INTEL er helsti örgjörvaframleiðandi heims á svið einkatölva. Framleiðsla fyrirtækisins og veldi hefur lengstaf byggst á svonefndum CISC-örgjörvum sem verða því erfiðari viðureignar sem þeir verða öflugri og svo komið að ekki er hægt að gera miklu betur.
Intel kynnir nýjan RISC-örgjörva INTEL er helsti örgjörvaframleiðandi heims á svið einkatölva. Framleiðsla fyrirtækisins og veldi hefur lengstaf byggst á svonefndum CISC-örgjörvum sem verða því erfiðari viðureignar sem þeir verða öflugri og svo komið að ekki er hægt að gera miklu betur. Við því hefur fyrirtækið brugðist meðal annars með því að samþætta við CISC-skipan Pentium-örgjörva sinna, RISC-högun, ef svo má segja, en þó haldið sig að mestu við eldri hönnun. Næsta skref í þeim efnum verður að Intel hyggst skipta yfir í 64 bita örgjörva, sem fyrsta gerð hans, Merced, kemur á markað í haust, en HP lagði Intel lið við smíði á honum. Intel-menn eru þó með fleiri járn í eldinum því skammt er síðan fregnir bárust af nýjum örgjörvum frá Intel sem byggjast á hönnun annars aðila. Örgjörvar þeir sem Intel hefur framleitt hafa þótt henta heldur illa í ferðatölvur, hvað þá í lófa- eða vasatölvur, því þeir nýta orku illa, hitna of mikið og eyða allt of miklu rafmagni fyrir tölvur og tól sem byggjast á rafhlöðum. Fyrir vikið hafa ýmsir framleiðendur séð sér leik á borði að framleiða örgjörva í smátölvur, en gríðarlegur markaður er fyrir slíka örgjörva nú þegar og á eftir að vaxa stórlega á næstu misserum. Þannig hafa ýmis fyrirtæki makað krókinn á lófa-/vasatölvumarkaði og algengustu örgjörvar þar verið SH/3 frá Hitachi og MIPS frá SGI/MIPS. Við því átti Intel ekkert svar, því þótt fyrirtækið hafi sett á markað hitaeiningasnauða útgáfu af Pentium- örgjörvum sínum er illmögulegt að gera þá svo neyslugranna að dugi í svo litlar vélar. Á Bretlandi starfaði til skamms tíma fyrirtækið Advanced Risc Machines, skammstafað ARM, og hannaði 32 bita örgjörva sem Intel keypti fyrir skemmstu, reyndar af Digital, sem komist hafði yfir hönnunina fyrir löngu. Digital hafði miðað hönnuninni talsvert áfram, gert örgjörvann enn öflugri með tilliti til orkunotkunar og afls, og nefnt StrongARM, svona rétt til að undirstrika það. StrongARM örgjörvinn er þegar notaður í nokkrar gerðir lófatölva, þeirra helstri líklega Jornada 820- tölvuna frá Hewlett-Packard, en sú er með 190 MHz StrongARM örgjörva. Intel sér þó fyrir sér að ekki verði þeir bara notaður í lófa- og vasatölvur, heldur verði þá einnig að finna í sjónvörpum, örbylgjuofnum, farsímum, fjarstýringum, bílum og svo má telja. Fyrir vikið eru fjölmargar gerðir örgjörvans í smíðum, ætlaðar í ólík tæki og tól, og næsta ári eru væntanlegir örgjörvar með hraða frá 33 upp í 600 MHz, sem eru með orkuþörfina frá 40 upp í 450 millvött. Til gamans má geta þess að hefðbundin sparnaðarútfærsla Pentium örgjörva fyrir fartölvur þarf að minnsta kosti átta vött. Örgjörvafræðingar hafa lengi borið lof á StrongARM-örgjörvann fyrir það hve hönnun hans er sveigjanleg og með hann að vopni hyggjast Intel-menn ná viðlíka yfirburðum á markaði fyrir til að mynda samskiptabúnað, lófatölvur og farsíma, svo dæmi séu tekin. Þar mætast stálin stinn þar sem MIPS hefur komið sér víða fyrir og IBM stendur einnig sterkt að vígi með PowerPC-örgjörvalínu sína, aukinheldur sem fyrirtæki eins og Lucent horfa girndaraugum til markaðarins.