Lestu einn kafla úr Litla bakaríinu við Strandgötu

Litla bakaríið við Strandgötu eftir Jenny Colgan.
Litla bakaríið við Strandgötu eftir Jenny Colgan. Ljósmynd/Samsett

Bókin Litla bakaríið við Strandgötu var að koma út í þýðingu Ingunnar Snædal. Hér birtum við einn kafla úr bókinni en hún er tilvalin til að lesa í fríinu. 

Veðrið var ekkert að lagast þannig að Polly fór í hlýjasta jakkann sinn og setti upp húfu. Hún þurfti virkilega á kaffibolla að halda þrátt fyrir að hjálpsemi sjómannanna hefði yljað henni örlítið.

Hún gekk upp eftir steini lagðri götunni sem lá í hálfhring að því sem hún áleit að hlyti að vera aðalgatan. Þarna var lítil sjoppa þar sem líka voru seld rækjunet, fötur og skóflur, útstillingarnar voru illa hirtar og ryklag á þeim. Þarna var líka krá með bjórgarði og neti hangandi fyrir utan, kjötbúð, grænmetismarkaður og járnvörubúð. Niðri við höfnina var sendibíll með skilti sem auglýsti ferskan fisk til sölu en hann var lokaður, og lítil verslun sem virtist selja allt milli himins og jarðar. Polly stakk sér þar inn til að kaupa mjólk í kaffið og súpu til að elda seinna. Í næsta húsi var bakarí og í glugga þess nokkrar óræðar kökur sem litu út fyrir að vera úr gúmmíi, og rykfallin brúðkaupsterta sem Polly var ekki sannfærð um að væri ósvikin.

Fyrstu kynni hennar af þorpsbúunum höfðu stappað í hana stálinu svo að hún ákvað að fara inn í bakaríið. Þetta var jú staðurinn þar sem hún myndi kaupa brauðið sitt …
Polly var mjög nákvæm þegar kom að brauði. Hún dýrkaði brauð. Hún hafði verið brauðmanneskja alla ævi, hvort sem það var í tísku eður ei. Það var uppáhaldið hennar þegar hún fór út að borða. Henni fannst það gott ristað og óristað, beyglur, ristað brauð með osti, kryddbrauð og ítölsk fléttubrauð. Hún naut þess að borða fínustu súrdeigsbrauð sem kostuðu morð fjár og líka franskbrauðssneiðar sem molnuðu og drukku í sig fituna í beikonsamloku.
Hún hafði byrjað að baka sitt eigið brauð í háskólanum og þegar þau Chris eignuðust íbúðina var bakstur orðinn aðaltómstundagaman hennar; hún eyddi laugardögunum í að hnoða og teygja og láta deigið lyfta sér. Svo allt í einu fyrir ári síðan hafði Chris ákveðið að hætta að borða brauð heilsunnar vegna, sagðist vera með glútenóþol. Þar sem hann hafði borðað brauð í þrjátíu og fjögur ár án sjáanlegra neikvæðra áhrifa fannst Polly þetta frekar ólíklegt en hún hafði bara bitið í tunguna á sér og hætt að baka.


Hvað ætlaði hún að borða núna? Eitthvað gott og einkennandi fyrir staðinn … en hvers konar brauð var borðað hér? Kannski ostamúffur?

„Halló,“ sagði Polly glaðlega. Hún hafði alltaf fundið til sterkrar samkenndar með bökurum. Morgunvaktin, ilmandi hlý gerlyktin, matur handa hungruðum heimi; henni hafði alltaf fundist starf þeirra eitt hið göfugasta sem til var. Einu sinni þegar þau voru í fríi í Frakklandi hafði hún næstum gert Chris brjálaðan með löngun sinni til að heimsækja alls konar boulangeries; rétt eins og hann vildi kíkja á vínekrurnar vildi hún finna mun mismunandi korntegunda og staðbundinna einkenna.

