Ágúst Guðjón Hróbjartsson fæddist í Reykjavík 25. desember 1936. Hann lést á heimili sínu 18. júlí síðastliðinn. Foreldrar hans voru Guðmundur Brynjólfsson, vörubílstjóri, og kona hans Sigurbjörg Ólafsdóttir, húsmóðir, og áttu þau alls níu börn. Ágúst var ættleiddur nýfæddur af Hróbjarti Guðjónssyni, útgerðarmanni í Keflavík, og þáverandi konu hans, Guðríði Ágústsdóttur, sem lést úr berklum ári síðar, en þá hafði Ágúst smitast og lá lengi á Landakoti hjá nunnunum sem sáu vel um hann og náði hann fullum bata. Síðar kvæntist Hróbjartur Guðrúnu Maríusdóttur og ólst Ágúst upp hjá þeim hjónum, fyrst í Reykjavík og síðar í Keflavík.

Hinn 13. febrúar 1960 kvæntist Ágúst Sigrúnu Guðmundsdóttur, f. 27. janúar 1934 og eru börn þeirra: 1) Guðmundur Daði, f. 26. febrúar 1956, börn hans: a) Ágúst Daði, f. 11. maí 1976, sambýliskona hans er Kristrún Þórey Markúsdóttir, f. 11. janúar 1977, og þeirra sonur er Sölvi Þór, f. 3. mars 2002. b) Sigrún, f. 5. ágúst 1981. 2) Guðrún, f. 23. janúar 1963, hennar maður Rúnar Oddgeirsson, f. 2. nóvember 1960, börn þeirra eru: a) Ágúst Hróbjartur, f. 17. júní 1983, b) Sturla, f. 8. júní 1984, c) Rúnar, f. 26. febrúar 1995.

Ágúst var til sjós, verkstjóri í fiski, rak fasteignasölu í 18 ár og vann lengi við sölumennsku, síðast hjá Nathan & Olsen hf.

Útför Ágústs fór fram í kyrrþey.

Mig langar, með þessum orðum, að minnast vinnufélaga okkar hjá Nathan & Olsen, Ágústs G. Hróbjartssonar, sem lést 18. júlí, langt um aldur fram.

Gústi, eins og við kölluðum hann, hóf störf hjá Nathan & Olsen 1. ágúst 1998 og hafði því unnið hjá okkur sem sælgætissölumaður í fjögur ár þegar hann lést. Á þeim tíma hafði Nathan & Olsen tekið við fjölmörgum sælgætisumboðum frá Hans Petersen og með umboðunum fylgdi besti kosturinn, Gústi og bíllinn hans. Hann hafði þá áður unnið hjá Þýsk-íslenska við sælgætissölu úr bílnum sínum en fylgdi sælgætinu eftir þegar Hans Petersen fékk umboðin.

Gústi var ákaflega glaðvær og skemmtilegur vinnufélagi. Hann sá alltaf jákvæðu hliðarnar á öllum málum og var alltaf tilbúnn að hlusta á útskýringar okkar á hinum ýmsu málum sem upp komu. Hann var mjög fær sölumaður og frábær starfskraftur. Hann var einn af þessum sölumönnum af Guðs náð. Hann var sölumaður af gamla skólanum, sem mat heiðarleika mjög mikils og að standa við gefin loforð og gerða samninga var eitthvað sem hann hafði mjög í heiðri. Hann fylgdist með söluárangri sínum dag frá degi og hafði mikinn metnað til að standa við þær áætlanir sem gerðar höfðu verið. Ef áætlanir viðkomandi mánaðar virtust ekki ætla að ganga eftir, fór hann af stað og bætti við nokkrum sölum til þess að áætlunin stæðist og auðvitað vildi hann helst gera miklu betur, sem oft tókst.

Hann bar ávallt hag viðskiptavinarins sérstaklega fyrir brjósti, ekki síður en hag fyrirtækisins og kunni þá aðferð að láta þessa hagsmuni falla mjög vel saman. Viðskiptavinirnir, sem margir hverjir höfðu þekkt Gústa frá upphafi starfs hans við sælgætissölumennsku, voru hans persónulegu vinir, hann færði þeim blóm á tyllidögum og sumum bauð hann út að borða, bara til að efla vináttutengslin.

