Sighvatur Birgir Emilsson var fæddur í Hafnarfirði 29. júní 1933. Hann andaðist á heimili sínu í Franklinveien 13 í Larvik í Noregi aðfaranótt laugardagsins 1. okt. síðastliðinn. Foreldrar hans voru Guðmundur Emil Jónsson, f. 27. okt. 1902, d. 30. nóv. 1986, verkfræðingur og bæjarstjóri í Hafnarfirði, vita- og hafnarmálastjóri, alþingismaður og ráðherra til margra ára, og kona hans Guðfinna Sigurðardóttir, húsfreyja, f. 18. febr. 1894, d. 6. okt. 1981. Föðurforeldrar Birgis voru Jón Jónsson múrarameistari í Hafnarfirði, f. 25. sept. 1865, d. 24. júlí 1941, og kona hans Sigurborg Sigurðardóttir húsfreyja, f. 29. júní 1865, d. 11. des 1949, en móðurforeldrar voru Sigurður Jónsson bóndi í Kolsholti í Flóa, f. 20. okt. 1856, d. 8. febr. 1913, og kona hans Guðrún Vigfúsdóttir húsfreyja, f. 28. febr. 1857, d. 27. maí 1947. Systkini Birgis eru: 1) Ragnar, arkitekt, f. 1923, d. 1990. Kona hans var Sigrún Jónsdóttir kirkjulistakona, f. 1921, d. 2002. Börn þeirra eru: Sigurborg, kennari og fyrrum sjónvarpsþula, búsett í Stokkhólmi, f. 1948, og Emil Jón, röntgenlæknir, f. 1960. 2) Vilborg, f. 1928, búsett í Bandaríkjunum. Maður hennar (látinn) Fredrich Bonyai, f. 1924. Börn þeirra eru: Merry, sérkennari, f. 1953, og Michael Jón, tryggingafulltrúi, f. 1957. 3) Jón, rafvirkjameistari, f. 1929, var kvæntur Arnþrúði Jóhannsdóttur, f. 1938, d. 1994. Synir þeirra eru Guðmundur Emil, vélvirkjameistari, f. 1964, og Örn, vélvirki, f, 1966. 4) Sigurður Gunnar f. 1931, viðskiptafræðingur, fyrrv. fulltrúi hjá Tryggingastofnun ríkisins. Kona hans er Guðfinna Björgvinsdóttir, f. 1937. Börn þeirra eru: Guðmundur Emil, stýrimaður, f. 1959, Björgvin, stýrimaður, f. 1963, og Ingvar, lögfræðingur, f. 1971. 5) Guðrún, hjúkrunarfræðingur, f. 1936. Maður hennar er Sigurður Ívar Sigurðsson, vélfræðingur, f. 1929. Börn þeirra eru: Guðfinna, matreiðslumeistari, f. 1960, Emil Lárus, heilsugæslulæknir, f. 1961, og Kristján, viðskiptafræðingur, f. 1963.

Birgir stundaði nám í Kennaraskóla Íslands og lauk kennaraprófi 1954 og stúdentsprófi frá sama skóla 1969. Að því búnu innritaðist hann í guðfræðideild Háskóla Íslands og varð cand theol 31. maí 1976. Hann stundaði nám við prestaskólann í Logumkloster í Danmörku sumarið 1984 og starfsnám (praktikum) við Menighetsfakultetet í Ósló 1987 og lauk þaðan prófi í norskri kirkjusögu og kirkjurétti til starfsréttinda presta í Noregi. Sótti námskeið við Norsk Lærerakademi í Björgvin veturinn 1988 og við Fríkirkjuna í Kristiansand og fór í náms- og kynnisför til Bandaríkjanna sama ár.

