BJARNA Jónssyni fannst í bréfi til Morgunblaðsins 21.
BJARNA Jónssyni fannst í bréfi til Morgunblaðsins 21. júní undirrituð á botninum og hafa farið "offari" með staðhæfingu sinni um trúleysi barnaníðinga og þar með móðgað stóran hóp fólks sem trúleysingjar eru og "verði að biðjast afsökunar á þessum orðum sínum eða leggi ella fram sannanir fyrir því að barnaníðingar séu upp til hópa trúleysingjar".

Hann fullyrðir að ég telji hann skorta siðferði vegna þess að hann sé trúlaus og vegna þess að ég telji að barnaklám sé trúleysi.

Bjarni! Ég þekki þig ekki neitt! Ég get hinsvegar fullvissað þig um að bæði biskup Íslands og ég erum fyllilega meðvituð um að siðfræði kom til um leið og Guð skapaði heiminn, þ.e. langt á undan fæðingu Jesú Krists, sem þú virðist, eins og svo margir, rugla saman við kristna kirkju og jafnvel KFUM og Óháða söfnuðinn.

Hvernig í ósköpunum dettur þér í hug að draga mannréttindabaráttu samkynhneigðra inn í þessa umræðu, þótt hún hvíli augljóslega þungt á þér, en það ættir þú að tjá þig um í sjálfstæðri grein.

Ég fagna umræðu um homma og lesbíur, Bjarni, en sú umræða tengist á engan hátt helsjúkum, trúlausum, siðlausum og illum mönnum sem ráðast á börnin okkar. Eða hvað finnst þér?

Þú villt sönnun þess að barnaníðingar séu trúlausir. Mér finnst þú vanvirða mig með þessari bón því auðveldara verkefni hef ég nú ekki fengið síðan ég dró andann í fyrsta sinni, nýfædd.

Sönnunin er augljós þeim sem trúir, en ávallt falin trúleysingjum þó svo að þeir séu ekki siðlausir. Í ljósi þess að Bjarna hefur ekki tekist að finna Guð hefur sagan kennt okkur að hann veit ekki hvað trú er. Þess vegna verð ég að álykta að hann viti ekki heldur hvað trúleysi sé.

Trúleysingjar sem tileinka sér siðferði guðlegra kenninga hvaðan sem þær koma, drekka vatnið, sem betur fer, en hafa ekki fundið uppsprettuna. Borða ávextina en sjá ekki ræturnar. Ruglast oftast á trú og trúarbrögðum og ætla fólki einhverskonar aðild að ákveðinni skor, eins og Bjarni virðist hafa skráð mig í íslensku þjóðkirkjuna.

Guð hefur frá fyrsta degi leitt manninn frá siðleysi með skilaboðum sínum til þjóða og einstaklinga. Þessum skilaboðum kemur Guð augljóslega til mannsins í gegnum sendiboða sína. Bjarni má kalla þá heimspekinga því þeir eru það svo sannarlega líka.

Tökum dæmi:

Hindúismi: Hin sanna regla er að fara með hluti annarra eins og þú ferð með þína eigin.

Gyðingatrú: Hvað sem sem þú óskar ekki að nágranni þinn geri þér, það skalt þú ekki gera honum.

Zoroastertrú: Eins og þú gerir, svo mun þér gert verða.

Búddismi: Þú skalt sækjast eftir sömu hamingju fyrir aðra og þú sækist eftir fyrir sjálfan þig.

Kristni: Hvað svo sem þér viljið að aðrir gjöri yður, svo skuluð þér og þeim gjöra.

Íslam: Látið engan ykkar koma svo fram við bróður, sem ykkur líkaði ekki að væri gert ykkur sjálfum.

Bahá'i: Ef þið metið einhverja réttvísi, þá kjósið fyrir aðra það sem þið kjósið fyrir sjálfa ykkur.