Bak við afgreiðsluborðið stóð kona sem var óneitanlega ekki ósvipuð sinni eigin framleiðsluvöru. Ef Polly hefði verið í betra skapi hefði henni áreiðanlega þótt það fyndið. Konan minnti mest á snúð. Hún var algjörlega hnöttótt, með hvíta svuntu sem var útötuð í hveiti. Andlitið á henni var líka kringlótt, húðfellingarnar lágu yfir hárnetið, holdmiklar kinnarnar héngu niður. Hárið á henni – sítt og grásprengt – var einnig bundið aftur í snúð. Konan var í allri holningu eins og gríðarstór, franskur brauðhleifur. Polly fannst að sér gæti líkað vel við hana.

„Hvað vilt þú?“ spurði konan stuttaralega með leiða í svipnum og leit á úrið sitt.
„Ó, leyfðu mér að hugsa,“ sagði Polly.

„Ég er ný hérna. Hvað áttu?“

Konan ranghvolfdi augunum og kinkaði kolli í átt að veggnum þar sem sjá mátti vitlaust stafsettan lista: Sneitt franskbrauð, horn, grillaðar samlokur með osti, grillaðar samlokur með skinku, grillaðar samlokur með skinku og osti, grillaðar samlokur með skinku, osti og ananas – hmm, framúrstefnulegt, hugsaði Polly – fínar kökur, tebollur, velskar kökur og múffur. Hún sá ekki nema eina tegund af brauði. Nú veitti hún því athygli að það var ekki mikill bökunarilmur inni í búðinni, aðeins talsvert þungt og staðið loft sem gæti jafnvel stafað frá konunni sjálfri.

„Umm, grillaða samloku, takk,“ sagði Polly. Henni virtist óratími síðan hún borðaði bensínstöðvarsamlokuna. Hún leit í kringum sig. Þarna var hvergi hægt að setjast niður og ekkert að drekka fyrir utan nokkrar rykugar dósir af Fanta.
Konan stundi líkt og verið væri að gera henni heilmikið ónæði og gelti svo: „Með osti, skinku og osti eða skinku, osti og ananas?“

„Umm, þetta síðasta, þakka þér fyrir,“ sagði Polly og velti fyrir sér hvort hún hefði óafvitandi gert eitthvað af sér. En samlokurnar voru ódýrar.

Konan andvarpaði djúpt og sneri sér við.

„Ég verð þá að hita grillið.“

Polly leit á grillið. Það var sótugt og virtist algjörlega haugdrullugt. Hún var farin að sjá rækilega eftir öllu saman. Þessir vingjarnlegu sjómenn höfðu fyllt hana bjartsýni á nýja heimilið sitt eitt augnablik en þetta var á góðri leið með að gera út af við þá tilfinningu.
Hún leit vandræðalega í kringum sig. Það hefði þurft að þrífa skápana líka. Konan kjagaði yfir að einum þeirra og tók upp ræfilslega, tilbúna samloku sem hún skellti í grillið. Polly ákvað í snatri að hún væri alls ekki mjög svöng eftir allt saman.

„Ég var að flytja hingað,“ sagði hún léttilega og reyndi að virðast kát. Jákvætt viðhorf, það var málið. „Þetta virðist indæll staður! Ég bjó áður í Plymouth.“

Konan starði harkalega á hana. „Einmitt það. Þannig að þú ert komin hingað til að ýta upp fasteignaverðinu svo að íbúarnir hrekist burt?“

„Nei!“ sagði Polly undrandi. „Ha, nei, ekkert svoleiðis. Ég er … ég er bara aðeins að hvíla mig.“

Hún hafði prófað að segja þetta við nokkra aðra og nánast allir skildu hvað hún var að fara og spurðu einskis frekar. „Síðan ætla ég að byrja að leita mér að vinnu.“

Það hnussaði í konunni og hún leit á grillið.

