langt fyrir aldur fram. Við sem nutum þeirra forréttinda að starfa með Inga lítum nú yfir farinn veg með þakklæti í huga og viljum minnast hans nokkrum orðum.

Ingi fæddist í Vestmannaeyjum árið 1936, var verslunarskólagenginn og lauk prófi sem löggiltur endurskoðandi árið 1968. Ingi heillaðist snemma af skákíþróttinni og var hún alla tíð hans helsta áhugamál. Hæfileikar hans voru óumdeildir og má nefna að hann varð skákmeistari Reykjavíkur 5 sinnum, Íslandsmeistari 4 sinnum, Norðurlandameistari árið 1961 og varð alþjóðlegur skákmeistari FIDE. Án efa hefði hann náð mun lengra ef hann hefði alfarið helgað sig skáklistinni, en mikið vinnuálag í endurskoðunarstarfinu leyfði það ekki.

Eftir að Ingi hætti þátttöku í skákmótum fylgdist hann jafnan vel með í skákheiminum og ekki var óalgengt að menn fyndu hjá honum úrklippur úr rússneskum blöðum þar sem fjallað var um skák, þó ekki gætum við hinir lesið letrið eða skilið það sem skrifað var. Auk skákarinnar hafði Ingi gaman af að taka í spil og var hann mjög góður bridsspilari.

En endurskoðunarstarfið tók mestan hans tíma og var sá þáttur í lífi Inga sem okkur stóð næst. Hann var mikil hamhleypa til vinnu og þar komu skipulagshæfileikar hans vel í ljós. Það var alltaf gott að leita til Inga og traustari vinnufélaga var ekki hægt að hugsa sér. Með sínum hægláta hætti leiðbeindi Ingi samstarfsmönnum og gætti þess að aðfinnslur hans særðu engan.

Ingi gegndi mörgum trúnaðarstörfum fyrir Félag löggiltra endurskoðenda og var meðal annars varaformaður félagsins um tveggja ára skeið.

Ingi kvæntist Sigþrúði Björnsdóttur Steffensen árið 1958 og var það mikil gæfa í lífi hans. Eignuðust þau þrjú börn, Björn Inga sem lést á 9. ári, Árna og Sigríði Ingibjörgu. Þau hjónin voru mjög samrýmd, byggðu sér heimili á Seltjarnarnesi og höfðu yndi af garðrækt og ferðalögum. Á seinni árum tóku þau miklu ástfóstri við Frakkland og fóru ófáar ferðir þangað til að upplifa menningu, matargerð og fegurð landsins.

Það var skömmu fyrir síðustu aldamót að Ingi veiktist í vinnuferð og var talsvert lengi að ná fullum bata. Um og eftir aldamótin greindist Ingi með krabbamein og eftir á að hyggja hefur hann væntanlega dregið of lengi að leita sér lækninga, enda var það ekki í eðli hans að kveinka sér eða láta eigin velferð ganga fyrir. Hann náði þó að sigrast á sjúkdómnum um skeið og halda í horfinu, en krafturinn var ekki sá sami og áður. Sjúkdómurinn tók sig svo upp aftur og lét Ingi af störfum 2009 hjá endurskoðunarfyrirtækinu Deloitte, þar sem hann var einn stofnenda og meðeigandi.

Með Inga R. Jóhannssyni er genginn drengur góður og farsæll samstarfsmaður, sem við stöndum öll í mikilli þakkarskuld við. Við minnumst hans með hlýhug og virðingu og vottum Distu og fjölskyldu innilegustu samúð okkar. Guð blessi minningu Inga R. Jóhannssonar.

Árni Tómasson, Guðlaugur Guðmundsson, Guðmundur Frímannsson, Jón Hilmarsson, Birkir Leósson og fjölskyldur.

Kveðja frá Skáksambandi Íslands

Ingi R. Jóhannsson, sem var alþjóðlegur meistari í skák, var einn af snjöllustu skákmönnum Íslands fyrr og síðar. Þegar ég byrjaði að tefla heyrði maður mest talað um Friðrik, Guðmund og Inga R. Ingi var fjórfaldur Íslandsmeistari og tefldi átta sinnum fyrir Íslands hönd á ólympíuskákmóti. Fyrst árið 1954 og síðast árið 1982 svo landsliðsferillinn spannaði næstum 30 ár. Ingi tefldi tvisvar á fyrsta borði, árin 1958 og 1968.

Ingi hætti hins vegar skákiðkun alltof snemma og sjálfur kynntist ég honum aðeins lítillega og tefldi aðeins við hann einu sinni. Það var í Skákkeppni stofnana og tapaði ég örugglega.

