22. júlí 2001 | Sunnudagsblað | 3338 orð | 2 myndir

Kynferðisleg áreitni í garð barna á Netinu vaxandi vandamál í nágrannalöndunum

Eftirlit foreldra getur skipt sköpum

[ Smellið til að sjá stærri mynd ]
Nýleg bandarísk rannsókn gefur til kynna að einn af hverjum fimm reglulegum notendum Netsins í aldurshópnum 10 til 17 ára hafi orðið fyrir kynferðislegri áreitni á Netinu á síðasta ári. Anna G. Ólafsdóttir komst að því að eftirlit foreldra getur skipt sköpum. Lögregla og félagasamtök líta vandann alvarlegum augum og vinna að ýmsum forvarnarverkefnum í tengslum við börn og Netið.
Í hverju ertu - "Hot Sex"? gæti verið verið tilvitnun í samtal barns og fullorðinnar manneskju. Ekki endilega í fáförnu húsasundi, í miðborginni að næturlagi eða einhvers staðar í úti í hinum stóra heimi. Ef marka má nýlega bandaríska rannsókn gæti barnið allt eins fengið tilboðið heima hjá sér og jafnvel inni í barnaherbergi án vitneskju annarra í fjölskyldunni. Fyrir þá sem ekki hafa áttað sig á því um hvað er rætt er með dæminu vísað til Netsins og spjallrásanna (irkisins) sérstaklega. The Journal of the American Medical Association greindi nýlega frá símakönnun á tíðni kynferðislegrar áreitni gagnvart bandarískum netnotendum á aldrinum 10 til 17 ára, sem nota Netið reglulega.

Niðurstöðurnar komu á óvart því að í 1.500 manna úrtaki töldu hátt í 300 ungmenni - tæplega eitt af hverjum fimm - sig hafa orðið fyrir kynferðislegri áreitni á Netinu minnst einu sinni á síðasta ári. Við nánari athugun kom í ljós að ákveðnir þættir virtust auka líkurnar á því að ungmennin hefðu orðið fyrir kynferðislegri áreitni. Stelpur voru í meiri áhættu heldur en strákar. Líkurnar á kynferðislegri áreitni á Netinu jukust með hækkandi aldri, vaxandi netnotkun og samskiptum inni á svokölluðum lokuðum rásum irkisins. Af öðrum börnum voru sérstaklega nefndir til sögunnar viðkvæmir hópar eins og þunglynd börn, skilnaðarbörn, misnotuð börn og börn í sorg vegna dauðsfalla í fjölskyldunni.

Lokaðar rásir varhugaverðar

Rannsakendurnir létu ekki þar við sitja heldur veltu því fyrir sér hvaða þættir virtust draga úr líkunum á því að ungmennin yrðu fyrir kynferðislegri áreitni á Netinu. Mestu virtist skipta að börnin hefðu varann á sér í samskiptum við ókunnuga á Netinu og héldu sig fjarri lokuðum rásum á irkinu. Aðrir þættir tengdust beint eftirliti foreldra með netnotkun barna sinna. Ef börn þurftu leyfi til að fara inn á Netið, fylgdu ákveðnum reglum um hámarkstímalengd á Netinu og val á efni dró verulega úr líkunum á kynferðislegri áreitni. Af hópnum sem varð fyrir kynferðislegri áreitni á Netinu sögðust 25% hafa fundið fyrir hræðslutilfinningu eða verið í uppnámi í kjölfarið. Yngri börn voru líklegri heldur en eldri börn til að líða illa. Ef börn höfðu samskiptin í tölvu utan heimilisins voru líkurnar meiri og síðast en ekki síst ef börnin reyndu að hafa samband við viðkomandi.

Ekki er síður athyglisvert að álíka hátt hlutfall og orðið hafði fyrir kynferðislegri áreitni á Netinu hafði orðið fyrir slíku af hendi fullorðinna almennt á sama tíma, þ.e. óþægilegu kynferðislegu tali, ásókn í upplýsingar eða tengsl af því tagi. Ef gerður er sá fyrirvari að stundum getur reynst erfitt að skera úr um hvort fullorðinn eða unglingur á í hlut á Netinu virðast börn í aldurshópnum 10 til 17 ára því fyrst og fremst upplifa kynferðislega áreitni á Netinu samkvæmt bandarísku rannsókninni. Áreitið verður í fæstum tilfellum alvarlegt, þ.e. aðeins í 3% tilvika er ítrekað reynt að nálgast barnið með póstsendingu eða símtali. Aðeins um 10% af kynferðislegu áreitninni í garð barnanna í úrtakinu voru kærð til netþjónustu, lögreglu eða annars konar yfirvalda og reyndar kom í ljós að 69% foreldra og 76% barna vissu ekki hvert ætti að tilkynna áreitnina.