Birgir var kennari við Barnaskóla Hafnarfjarðar árin 1954-1959, starfsmaður á Vita- og hafnarmálaskrifstofunni 1959-1962, kennari við Kópavogsskóla 1962-1965, bankaritari í Útvegsbanka Íslands í Reykjavík 1965-1968 og bréfberi í Reykjavík 1969-1970. Hann var settur sóknarprestur í Hólaprestakalli í Hjaltadal frá 1. okt. 1976 og vígður 3. sama mánaðar. Var jafnframt stundakennari við Barnaskólann á Hólum í Hjaltadal 1976-1979. Hafði á hendi aukaþjónustu í Miklabæjarprestakalli júní-ágúst 1977, og í Barðs- og Knappsstaðasókn frá okt. 1984-okt. 1985. Skipaður sóknarprestur í Ásaprestakalli í Skaftártungu frá 1. ágúst 1985. Hann fékk lausn frá embætti 1. júlí 1989 og tók að sér aukaþjónustu í Kirkjubæjarklaustursprestakalli frá febr. til maí 1986 og í mars og apríl 1987 og í Víkurprestakalli í okt. 1986. Var afleysingaprestur í Norður-Noregi frá 15. júní 1989 til 1. des. 1990 og einnig í Lesja í Guðbrandsdal á sama tíma. Hann var sóknarprestur í Luroy í Helgeland í Norland frá 1990-1994 og í Engerdal í Austurdal í Heiðmörk frá jan. 1994 til sept. 1995. Birgir var afleysingaprestur í Hedrum í Larvik sumarið 1997 og hafði þar á hendi stundakennslu í íslensku 1997-1999 og afleysingar í prestsþjónustu öðru hverju síðar. Jafnframt afleysingum starfaði hann fyrir Kirkens S.O.S. (sálusorgun í síma) til 1998 er hann fór á eftirlaun.

Birgir starfaði í Félagi ungra jafnaðarmanna í Hafnarfirði og var í stjórn þess um skeið. Hann var í stjórn Bindindisfélags Kennaraskóla Íslands 1953-1954 og í stjórn Kvæðamannafélags Hafnarfjarðar 1959-1969. Hann átti sæti í barnaverndar- og sáttanefndum í Hóla- og Skaftártunguhreppum og formaður stjórnar Lestrarfélags Hólahrepps, sat í stjórn Lionsklúbbsins Höfða á Hofsósi og Lionsklúbbsins Fylkis á Kirkjubæjarklaustri. Birgir átti sæti í stjórn Heiðarbæjar, dvalarheimilis aldraðra á Kirkjubæjarklaustri. Eftir Birgi birtust ljóð og greinar í blöðum og tímaritum. Hann var ritstjóri Örvar-Odds (skólablað) 1953-54.

Hinn 30. júlí 1983 kvæntist Birgir Önnu Einarsdóttur Skaaten, f. 9. okt. 1942. Hún er organisti og djákni og lauk cand.mag.-prófi árið 2000 og er nú starfsmaður norsku kirkjunnar. Þeim varð ekki barna auðið.

Útför Birgis verður gerð í Larvik í Noregi í dag.

Um miðjan sjötta áratuginn kynntist ég Sighvati Birgi Emilssyni. Báðir vorum við á æskuskeiði, ungir menn og kennarar og urðum starfsfélagar við sama skólann og fór strax vel á með okkur. Birgir var hæglátur maður og launfyndinn og hafði gott skopskyn. Hann var hófsamur til orðs og æðis og lagði jafnan gott til mála; var sanngjarn og sáttfús ef eitthvað bar á milli. Á því stutta skeiði ævinnar sem við áttum samleið og samstarf þurfti oft lítið til að vekja kátínu og gleði og frá þessu tímabili á ég góðar minningar. Um þessar mundir var Birgir einbúi í Dvergasteini við Suðurgötu, húsi afa síns og ömmu sem þá voru bæði látin. Dvergasteinn var lítið timburhús með hlöðnum grjótgarði kringum lóðina; var greinilegt að afi hans hafði lagt metnað í verkið því það var unnið af hagleik og útsjónarsemi. Þarna höfðu gömlu hjónin ræktað kartöflur og kál, rabarbara og aðrar matjurtir eins og títt var meðal fólks á fyrri helmingi tuttugustu aldar. Birgir hafði áhuga á þessu gamla húsi og vildi gera því til þarfa eins og honum var unnt. Þá var upprunnin málningarbyltingin svonefnda og mikil litagleði henni samfara, einkanlega hjá ungu fólki. Birgir vildi hressa upp á innviði hússins með nýjum og ferskum litum og fékk mig til aðstoðar. Saman máluðum við þessi litlu íveruherbergi í allsráðandi litagleði með regnbogalitum og þeim svarta að auki! Við vorum orðnir leiðir á þessum ljós-gulbeika lit sem alls staðar dómíneraði hvar sem komið var. Okkur fannst nú samt, að nokkrum tíma liðnum, að við hefðum gengið helst til langt í litagleðinni og fundum að þessir sterku litir nutu ekki vinsælda, en þeir virust örva umræðuþörf og umræðugleði hjá gestum og gangandi og hafði Birgir lúmskt gaman af þessu tiltæki.