Þeir sem þora, vilja og geta viðurkennt trú sína á Guð leitast við að gera gott vegna trúar sinnar á Guði. Hvernig svo hinu breyska holdi tekst til er önnur saga, löng og blóðug og oft á tíðum trúnni ekki til framdráttar heldur trúarfélögunum sjálfum og þeim eintaklingum innan trúfélaganna sem eru trúleysingjar og hafa ekki heldur séð uppsprettuna eða ræturnar. Svo er annað mál hvernig lög og reglur taka á þeim sem skrikar fótur og hvar þolinmæði trúarinnar og fyrirgefningin tekur enda. Persónulega finnst mér barnaníðingar vera úti á ystu nöf.

Trúleysingjar sem viðurkenna siðfræði allra tíma en hafa ekki fundið trúna eru ekki endilega barnaníðingar og er mér alfarið ómögulegt að sjá hvert Bjarni er að fara. Það að barnaklám sé trúleysa merkir ekki að trúleysingjar leiti kynferðislega á börn.

Ég vil í raun biðja Bjarna afsökunar á því að skilja hann ekki. Hvorki bréfið hans né trúleysi hans, nema ef vera kunni að hann sé að alhæfa um að trú séu trúarbrögð eða alhæfi um að ég sé að tala um KFUM eða kristni, en það er af og frá. Trú, eða sú merking sem ég legg í orðið, er að finna sig í því góða sem heitir í mínum huga Guð eða, á nútímamáli, þau kerfi sem Guð réttir manninum til þess að lífvænlegt sé í ríki hans.

Ég skil Bjarna að því leyti að þetta getur verið fjandanum erfiðara.

Það eru algeng mistök trúleysingja að blanda saman trúnni á Guð alvaldan og svo tilbúnum trúfélögum ýmissa hópa, þjóða og jafnvel stjórnmálaflokka. Trúleysinginn gerir í sjálfu sér trúleysi sitt að einum slíkum vanmáttugum hópi.

Hinsvegar skil ég ekki hugsunina hjá Bjarna, að sjá ekki að í setningu minni er talað um trúleysi, ekki trúarbrögð og siðleysi, en ekki trúleysingja.

Það að ég trúi því að barnaníðingar séu trúlausir merkir ekki endilega að þeir séu ekki meðlimir í söfnuði. Það merkir frekar að þeir hafi ekki fundið hinn guðlega tilgang sem er að hluta til siðferðið sem Bjarni elur börnin sín við. Svo auðvitað kemur upp náungakærleikurinn, en þetta eru sjúklingar. En er ekki einhver á launum í þessu landi við að tryggja að slíkir gangi ekki lausir?

Hinsvegar langar mig að benda Bjarna á að siðfræði var ekki til á undan Guði því hann kom fyrstur. Og trúarbrögðin hafa ekki alltaf verið í takt við skynsemi mannsins. Baháú'lláh, spámaður Bahá'i-trúarinnar skrifar í New Area, Esslemont, kafli XII.

"Hvað eina sem skynsemi manns fær ekki skilið, það ættu trúarbrögðin ekki að tileinka sér. Trú og vísindi haldast í hendur og trú sem er andstæð vísindum er ekki sönn."

Bjarni minn, fyrirgefðu en ég skil ekki hvernig skemmdir bananar, harðir tómatar og trénaðar appelsínur geta misboðið safamiklum gulrótum. Ég bíð spennt eftir grein frá þér um tilvistarbaráttu samkynhneigðra innan trúarbragðahópa því ég er sannfærð um eitt; að þeir sem misnota börn kynferðislega eru ekki sáttir við kynferði sitt. Maður sem skilur ekki kynferði sitt verður alltaf trúleysingi því sársaukinn er slíkur að það góða frá Guði hlýtur að vera hulið honum. Kynferði hefur frá fyrsta degi skipt sköpum enda hlutverkin skilgreind þegar bitið var í eplið löngu fyrir Krist. Málið er annað í dag, því að nú éta menn ekki epli heldur börn. Lifandi börn! Slíkir menn eru siðlausir trúleysingjar, en ekki eru allir trúleysingjar siðlausir menn. Lítil börn sjá oft bara hálfan heiminn þegar þau horfa út um gluggann, svo vaxa þau inn í restina. Þetta er í raun tilgangur lífsins.

Börn líkt og samkynhneigðir eiga rétt á því að vaxa, sama hvað trúleysinginn er sjúkur.

Eftir Jónínu Benediktsdóttur

Höfundur er íþróttafræðingur.