"Öruggt spjall" í haust

Ekkert barnanna úr úrtakinu varð fyrir beinni kynferðislegri misbeitingu í kjölfar áreitninnar á Netinu. Þó eru mýmörg dæmi um að slíkt hafi gerst úti í hinum stóra heimi eins og greint er frá á vefjum á borð við chatdanger.com og childnet-int.org og dæmi eru um að börn hafi beinlínis horfið eftir að hafa myndað tengsl við ókunnuga í gegnum Netið.

Hörður Jóhannesson, yfirlögregluþjónn í Reykjavík, segir að lögreglunni í Reykjavík hafi borist 4 til 5 tilkynningar um að karlar hafi lokkað börn, bæði stráka og stelpur, til fundar við sig í gegnum irkið á síðustu 3 árum. Rannsókn þótti í engu tilvikanna gefa tilefni til kæru. Tilkynningarnar bárust ýmist frá foreldrum eða barnaverndaryfirvöldum.

Karl Steinar Valsson, aðstoðaryfirlögregluþjónn í Reykjavík, segir að með tilliti til reynslu annarra Norðurlandaþjóða hafi verið ákveðið að ýta úr vör sérstöku forvarnarverkefni í tengslum við örugga netnotkun barna hér á landi. "Við erum í samstarfi við afbrotavarnarráð hinna Norðurlandanna og þar skiptast þjóðirnar gjarnan á góðum hugmyndum. Forvarnarverkefni Dananna undir yfirskriftinni sikerchat (öruggt spjall) vakti athygli mína fyrir tveimur árum. Hugmyndin hefur reyndar verið útfærð á öllum hinum Norðurlöndunum. Þótt vandamálið sé enn ekki útbreitt á Íslandi ákvað ég, með tilliti til reynslu hinna þjóðanna, að stuðla að því að verkefnið yrði tekið upp hér á landi."

Karl Steinar segir að verkefnið sé að stærstum hluta á tölvutæku formi og afar myndrænt. "Um leið og börnin fara inn á Netið í skólanum birtast á skjánum ákveðnar leiðbeiningar um Netið, hvað beri að varast og hvernig sé eðilegt að bregðast við óeðlilegum samskiptum. Í framhaldi af því birtast síðan af og til á skjánum rammar til að minna börnin á einstaka liði í leiðbeiningunum," sagði hann og tók fram að kennarar fengju veggspjöld til að styðja við leiðbeiningarnar. "Foreldrar fá síðan sérstakan upplýsingapakka, t.d. um hvernig hægt sé að setja upp svokallaðar síur á heimilistölvunum og jafnvel samsvarandi búnaði og í skólanum."

Að verkefninu koma auk lögreglunnar í Reykjavík, Ríkislögreglustjóri, Fræðslumiðstöð Reykjavíkur, Íslenska menntanetið og umboðsmaður barna. Stefnt er að því að viðeigandi búnaður vegna verkefnisins verði settur upp í skólum í haust.

Eins og hver annar miðill

Bent hefur verið á að irkið sé ekki slæmt í sjálfu sér enda aðeins miðill með sama hætti og sími, sjónvarp og önnur fjarskipti. Cormac Callanan, formaður evrópskra regnhlífasamtaka neyðarlína gegn barnaklámi INHOPE, viðurkennir að á Írlandi sé öfgakennd hræðsla foreldra við klám á Netinu ákveðið vandamál. "Netið er aðallega jákvæður miðill. Með því að nýta þennan miðil er hægt að afla sér dýrmætrar þekkingar og tengsla við fólk úti um allan heim. Að kenna Netinu um allt sem miður fer í heiminum er alltof mikil einföldun. Þrettán ára bandarísk stúlka fer á Netið, kynntist karlmanni á irkinu, ákveður stefnumót með tölvupósti og farsíma og afleiðingarnar eru skelfilegar. Hverju er um að kenna? Yrkinu? Tölvupóstinum eða farsímanum? Allir þessir miðlar eru hluti af nútímanum, geta gert lífið fjölbreyttara og máð út fjarlægðir."

Engu að síður telur Carmac fulla ástæðu til að foreldrar hafi eftirfarandi reglur í huga í tengslum við netnotkun barna sinna.