Við höfum heyrt það síðustu mánuðina, meðan Gústi lá veikur, að viðskiptavinirnir sakna hans sárt ekki síður en við vinnufélagarnir. Þegar Gústi frétti að hann hefði greinst með krabbamein og ætti eingöngu eftir fáa mánuði ólifaða vildi hann strax ganga frá sínum málum hjá fyrirtækinu. Hann aðstoðaði okkur við að finna eftirmann sinn og kenndi honum það sem hann gat af sinni tækni og setti hann inn í persónulegar þarfir hvers viðskiptavinar. Hann var samt ekki hættur að starfa sem sölumaður þótt hann væri kominn heim í veikindafrí heldur hélt hann áfram að hringja í viðskiptavinina og selja þeim sælgæti og notaði síðan tækifærið og lét þá vita að hann væri að hætta af óviðráðanlegum orsökum. Nokkrir viðskiptavinanna heimsóttu hann á spítalann þegar hann var þangað kominn og ennþá hélt hann áfram að selja þeim og hringdi svo til okkar og bað okkur að skrifa út reikninginn. Einn viðskiptavinurinn bað um það að við sæjum til þess að hann hefði ekki með sér farsíma þegar hann færi í ferðina löngu því þá myndi hann eilíflega halda áfram að hringja í sig og selja sér.

Gústi hafði gaman af því að spila við vinnufélagana, þegar tækifæri gafst. Hann mætti í vinnuna löngu áður en viðskiptavinirnir voru komnir á kreik og notaði hann þá oft tækifærið til að spila þangað til tími var kominn til að fara út í bæ. Þegar við hin mættum í vinnuna á skikkanlegum tíma, mættu okkur oft hlátrasköllin hans Gústa sem bentu til þess að núna hefði hann snúið á spilafélagana eða þá að hann hefði verið að segja strákunum einhverja skemmtisöguna. Hann hafði sérstaklega gaman af að segja frá ýmsum atvikum úr eigin lífi og annarra og sennilega hefur stundum verið krítað liðugt í þeim eina tilgangi að gera söguna ennþá meira krassandi og þá var oft hlegið dátt, enda hafði Gústi mjög háværan og smitandi hlátur. Hann gat verið mjög stríðinn og hafði sérstakt dálæti á að metast við hinn sælgætissölumanninn okkar og oft hringdust þeir á og stríddu hvor öðrum, en alltaf var þetta græskulaust grín og verður ekki erft.

Við stúlkurnar á skrifstofunni áttum mjög gott samstarf við Gústa. Hann prentaði reikningana út úr tölvu í bílnum sínum og gekk frá greiðslum við viðskiptavinina um leið. Hann kom til okkar á hverjum degi með uppgjör dagsins og lagði mikla áherslu á að skila því af sér snyrtilegu og algjörlega réttu og mátti þar aldrei skeika svo mikið sem einni krónu. Hann fylgdist stöðugt með því hvort viðskiptavinirnir stæðu í skilum og kæmi það fyrir að þeir gerðu það ekki, skrapp hann til þeirra og sótti greiðsluna. Einu atviki man ég samt eftir sem hann hafði lengi áhyggjur af. Hann hafði verið að koma út úr einni sælgætisversluninni með reikninginn og ávísun í höndunum þegar sterk vindhviða skall á honum og reif af honum pappírana. Hann hljóp af stað á eftir þeim og auðvitað tók hann stefnuna á eftir ávísuninni. Honum tókst að handsama hana en reikningurinn hvarf á braut og hefur ekki sést síðan. Hann var í öngum sínum þegar hann kom til okkar en tók gleði sína á ný þegar við sögðum honum að enginn skaði væri skeður þar sem hann hefði náð ávísuninni.

Ég bið Guð að blessa ástvini Ágústs í þeirra miklu sorg. Ég veit að hann bar hag þeirra mjög fyrir brjósti alla tíð og kom það enn og aftur skýrt fram í síðasta símtali mínu við hann tveimur dögum áður en hann lést.

Fyrir hönd stjórnar og starfsmanna Nathan & Olsen þakka ég Ágústi frábærlega vel unnin störf og mjög gott og skemmtilegt samstarf.

Hanna Dóra Haraldsdóttir, starfsmannastjóri Nathan & Olsen.

Hanna Dóra Haraldsdóttir, starfsmannastjóri Nathan & Olsen.