Í tilefni af degi íslenskrar tungu (íslenskra tungna) setti Sigurlín Hermannsdóttir á Boðnarmjöð: Heillaður starði 'ann á Hrönn sem var helvíti lekker og grönn. Hann stökk hana á svo stelpunni brá þá vöfðust þeim tungur um tönn.

Í tilefni af degi íslenskrar tungu (íslenskra tungna) setti Sigurlín Hermannsdóttir á Boðnarmjöð:

Heillaður starði 'ann á Hrönn

sem var helvíti lekker og grönn.

Hann stökk hana á

svo stelpunni brá

þá vöfðust þeim tungur um tönn.

Hallmundur Kristinsson yrkir:

Þótt gamlingjar elski þau ungu

olli það hugangri þungu

hve hjáróma sum þeirra sungu

á síðdegi íslenskrar tungu.

Ármann Þorgrímsson velti „Stóru spurningunni“ fyrir sér á Leirnum:

Gott að hafa góða trú

guð í hjarta bera,

en ef Kristur kæmi nú

hvað myndi hann gera?

Sigrún Haraldsdóttir spurði, hvort þetta gæti verið svar?

Færum engum fár og nauð

né fórnum blóði rjóðu,

lausnarinn vor ljúfi bauð

að launa illt með góðu.

Sigmundur Benedidktsson lagði þetta til:

Ef hann vill stöðva hér gjörðir til glapa

gagnslaust það væri með brauði og víni.

Kannski má deyfa þá auðgræðgisapa

með ómegins skömmtum af rítalíni?

Ingólfur Ómar Ármannsson yrkir í klassískum anda:

Linar þraut og lægir stríð

laðar fram það besta.

Að una sáttur alla tíð

við ástir, vín og hesta.

Undir fallegri haustmynd á Boðnarmiði á laugardaginn kom Tobbo Thor með óvænt komment:

Uppí sveit ég alsæll bý

hjá einni hringatróðu.

Henni stundum frá ég flý

Og Dagbjartur Dagbjartsson botnaði:

með fullt af bjór í skjóðu.

„Alltaf er von“ og „ekki alls varn-

að“, segir Ármann Þorgrímsson á leir:

Strönduðu í þinginu stjórnarskrárdrög

stundum er erfitt í meinin að skera,

en það náðist að samþykkja náttúrulög

svo náttúrulaus þurfum ekki að vera.

Jóhanna Friðriksdóttir ljósmóðir

orti:

Þegið gætni, heimska, hik,

héðan þó ég víki.

Ég ætla að skreppa augnablik

inn í himnaríki.

Gömul vísa að síðustu:

Einu sinni karlinn kvað

við kerlinguna sína:

„Mikið gerir ellin að,

ég ætlaði varla að geta það.“

Halldór Blöndal

halldorblondal@simnet.is