Ég skynja mikla virðingu fyrir Inga á spjallþræði skákmanna þar sem menn hafa rifjað upp kynni sín af honum. Hann var orðheppinn og átti gullkorn eins og: „Hann redúserar materíalinu prímitíft.“ Hann mun hafa sagt, þegar honum fannst félagar sínir í ólympíuliðinu bera of mikla virðingu fyrir andstæðingum sínum: „Það er manngangurinn þótt það sé Keres.“

Skákhreyfingin hefur misst mann.

Fjölskyldu hans votta ég samúð mína.

Gunnar Björnsson,

forseti Skáksambands

Íslands.

Ingi R. Jóhannsson, alþjóðlegur skákmeistari og endurskoðandi, lést 2. nóvember sl. á 74. aldursári. Með honum er genginn einn öflugasti skákmaður þeirrar kynslóðar, sem lét að sér kveða á áratugunum eftir heimsstyrjöldina síðari og víst er að fáir hafa lagt jafn mikið af mörkum til eflingar íslensku skáklífi og hann.

Framfarir Inga voru með ólíkindum eftir að hann gekk í TR nýorðinn 14 ára. Hann tefldi í fyrsta skipti opinberlega í 2. flokki á Skákþingi Reykjavíkur þetta sama ár en hafði þar stutta viðkomu og var búinn að vinna sér rétt til þátttöku í landsliðsflokki þegar á árinu 1953. Það tók hann því aðeins þrjú ár að vinna sig upp úr lægsta flokknum í þann efsta. Það leyndi sér ekki að í þessum pilti bjuggu ríkir hæfileikar en það sem kannski kom mest á óvart var þroskaður og yfirvegaður skákstíll hans þegar á unga aldri. Skákin átti greinilega hug hans allan og mér varð fljótlega ljóst, eftir að við fórum að eigast við á reitunum sextíu og fjórum, að byrjanaþekking hans stóð afar traustum fótum. Hann tamdi sér fagleg vinnubrögð í skákinni sem var alls ekki algengt á þessum tímum. Það samræmdist nefnilega ekki tíðarandanum að afla sér þekkingar í bókum, þetta átti víst allt saman að vera „innbyggt“, og stundum mátti heyra glósur eins og „teóríuhestar“ frá sumum eldri meisturunum þegar þeim þótti nóg um allan lærdóminn.

En tímarnir voru að breytast og eftirstríðsárin voru sérstakur kafli í íslensku þjóðlífi. Sjálfstæðið var nýfengið og Íslendingar voru að reyna að átta sig á stöðu sinni meðal þjóða heims og tileinka sér það besta í stjórnarháttum þeirra og menningu. Þetta átti að sjálfsögðu einnig við í skákinni.

Þannig voru aðstæður þegar Ingi var að stíga sín fyrstu spor í skákinni. Ég var tæpum tveimur árum eldri en hann og hafði gengið í TR nokkrum árum áður. Það átti fyrir okkur að liggja að vera samferðamenn í skákinni um alllangt skeið. Með okkur stofnuðust vináttubönd sem aldrei rofnuðu, þótt vissulega væri oft tekist á af mikilli kappsemi á reitunum sextíu og fjórum.

Ingi var ávallt traustur hlekkur í keðjunni þegar reyndi á liðsheildina í ólympíuskákmótum og öðrum slíkum sveitakeppnum. Þar stóð hann fyrir sínu og var jafnan einn helsti máttarstólpinn í liðinu. Með árangri sínum á Ólympíuskákmótinu í München 1958 tryggði Ingi sér fyrri áfanga alþjóðlegs meistaratitils og eftir góða frammistöðu í svæðamótinu í Halle 1963 var hann útnefndur alþjóðlegur meistari af Alþjóðaskáksambandinu FIDE.

Ingi reyndist mér ómetanlegur liðsstyrkur og traustur félagi þegar ég þurfti á aðstoðarmanni að halda í mikilvægum mótum. Þar á ég við Hastings-mótið 1955-56 og áskorendamótið í Júgóslavíu 1959. Þá liðveislu fæ ég seint fullþakkað.

Nú þegar komið er að skilnaðarstund kveð ég Inga með virðingu og þakka honum trausta vináttu sem varðveitast mun í minningunni um góðan félaga.

Við Auður sendum Sigþrúði og ástvinum öllum innilegustu samúðarkveðjur okkar.

Friðrik Ólafsson.

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.