* Hafið tölvuna ekki inni í svefnherbergi heldur í sameiginlegu rými til að auðveldara sé að fylgjast með notkuninni.

* Gerið ykkur far um að hafa samskipti við börnin ykkar á meðan þau eru á Netinu. Hvetjið þau til að segja frá óþægilegum tölvusamskiptum.

* Bannið börnunum að gefa upp persónulegar upplýsingar á borð við nafn, heimilisfang og heimilisaðstæður án leyfis. Gefið þeim aldrei upp greiðslukortanúmer til að versla á Netinu.

* Talið við börnin ykkar um hverja þau eru í samskiptum við á Netinu. Ef þau vilja hitta vini af irkinu látið þau aldrei fara ein á fyrsta stefnumótið.

* Kynnið ykkur sjálf grundvallaratriðin í notkun Netsins.

* Spyrjist fyrir um hvers konar hugbúnað er hægt að fá til að verja börnin ykkar gegn óæskilegu efni á Netinu.

* Tilkynnið viðeigandi yfirvöldum um vafasamt efni/samskipti á Netinu (Barnaheill eru að koma upp neyðarlínu gegn barnaklámi hér á landi).

Ungt fólk í meirihluta

Hér eins og í flestum löndum bendir ýmislegt til að flestir notendur irkisins séu ungt fólk, allt niður í 10 ára. Jafnlíklegt er að stór hópur foreldra ungra irk-notenda hafi aldrei farið inn irkið eða hafi jafnvel ekki hugmynd um hvað við er átt. Skemmst er frá því að segja að grundvallarforsendan fyrir því að komast inn á irkið (Internet Relay Chat) er að hafa yfir að ráða tölvu og netaðgangi. Eftir að hvorttveggja er til reiðu þarf notandinn aðeins að sækja sér irk-forrit af Netinu og tengjast irkinu í gegnum ákveðinn irk-þjón. Á Íslandi eru tveir irk-þjónar, þ.e. irc.ircnet.is og irc.simnet.is, og tengjast þeir fleiri þjónum í svokölluðu irk-neti. Notendur irk-þjónanna á irk-netinu geta síðan átt samskipti sín á milli í gegnum irkið og er vert að taka fram að ótölulegur fjöldi irk-neta breiðir sig út um allan heim.

Erfitt er að gera sér grein fyrir því hversu margir Íslendingar stunda alla jafna irkið og eru ástæðurnar einkum tvær. Annars vegar að notendur geta skipt um notendanöfn eða notað mörg notendanöfn í einu. Hins vegar að ekki fara allir Íslendingar á irkið í gegnum íslensku irk-þjónana og því er með sanni hægt að segja að ógjörningur sé að slá á nákvæma tölu. Engu að síður gefa íslensku irk-þjónarnir ákveðna vísbendingu og er umferðin þar í gegn oft á bilinu 18.000 til 20.000 mismunandi notendur í hverjum mánuði. Heildartengitíminn í gegnum irc.ircnet.is er oft um 10.177 dagar á mánuði og fara samskiptin aðallega fram á opnum og lokuðum rásum. Til að skýra muninn á opnum og lokuðum rásum má grípa til samlíkingarinnar við veitingahús og segja að opnu rásirnar séu eins og stór hópur fólks tali saman við stórt matarborð. Hver talar í kapp við annan og stundum er ekki laust við að samræðurnar verði heldur ruglingslegar. Þá getur komið upp að einhver halli sér upp að öðrum til að hvíslast á við hann án vitundar hinna eða stingi upp á því að fara með öðrum á annað borð inn í minni sal til að tala þar saman í ró og næði á lokaðri rás. Sá sem opnar rásina hefur síðan ákveðið eftirlit eða ritstýringu með hendi. Megininntak samskiptareglna á rásunum er oft að gætt sé lágmarks kurteisi, að notendur svívirði ekki hver annan, ekki sé lagt í einelti eða reynt að markaðssetja vöru eða þjónustu. Annars gengur irkið út á rauntíma bréfaskipti á milli fóks af báðum kynjum, á öllum aldri og alls staðar að úr heiminum.