Við Birgir áttum á þessum okkar yngri árum samleið og samstarf í félagsskap ungra jafnaðarmanna í Hafnarfirði og urðum báðir þátttakendur í stjórn. Það var gróska í félaginu og starfið einkenndist af áhuga og krafti. Námskeið voru haldin og er mér sérstaklega minnisstætt eitt þeirra sem fjallaði um jafnaðarstefnuna og einstaklinginn. Gylfi Þ. Gíslason var fyrirlesarinn og fór á kostum í kennslu sinni. Þetta atvik var ferskt í minni okkar beggja er við rifjuðum það upp þá við hittumst hér heima í síðasta sinn vorið 2004.

Birgir var afar trygglyndur maður en fremur seintekinn og flanaði ekki að neinu.

Hann hafði mikinn áhuga á þjóðlegum fræðum og vísnaskáldskap. Á þessum tíma þótti það aðal slíkra manna að taka í nefið og lét Birgir ekki sitt eftir liggja.

Smám saman kom í ljós að kennslustörfin áttu ekki vel við hann og honum fannst hann vanmetinn í starfinu og tók að leita sér leiða út úr því. Varð það að ráði, að allnokkrum árum liðnum, að hann gerðist aftur nemandi í sínum gamla skóla og lauk þaðan stúdentsprófi og hóf síðan guðfræðinám í Guðfræðideild Háskóla íslands. Þessi stefnubreyting varð honum til mikillar gæfu og lífsfyllingar. Ég kynntist Birgi ekki sem presti og sálusorgara og átti þess ekki kost að sitja messu hjá honum. Þótt áratugir séu nú liðnir frá okkar fyrstu kynnum og brottför hans úr Firðinum héldum við alltaf sambandi, ýmist með bréfaskriftum eða samtölum í síma. Það brást ekki að fyrir hver jól fékk ég bréf frá Birgi, ævinlega skrifað á rautt bréfsefni með heillaóskum og heimspekilegum hugleiðingum um lífið og tilveruna.

Nú verða þau ekki fleiri rauðu bréfin hans Birgis. Ég votta Önnu konu hans, sem staðföst stóð við hlið hans á vegferðinni og var honum í senn drifkraftur og hjálparhella, mína innlegustu samúð, sömuleiðis systkinum hans og öðru frændliði. Ég bið Alföður að blessa minningu séra Sighvats Birgis Emilssonar.

Snorri Jónsson.

Andlát frænda og vinar bar skjótt að. Ekki eru ýkja margar vikur síðan ég og fjölskylda mín áttum ánægjulega daga hjá þeim hjónum sr. Sighvati Birgi og Önnu í Larvik. Þá var horft fram á veginn og verið að ganga frá kaupum á nýrri íbúð á fögrum stað við sjóinn. Ekki var að spyrja að gestrisninni hjá þeim sæmdarhjónum og þessir ágústdagar á Vestfold lifa í minningunni.

Guðfinna, móðir sr. Sighvats Birgis, og sr. Vigfús Ingvar Sigurðsson, afi minn, voru systkini og þau systkinin voru ekki fleiri. Þrátt fyrir skyldleikann tókust ekki kynni með okkur fyrr en báðir voru vaxnir úr grasi. Það var þegar ég hóf guðfræðinám í Háskóla Íslands haustið 1970 að ég hitti þennan góða frænda sem tók mér svo vel. Saman fetuðum við svo gegnum námið og lukum embættisprófi vorið 1976. Svo sérkennilega vildi til að meirihluti þeirra sem útskrifaðist þetta vor gerðist langdvölum prestar í Noregi því sá þriðji, Skírnir Garðarsson, á nú enn lengri prestsþjónustu að baki í Noregi heldur en sr. Sighvatur Birgir.

Sr. Sighvatur Birgir var traustur vinur og einkar gestrisinn eins og þau hjón bæði. Hann vildi alltaf fremur vera veitandi en þiggjandi. Hann var ljúfmannlegur í framgöngu en hafði sterka sannfæringu í ýmsum málum. Kristindómurinn og boðun trúarinnar, "klárt og kvitt" var honum mikið alvörumál. Gamansemina vantaði þó ekki og frændi minn var einstaklega fljótur að kasta fram stöku með góðlátlegri glettni um atvik líðandi stundar hvort sem hann sjálfur eða aðrir áttu hlut að máli. Bókamaður var hann og einlægur ljóðaunnandi.

Þau hjónin hafa verið samhent en það var frænda mínum mikil gæfa að eignast sína góðu konu sem verið hefur hans trausti lífsförunautur síðari hluta ævinnar. Önnu votta ég samúð mína og systkinum og öðrum ástvinum sr. Sighvats Birgis og bið þeim blessunar Guðs á komandi dögum. Góðan frænda kveð ég með söknuði en jafnframt þakklæti fyrir samfylgd og vináttu liðinna ára.

Vigfús Ingvar Ingvarsson.