„Jæja, þú finnur ekkert svoleiðis hér. Engin vinna fyrir aðkomufólk hérna. Við erum engin túristagildra, við sjáum um okkur sjálf.“

Polly lyfti brúnum en sagði ekkert, tók við samlokunni, borgaði og kvaddi. Konan svaraði engu fyrr en hún var komin fram að dyrunum.

„Þú getur samt vonandi borgað leiguna?“
Polly sneri sér undrandi við.

„Ég er frú Manse,“ sagði konan hálfmóðguð.

„Ég er leigusalinn þinn.“

mbl.is

Er vegan og vinnur medalíur á svellinu

Í gær, 21:00 Skautadrottningin Meaghan Duhamel tók með sér nesti á Vetrarólympíuleikana í Suður-Kóreu. Duhamel er búin að vera vegan í tíu ár og hefur aldrei lent í meiðslum. Meira »

Svona er hártískan 2018

Í gær, 18:00 Hártískan hefur sjaldan verið jafn litrík og síðustu misseri. Baldur Rafn Gylfason eigandi heildsölunnar bPro segir að það verði mikið um metallic- og pastelliti ásamt silfurlituðum tónum á næstunni. Baldur segir að það sé mikil kúnst að ná þessum litum fram svo þeir haldist í hárinu. Nú er hann farinn að flytja inn liti frá Hair Passion og segir Baldur að það sé mikill fengur í að fá þessa liti því þeir framleiði fullkomnar blöndur fyrir liti og tóna. Meira »

Eyðir þú peningum vegna hugarangurs?

Í gær, 15:49 Fjölmargar rannsóknir á áhrifum föstu hafa sýnt fram á að áhrifin eru ekki aðeins líkamleg, heldur upplifa þeir sem fasta gjarnan andlega upplyftingu. En hvernig getum við heimfært hugmyndafræði föstunnar yfir á önnur svið lífsins?,“ segir Edda Jónsdóttir leiðtogamarkþjálfi. Meira »

Þorirðu að gera eitthvað öðruvísi í sumar?

Í gær, 12:46 Stuttar buxur, hvort heldur sem er stuttar útvíðar við ökkla, eða stuttbuxur í alls konar litum verða allsráðandi í sumar. Einnig eru síðar útvíðar buxur áberandi fyrir sumarið. Ertu tilbúin í herlegheitin? Meira »

Á ég að loka á gifta manninn?

í gær „Ég kynntist manni sem á konu. Hann er rosalega ljúfur og góður og við svakalega góðir vinir. Samband okkar þróaðist úr vináttu og í eitthvað meira. Hann og konan hafa átt í miklum vandræðum og er samband þeirra mjög slæmt og augljóst að hann ber litlar sem engar tilfinningar til hennar.“ Meira »

Aldur færir okkur hamingju

í gær Mörg okkar lifa í þeirri blekkingu að lífið verði minna áhugavert með aldrinum. Á meðan rannsóknir sýna að það er einmitt öfugt. Með aldrinum öðlumst við þekkingu, reynslu, auðmýkt og hamingju samkvæmt rannsóknum. Meira »

Mættu í hettupeysum og pilsum

í fyrradag Mörgum þykir hettupeysur bara ganga við gallabuxur. Fólk á þessari skoðun ætti að fara að endurforrita tískuvitund sína þar sem nú eru hettupeysur og pils aðalmálið. Meira »

Gáfu gömlu eldhúsinnréttingunni nýtt líf

í gær Þórunn Stella Hermannsdóttir og Davíð Finnbogason breyttu eldhúsinu hjá sér á dögunum þegar þau máluðu myntugræna eldhússkápana hvíta á lit. Þórunn Stella myndaði ferlið frá a til ö. Meira »

Fimm ástæður fyrir kynlífi í kvöld

í fyrradag Það er hægt að finna fjölmargar góðar ástæður fyrir því að stunda kynlíf fyrir utan þá augljósu, bara af því það er gott.   Meira »

Hryllileg stemming hjá Gucci

í fyrradag Í sal sem minnti á skurðstofu gengu litríkar fyrirsætur Gucci niður tískupallinn. Litrík föt féllu í skuggann á óhugnanlegum aukahlutum. Meira »