Vaxandi notkun

Nokkrir irk-umsjónarmenn fylgjast með hverjum irk-þjóni. Richard Allen, einn umsjónarmanna irc.ircnet.is, segir að eftirlitið með irkinu sé alfarið sjálfboðaliðastarf. Umsjónarmennirnir hafi allir annað aðalstarf. Eftirlitið fari aðallega fram með tvennum hætti. "Við umsjónarmennirnir erum irkarar af lífi og sál og erum yfirleitt með irkið opið til að fylgjast með helstu rásunum. Ef eitthvað fer framhjá árvökulum augum okkar getum við síðan treyst því að fá ábendingar frá öðrum notendum. Annaðhvort beint í gegnum irkið eða með tölvupósti. Annars höfum við fá ráð nema setja notandann í bann hjá okkar irk-þjóni. Vandamálið er bara að hann á oftast ekki í nokkrum vandræðum með að tengjast öðrum irk-þjóni og vera aftur kominn inn á irkið nokkrum sekúndum síðar. Á móti kemur að yfirleitt er gott samband á milli umsjónarmanna irk-þjóna um heim allan. Ef ég set til dæmis einhvern í bann frá þjóninum okkar og viðkomandi fer að nota annan irk-þjón, t.d. í Svíþjóð eða Bandaríkjunum, og heldur áfram því sem hann var að gera sem olli banninu getum við talað við umsjónarmenn þeirra þjóna og fengið hann bannaðan þar líka."

Þótt haft hafi verið orð á því að íslensk ungmenni hafi verið að færa samskipti sín á milli yfir í SMS-símaskilaboð hefur notkun irkisins farið sífellt vaxandi á undanförnum árum. Vinsælasta rás íslenskra notenda er íslensk #Iceland og samskiptin fara fram á íslensku og í skammstöfunum, t.d. stendur skammstöfunin ask fyrir aldur, staður og kyn. "Ég verð stundum pirraður á því að þurfa að svara þessari spurningu aftur og aftur og þegar ég svara með 31 rvk kk er í mesta lagi svarað "ok. bæ."," segir Richard og tekur fram að af umræðunum sé auðvelt að ráða að stór hluti notendanna sé ungt fólk. "Engu að síður er alveg á hreinu að þarna er talsverður fjöldi eldri notenda. Vegna nafnleyndarinnar er bara alveg ómögulegt að segja nánar til um hlutföllin."

Richard var spurður að því hvort hann hefði orðið var við að talað væri við börn um kynferðisleg málefni á Netinu. "Ef gert er ráð fyrir að barn sé manneskja undir 18 ára aldri er svarið tvímælalaust já. Ég get heldur ekki séð að opinskátt tal um kynlíf þurfi alltaf að vera neikvætt. Stundum getur verið gott að fá að tala um kynlíf og skylda hluti nafnlaust og án tepruskapar. Að sjálfsögðu eru dæmi um að fólk hittist og sjálfur kynntist ég konunni minni fyrst í gegnum irkið. Þótt mín reynsla sé aðeins jákvæð efast ég ekki um að börn hafi orðið fyrir því að ætla að hitta jafnaldra sína á Netinu og komist að því að þeir væru mun eldri. Ég hef samt aldrei heyrt um slíkt tilfelli á Íslandi," sagði hann og játti því að dæmi væri um kynferðislega áreitni á irkinu. "Ég veit um fólk sem orðið hefur fyrir kynferðislegu áreiti á irkinu og bæði "fílað það" og ekki "fílað það". Allt eftir aðstæðum hverju sinni."

Hann minnti á ábyrgð foreldra. "Ef ég ætti táning myndi ég aldrei leyfa honum/henni að fara einum/einni að hitta "nýjan vin" sem hann/hún hefur eignast á irkinu þótt líkurnar á því að vinurinn sé táningur á sama reki séu næstum 100%. Sama gildir ef hann hefur kynnst nýja félaganum gegnum síma, póst, SMS eða annan slíkan samskiptamáta. Ég myndi ekki heldur leyfa honum/henni að fara einum á t.d. skemmtistað eða slíka staði því þar má ganga út frá því sem vísu að áreiti eigi sér stað."

