[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Í gær heyrði ég í útvarpinu að nú hefðu ferðaþjónustufrömuðir bæst í hóp þeirra sem vildu ganga í Evrópusambandið – eða öllu heldur taka upp evruna.

Í gær heyrði ég í útvarpinu að nú hefðu ferðaþjónustufrömuðir bæst í hóp þeirra sem vildu ganga í Evrópusambandið – eða öllu heldur taka upp evruna. Það er hin trausta mynt sem er aðalkeppikefli flestra og þar sem lítill vafi er á að það sé út í hött að við getum tekið upp evru án þess að ganga í Evrópusambandið, þá sætta æ fleiri sig við að inn í þetta samband verðum við að fara.

Einn karl í Seðlabankanum

Ég veit um ósköp fáa núorðið sem vilja halda í íslensku krónuna; þennan hálfdanska ræfil sem er ekki bara óbrúklegur í nútímaviðskiptum, heldur beinlínis hættulegur.

Kannski einn og einn karl í Seðlabankanum. Öllu fleiri eru það nú ekki.

Íslenskir útvegsmenn halda því enn fram að það sé varasamt að ganga í Evrópusambandið af því að þá missum við yfirráð yfir fiskimiðunum; eiginlega allir aðrir meta þá hættu sem hverfandi litla eður enga.

Svo eftir hverju bíðum við? Þarf fleiri dýfur í peningamálum okkar áður en við druslumst til að sækja um aðild að þessum evrópska klúbb?

Nei, það er einfalt – við bíðum eftir Sjálfstæðisflokknum.

Af því að á valdatíma Davíðs Oddssonar varð það trúaratriði í Sjálfstæðisflokknum að utan Evrópusambandsins skyldum við standa.

Land, þjóð og tunga – króna sönn og ein!

Og hinn húsbóndaholli flokkur hristi höfuðið í takt við foringja sinn – nei, ónei, inn í Evrópusambandið skulum við aldrei fara!

Land, þjóð og tunga – króna sönn og ein!

Nú eru nokkur ár að verða síðan Davíð fór frá og undur hægt er Sjálfstæðisflokkurinn að losa sig úr viðjum Evrópusambandsfóbíunnar. Við vitum öll að innan flokksins er alveg áreiðanlega meirihluti fyrir því að ganga í sambandið og taka upp evruna en það virðist samt ganga undarlega seint fyrir flokkinn að snúa við blaðinu. Og afleiðingin er meðal annars þessi þreytandi öldudalur sem við erum nú stödd í í peningamálum og er mun dýpri en hann þyrfti að vera ef við hefðum verið búin að kasta í glatkistuna hinni asnalegu og þjóðhættulegu krónu.

Af hverju þarf mörg misseri í viðbót áður en Sjálfstæðisflokkurinn þorir að koma út úr skápnum og viðurkenna að okkur beri að stefna að evru og Evrópusambandi? Af hverju þarf að draga þetta í óratíma, bara svo sjálfstæðismönnum finnist þeir ekki tapa andlitinu með því að skipta um skoðun of snögglega.

En meðan þeir tapa ekki andlitinu þá töpum við peningum.

Mara hvílir á þjóðinni

Eða óttast þeir enn að hringt verði í þá úr Svörtuloftum ef þeir reynast of opinskáir stuðningsmenn evrunnar og talað til þeirra hryssingslegri röddu?

Hvað á sú mara að hvíla lengi á þjóðinni? Hvenær ætla sjálfstæðismenn að sýna að þeir beri nafn með rentu, og geti tekið sjálfstæðar ákvarðanir án þess að líta flóttalega um öxl til að vita hvort þeir séu nokkuð að ganga á svig við vilja gamla foringjans?

Eins og hans ráð hafi reynst ýkja merkileg upp á síðkastið!

Nei, Geir Haarde ætti að taka strax til óspilltra málanna. Ef hann ætlar ekki að sitja uppi með þá ímynd að hann hafi þurft að láta ýta sér til verka, þegar við sækjum loks um aðild að Evrópusambandinu, þá ætti að móta nú þegar nýja stefnu Sjálfstæðisflokksins í Evrópumálum.

Lýsa því að við skulum sækja um aðild við fyrsta mögulega tækifærið. Ef ekki kemur neitt nógu vænlegt út úr aðildarviðræðum, þá fellum við bara aðildina í þjóðaratkvæðagreiðslu.

En það er altént ekki eftir neinu að bíða. Víst þurfum við að taka svolítið til hér heima hjá okkur áður en aðild kemur til greina, en ósk um tafarlausar aðildarviðræður yrði strax jákvætt skref.

Millibilsformaður?

Í almáttugs bænum, þurfum við að bíða enn meira tjón af ónýtri krónu, ónýtum Seðlabanka og stöðugu flökti í hagkerfinu áður en við gerum það sem allir vita að er það eina rétta í stöðunni? Bara til að styggja ekki einn mann?

Ef Geir Haarde tekur þetta frumkvæði mun vegur hans í sögubókum framtíðarinnar vaxa stórkostlega, því get ég lofað honum. Ef hann hummar og ha-ar þangað til annað fólk beinlínis hrindir honum af stað verður hann aldrei annað en millibilsformaður í Sjálfstæðisflokknum.

Hans er völin.

Okkar kvölin.