Árshátíð Árvakurs haldin með glans

í fyrradag Gleðin var við völd þegar Árvakur, útgáfufélag Morgunblaðsins, mbl.is, K100 og Eddu útgáfu, hélt árshátíð sína í Gamla bíó um síðustu helgi. Meira »

„Enginn fullorðinn vill láta skipa sér fyrir“

í fyrradag „Það sem eldra fólk er að fást við er að stórum hluta að aðlagast breyttum aðstæðum og vinna sig í gegnum söknuð. Sem dæmi eru margir búnir að missa maka sinn, missa hreyfigetuna, sumir þurfa að aðlagast að flytja á hjúkrunarheimili og búa þá ekki í sínu húsi eins og þau eru vön. Breytingar þegar við verðum eldri, getur komið út í reiði.“ Meira »

Heimilislíf: Miklu rómantískari en áður

22.2. Elín Hirst býr ásamt eiginmanni sínum, Friðriki Friðrikssyni, í fallegu einbýlishúsi á Seltjarnarnesi. Eftir að hjónin fluttu varð Elín miklu rómantískari. Hún keypti til dæmis kristalsljós á veggina og speglaborð úr Feneyjagleri. Meira »

Skortir kynlíf en vill ekki halda fram hjá

21.2. „Ef ég stunda ekki kynlíf verð ég slæmur í skapinu en kynlífið með kærustunni er alveg dottið niður. Ég vil ekki vera náinn einhverjum öðrum, ég vil bara meira kynlíf með kærustunni minni.“ Meira »

Hvers vegna viltu dýrt heimili?

21.2. Heimilið á að segja sögu okkar og alls staðar þar sem reynt er of mikið til að allt líti sem dýrast út, það er ekki heimili sem er að virka eins og það á að gera. Þar er verið að skapa ímynd sem er ekki raunveruleiki heldur draumur um eitthvað annað líf. Þar sem sótt er í það sem á að vera „æðislegra” en það sem er. Meira »

Allt á útopnu í Geysi

21.2. Það var margt um manninn við sýningaropnun í Kjallaranum í Geysi Heima á laugardaginn þegar Halla Einarsdóttir opnaði einkasýningu sína, ÞRÖSKULDUR, SKAÐVALDUR, ÁBREIÐUR. Fjöldi fólks lagði leið sína á Skólavörðustíginn en boðið var upp á léttar veitingar. Meira »

Íslenskur karl berst við einmanaleika

22.2. „Er rúmlega þrítugur og aldrei verið í sambandi og hef verið að berjast við gífurlegan einmanaleika. Ég hef reynt allnokkrum sinnum að tengjast einhverjum en fæ höfnun á eftir höfnun. Ég reyni að halda höfði en það er farið að reynast erfitt.“ Meira »

Ófrjósemi er ekkert til að skammast sín fyrir

21.2. Eftir þrjú ár af árangurslausum tilraunum til þess að eignast barn hafa Eyrún Telma Jónsdóttir og unnusti hennar Rúnar Geirmundsson ákveðið að leita sér frekari hjálpar. Meira »

Mjöður sem kveikir meltingareldinn

21.2. „Logandi sterkur eplasíder er magnað fyrirbæri og eitthvað sem við ættum öll að brugga á þessum tíma árs. Svona mjöður „bústar“ ofnæmiskerfið og hitar okkur frá hvirfli ofan í tær. Nú er lag að skella í einn (eða tvo) til að koma eldhress undan vetri,“ segir Guðrún Kristjánsdóttir í Systrasamlaginu í sínum nýjasta pistli. Meira »

Er ég of ung fyrir botox?

21.2. „Ég er tæplega þrítug og farin að hafa áhyggjur af því að eldast. Það eru ekki komnar neinar sjáanlegar hrukkur en andlitið mitt er farið að missa fyllingu og verða „eldra“ í útliti,“ spyr íslensk kona. Meira »