Ólíkar birtingarmyndir

Í tengslum við niðurstöðu bandarísku könnunarinnar vaknar óneitanlega sú spurning við hvaða skilgreiningar eðlilegt sé að styðjast í tengslum við kynferðislega áreitni í garð barna á Netinu. Hilmar Thor Bjarnason, fjölmiðlafræðingur, segir að svara megi spurningunni á marga vegu. "Einfaldast væri að segja að hvers kyns samskipti á irkinu sem væru þess valdandi að barninu liði illa eða fyndi til einhverra óþæginda væru í sjálfu sér áreitni," segir hann og minnir á að á hinn bóginn megi hugsa sér að barn verði fyrir áreitni án þess að hafa þroska til að skilja hvað sé um að vera. "Þegar um kynferðislega áreitni er að ræða eru birtingarmyndirnar margar og ólíkar. Erlendis eru dæmi um að barnaníðingar hafi reynt að hitta börn og jafnvel lagt á sig töluverðar vegalengdir til að ná markmiði sínu. Barnaníðingar hafa sent myndir af sér og/eða myndir af öðru fólki til barnanna. Jafnvel hafa þeir beðið viðkomandi barn um mynd. Allt þetta er meira eða minna gert undir rós, þ.e.a.s. barnaníðingurinn er að þykjast að vera einhver annar en hann er, t.d. annað barn."

Hann segir erfitt að segja til um hversu algengt sé að barnaníðingar eða fólk með slíkar tilhneigingar reyni að nálgast ungmenni á Netinu. "Engar rannsóknir hafa verið gerðar hér á landi til að kanna umfang þess. Aðeins lítið brot af þess háttar tilfellum kemur til kasta opinberra aðila. Þau gögn og þær tölur sem til eru um slík brot eru aðeins toppurinn af ísjakanum. Flestir geta verið sammála um að eitt tilvik sé einu tilviki of mikið. Hins vegar verður að hafa í huga að aðgangur manna að börnum á irkinu er mikill og greiður. Börn eru ákaflega stór hópur á irkinu. Í Bandaríkjunum er kynferðisleg áreitni gagnvart börnum á Netinu orðin svo stórt vandamál að í sumum ríkjum er fólk í fullu starfi við að þykjast vera börn í þeim tilgangi að ná til barnaníðinga."

Hilmar segir að staða foreldra geti verið erfið. Að sama skapi hafi þeir umtalsvert vægi, t.d. með því að hafa eftirlit með netnotkun barna sinna. "Vandinn er að ekki er alltaf hægt að koma við eftirliti. Börn eru oft á tíðum alein heima og þau hafa oft aðgang að tölvu fjarri heimilinu t.d. í skólum eða hjá kunningum. Foreldrar eiga skilyrðislaust að kanna tölvunotkun barna sinna og sýna henni áhuga. Þeir eiga að ræða við börnin sín um hætturnar sem kunna að leynast á Netinu og á irkinu og kenna barninu að umgangast Netið af ábyrgð," segir hann og tekur fram að eðlilegt sé að foreldrar setji skýrar reglur um netnotkun barna sinna, t.d. megi ekki undir neinum kringumstæðum gefa upp persónulegar upplýsingar um sig, s.s. aldur, kyn eða heimilisfang. "Þau eiga ekki að senda myndir af sér til þeirra sem biðja um þær. Börnin verða að átta sig á því að þeim er í sjálfsvald sett hvort þau ræða við tiltekinn einstakling eða ekki. Á irkinu er jafnauðvelt að útiloka samskipti við einhvern og hefja þau. Ef barnið hefur það á tilfinningu að samskiptin séu ekki innan eðlilegra marka er með auðveldum hætti hægt að "slökkva" á viðkomandi einstaklingi og þar með koma í veg fyrir frekari samskipti."

Vitund foreldra og kennara efld

Enda þótt umræðan um neikvæðar hliðar netnotkunar sé tiltölulega ný af nálinni á Íslandi hafa tvenn félagasamtök hafið undirbúning að verkefnum í tengslum við börn og Netið. Anna Margrét Stefánsdóttir, framkvæmdastjóri Heimilis og skóla, landssamtaka foreldra, segir að samtökin séu að hefja vinnu við Evrópuverkefni með það að markmiði að efla vitund foreldra og kennara um hætturnar á Netinu. "Netið er í megindráttum afar jákvæður miðill. Á hinn bóginn geta fylgt honum neikvæðar hliðar eins og greinilega hefur komið í ljós, t.d. í tengslum við spjallrásirnar. Núna er algengt að börnin standi foreldrum sínum framar í netnotkun. Með verkefninu viljum við efla vitund foreldra og kennara gagnvart hugsanlegum hættum á Netinu. Við ætlum að setja upp heimasíðu með upplýsingum um Netið og með ábendingum til foreldra og kennara um hvað hægt sé að gera til að minnka áhættuna á því að börn verði fyrir hvers konar neikvæðu áreiti á Netinu, t.d. er mjög mikilvægt að kenna börnum hvað ber að varast við notkun spjallrásanna," sagði hún og tók fram að því til viðbótar myndu samtökin gefa út og dreifa bæklingi með upplýsingum til foreldra og yrði lögð sérstök áherslu á að upplýsingarnar gætu komið foreldrum með litla grunnþekkingu á Netinu að notum. Hvort tveggja myndi væntanlega sjá dagsins ljós uppúr næstu áramótum. "Mikilvægast er þó kannski að gera sér grein fyrir því að á Netinu, eins og í lífinu almennt, er engin leið til að verjast því alfarið að börnin okkar komist í tæri við ljóta hluti. Það er því fyrst og fremst upplýst umræða við barnið sem skiptir höfuðmáli og innræting heilbrigðra siðgilda. En til upplýstrar umræðu þarf lágmarks þekkingu á tækninni sem um ræðir. Við viljum aðstoða þá sem bera höfuðábyrgð á velferð barnanna til að vera í stakk búnir að takast á við meðvitað tækniuppeldi sem er orðin mikil nauðsyn á í dag."

Barist gegn barnaklámi

Samtökin Barnaheill eru með styrk frá Evrópusambandinu til að ýta úr vör sérstöku fræðsluverkefni og neyðarlínu gegn barnaklámi á Netinu. Kristín Jónasdóttir, framkvæmdastjóri Barnaheilla, segir að aðdragandinn að fræðsluverkefninu sé orðinn nokkuð langur. "Augu mín opnuðust upphaflega fyrir vandanum á ráðstefnu um kynferðislegt ofbeldi gegn börnum í verslunarskyni í Stokkhólmi árið 1995. Framhaldið af því var að Barnaheill efndi til fræðslu- og forvarnarverkefnis tveimur árum síðar. Verkefnið var aðallega tvíþætt því að efnt var til ráðstefnu og bæklingnum "Þetta er líkami minn" dreift á allar heilsugæslustöðvar í landinu. Eftir að verkefninu lauk höfum við fylgst með því hvernig rekstur neyðarlína gegn barnaklámi hefur gengið hjá systrafélögunum og sérstaklega á Norðurlöndunum. Barnaheill greip síðan tækifærið og sótti um styrk til ESB til að sinna verkefninu hér á landi fyrir skömmu. Við fengum styrkinn og erum að vinna að því að hleypa verkefninu af stokkunum. Verkefnið felur í sér gerð heimasíðu með upplýsingum um Barnaheill og afleiðingar barnakláms. Almenningi verður svo gert kleift að senda til okkar línu og tilkynna um barnaklám á Netinu.

Við teljum að verkefnið falli vel að markmiðum samtakanna og gerum okkur fulla grein fyrir því að fara verður að með gát. Að geta síðan leitað ráða hjá regnhlífasamtökum neyðarlína, INHOPE, er okkur afar mikill stuðingur."

Kristín sagði að til að byrja með yrði aðeins tekið við ábendingum vegna barnakláms. "Við ætlum að byrja á því að leggja okkur fram í baráttunni gegn barnaklámi og höfum blátt áfram ekki mannskap til að byrja með til að fylgjast með irkinu," sagði Kristín og bætti við að erfitt væri að segja til um hversu algeng áreitni í garð barna væri á irkinu. "Aftur á móti er full ástæða til að ætla að kynlífsvæðingin svokallaða hafi haft frekar neikvæð áhrif á baráttuna gegn barnaníðingum. Netið hefur gert þeim auðveldara að eiga samskipti sín á milli og eins og allir vita er netnotkun mikil á Íslandi. Miðað við reynsluna erlendis, þar sem börn hafa jafnvel horfið eftir að hafa komist í kynni við fullorðið fólk á irkinu, er full ástæða til að fylgjast með þróuninni hér á landi, t.d. er spurning hvort netþjónusturnar geta komið á einhvers konar eftirliti," sagði hún og fram kom að byrjað væri að vinna að gerð heimasíðunnar. "Við höfum þegar fengið ábendingar og byrjum að taka við þeim með formlegum hætti eins fljótt og hægt er."

Aðgangsupplýsingar

Notandi:Þú ert ekki innskráð(ur).
Greinin: Þessi grein er ókeypis þar sem hún er eldri en þriggja ára.
Morgunblaðið - fyrsta forsíðan

Morgunblaðið hjá Landsbókasafni

Á vefnum timarit.is er að finna stafrænt safn Landsbókasafns yfir helstu dagblöð og tímarit landsins. Þetta er eina leiðin til að leita að efni úr Morgunblaðinu frá því fyrir 1986.